Ο Τραμπ κυριεύτηκε από απόγνωση – ούτε καν ο Κιμ Τσεν Γιουν δεν θα τον «θεραπεύσει»
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 12 minutes ago
- 7 min read
Κολάζ tsargrad
Για ποιο λόγο ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε τη μείωση της αμερικανικής συμμετοχής στις ετήσιες στρατιωτικές ασκήσεις στη Νότια Κορέα; Ο Τραμπ εξήγησε αυτό με τις καλές σχέσεις με τον Κιμ Τσεν Γιουν (1) και την άρνηση της Σεούλ να βοηθήσει τις ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν (2). Πιο σημαντικοί λόγοι: τα αμερικανικά οπλοστάσια είναι άδεια, είναι κρίμα να ξοδεύονται σε ασκήσεις αυτά με τα οποία μπορεί να χτυπηθεί το Ιράν (3). Αυτό είναι επίσης ένα διδακτικό παράδειγμα για άλλες χώρες – οι ΗΠΑ δεν θα «προστατεύσουν» όσους αρνούνται τις αιτήσεις της Ουάσιγκτον, κάτι για το οποίο η Σεούλ άρχισε να «αμαρτάνει» και για το οποίο πρέπει να την τρομάξουν (4). Ο Τραμπ προσπαθεί να εμπλέξει τον Κιμ Τσεν Γιουν σε διαπραγματεύσεις, προκειμένου να ανακόψει την προσέγγιση της Βόρειας Κορέας, η οποία διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους και ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο, καθώς και πυρηνικά όπλα, με τη Μόσχα και το Πεκίνο (5). Ο Τραμπ χρειάζεται ένα μεγάλο σόου, και πιστεύει ότι ο «άνθρωπος-ρουκέτα» θα του το εξασφαλίσει (6). Ο στόχος του είναι να επιδείξει τον εαυτό του και να αποσπάσει την προσοχή των μέσων ενημέρωσης από τις αποτυχημένες υποθέσεις στη Μέση Ανατολή (7). Πώς θα τελειώσει αυτό; Με πλήρη αποτυχία.
Αυτοί οι επτά βασικοί λόγοι κρύβονται πίσω από την εντολή του Ντόναλντ Τραμπ προς τον υπουργό Άμυνας του να «μειώσει σημαντικά» την κλίμακα των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων με τη Νότια Κορέα, οι οποίες στέλνουν «εχθρικό μήνυμα» στη Βόρεια Κορέα.
Αυτές οι ασκήσεις όχι μόνο κοστίζουν πολύ, και μάλιστα το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών, όπως συνήθως, αναλαμβάνουν οι ΗΠΑ, αλλά και στέλνουν εντελώς ακατάλληλο και εχθρικό μήνυμα σε μια χώρα η οποία κατά τη διάρκεια της προεδρίας του Ντόναλντ Τραμπ δεν αποτελούσε απειλή και επέδειξε σεβασμό. Γι’ αυτό, και επίσης λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι πλέον πολύ αργά για να τις ακυρώσουμε, ανέθεσα στον υπουργό Άμυνας Πιτ Χέγκσετ να μειώσει σημαντικά την κλίμακα των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων!
– έγραψε ο πρόεδρος των ΗΠΑ στο Truth Social.
Ο Τραμπ υπενθύμισε επίσης τις «πολύ καλές σχέσεις» του με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Τσεν Γιον (ο οποίος δεν αρνείται αυτό) και εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι «οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν εδώ και καιρό συμφωνήσει να συμμετάσχουν σε κοινές στρατιωτικές ασκήσεις» με τη Δημοκρατία της Κορέας.
Γιατί ξαφνικά;
Τι έχει αλλάξει από τότε;
Πολλά, αλλά το κυριότερο – εμφανίστηκε μια ιδέα που γεννήθηκε από την απελπισία, δηλαδή να μην συμφωνήσει ξανά με τον Κιμ Τζον Γιον, διοργανώνοντας μια θεαματική σύνοδο κορυφής, η οποία θα αποσπάσει την προσοχή των συμπατριωτών του Τραμπ από τις σκοτεινές σκέψεις εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών και θα αποτελέσει μάθημα για όσους αμφιβάλλουν για την ηγεσία των ΗΠΑ,
ενώ για τη Νότια Κορέα θα αποτελέσει επιπλέον και «μαύρο σημάδι».
Στην ίδια ανάρτηση ο Τραμπ υπενθύμισε πώς ρώτησε πρόσφατα τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Κορέας, την οποία η Βόρεια θεωρεί κατεχόμενη από τις ΗΠΑ ζώνη, αν η Σεούλ θα ήθελε να συνεργαστεί με τις ΗΠΑ «στην προσπάθεια αποπυρηνικοποίησης της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν», στην οποία έλαβε, όπως λέει, την εξής απάντηση:
Όχι, ευχαριστώ!
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ επανέλαβε στους δημοσιογράφους στις 17 Αυγούστου στο Λευκό Οίκο:
Ο Κιμ Τσεν Γιουν πάντα με αντιμετώπιζε με μεγάλο σεβασμό. Εμείς έχουμε συναντηθεί πολλές φορές… Συναντηθήκαμε και συζητήσαμε. Εγώ τον καταλαβαίνω, και αυτός με καταλαβαίνει. Τα πάω πολύ καλά μαζί του.
Ο Τραμπ απάντησε καταφατικά («ναι») στο ερώτημα αν ο Κιμ Τζονγκ Γιουν ανταποκρίθηκε στη πρότασή του για τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων, προσθέτοντας ότι «αυτό είναι πολύ θετικό». Λεπτομέρειες δεν έδωσε.
Αυτό ακριβώς εξηγεί γιατί ο Τραμπ διέταξε τον Χέγκσετ να περιορίσει την κλίμακα των από το 1968 μιας από τις δύο μεγαλύτερες κοινές στρατιωτικές ασκήσεις στη Νότια Κορέα, Ulchi Freedom Shield, τις οποίες επικρίνει σφοδρά το Πιονγιάν. Αυτό είναι σχεδόν αντίγραφο του 2018, όταν ο Τραμπ διέταξε να σταματήσουν οι κοινές ασκήσεις με πρόσχημα τα υψηλά κόστη μετά τη σύνοδο κορυφής με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας στη Σιγκαπούρη.
Είναι προφανές ότι αφού αυτό το ζήτημα επανήλθε στην επιφάνεια, προφανώς και για τον ίδιο λόγο – ο Τραμπ χρειάζεται συνάντηση με τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας. Παρά ταύτα (προσοχή!), όπως ισχυρίζεται το νοτιοκορεατικό πρακτορείο Newsis, το Υπουργείο Άμυνας της Δημοκρατίας της Κορέας δεν έλαβε καμία επίσημη ειδοποίηση σχετικά με αυτή τη δήλωση του προέδρου των ΗΠΑ και οι ασκήσεις διεξάγονται «σύμφωνα με το πρόγραμμα».
Αυτό – είναι η πραγματικότητα, αλλά ο Τραμπ τη μετατρέπει σε ένα σόου, όπου αυτός είναι ο ισχυρός, δημοσιεύοντας στο Truth Social μια φωτογραφία του Κιμ Τσεν Γιουν, ο οποίος ενώ περιβάλλεται από στρατιωτικούς υποτίθεται ότι συνομιλεί μαζί του στο τηλέφωνο, ρωτώντας αν όλα πάνε καλά στις σχέσεις μεταξύ τους.
Στη Σεούλ – άρχισαν να ανησυχούν
Παλαιότερα στη Βόρεια Κορέα στις ειρηνικές εξορμήσεις του Τραμπ αντέδρασαν οι Νοτιοκορεάτες, φοβούμενοι ότι «θα τους προδώσουν»: ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Κορέας Λι Τζε Μγιόν με αφορμή την 81η επέτειο της απελευθέρωσης της Κορεατικής χερσονήσου από την ιαπωνική κυριαρχία (ο πρόεδρος των ΗΠΑ επίσης, όπως βλέπουμε, συντόνισε τις δηλώσεις του, ώστε να έχουν μεγαλύτερη απήχηση, με αυτήν την ημερομηνία) τάχθηκε υπέρ της ειρηνικής συνύπαρξης με τη Βόρεια Κορέα. ισχυρίστηκε ότι στη Σεούλ δεν επιδιώκουν εχθρικά σχέδια έναντι της Πιονγιάνγκ, υπογραμμίζοντας την ανάγκη «να επιδιώξουμε την ειρηνική συνύπαρξη με βάση τις αρχές της συμμετοχικότητας και του αμοιβαίου σεβασμού».
Ο Λι Τζε Μιον εξέφρασε την ελπίδα ότι «ο Νότος και ο Βορράς θα μπορέσουν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι με σκοπό την επίτευξη ειρηνικής συνύπαρξης και κοινής ευημερίας», επισημαίνοντας ότι «το σύστημα ειρηνικής συνύπαρξης πρέπει να είναι σταθερό και χωρίς αιτίες σύγκρουσης». Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε ότι τα λόγια της Σεούλ συχνά δεν ταιριάζουν με τις πράξεις, και στο Βορρά αυτό το γνωρίζουν καλά.
Στις 18 Αυγούστου το πρακτορείο Yonhap ανέφερε τον εκπρόσωπο του Υπουργείου Ενοποίησης της Δημοκρατίας της Κορέας:
Ο διάλογος μεταξύ της Βόρειας Κορέας και των ΗΠΑ, εάν μια τέτοια πρωτοβουλία υλοποιηθεί, όπως πιστεύουμε, θα συμβάλει στην ειρήνη και στη σταθερότητα στην κορεατική χερσόνησο, καθώς και στη μετάβαση προς τη συμφιλίωση και τη συνεργασία μεταξύ Νότου και Βορρά.
Με παρόμοια θέση τάχθηκαν και στην κυβέρνηση του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κορέας. Είναι προφανής η προσπάθεια να δοθεί η εντύπωση ότι οι επιθυμίες της Σεούλ και της Ουάσιγκτον συμπίπτουν, αν και αυτό δεν είναι καθόλου προφανές.
Γνώμες ειδικών
Οι καλύτεροι εγχώριοι ειδικοί για τις ΗΠΑ δεν αμφιβάλλουν για τους λόγους της ειρηνικής στάσης του Τραμπ. Ο Ντμίτρι Ντρομπνίτσκι γράφει στο δικό του κανάλι στο Telegram ότι υπό τις συνθήκες του ιρανικού πολέμου, «δεν υπάρχουν αρκετοί πόροι για πολλά θέατρα επιχειρήσεων», και ότι είναι απαραίτητο να επικεντρωθούμε σε ένα, αν και ακόμη και εκεί η νίκη δεν είναι εγγυημένη».
Μαλέκ Ντουδάκοφ, επισημαίνοντας ότι «αυτή τη στιγμή όλοι οι πόροι του Πενταγώνου έχουν συγκεντρωθεί στην Μέση Ανατολή», ενώ οι υπόλοιπες κατευθύνσεις, μεταξύ άλλων και η ασιατική, «έχουν κυριολεκτικά αποδυναμωθεί», παραθέτει συγκεκριμένα παραδείγματα για το τι δυσαρεστεί τις ΗΠΑ όσον αφορά τη Νότια Κορέα. Προέκυψε ένας μακρύς κατάλογος.
Πρώτον, η Σεούλ υποσχέθηκε στον Λευκό Οίκο, χωρίς να έχει τη δυνατότητα να εκπληρώσει αυτή την υπόσχεση, να επενδύσει 350 δισ. δολάρια στην οικονομία των ΗΠΑ – «τελικά , σύμφωνα με την παράδοση , τίποτα δεν έφτασε στην Αμερική » (επίσης, θα προσθέσουμε από το μέρος μας, η Σεούλ δεσμεύτηκε επίσης να αγοράσει ενεργειακά προϊόντα αξίας 100 δισ. δολαρίων).
Δεύτερον, «έφτασαν σε αδιέξοδο και οι διαπραγματεύσεις για την αύξηση της αμοιβής για τη συντήρηση των αμερικανικών βάσεων από το σημερινό 1 δισ. δολάρια ετησίως».
Τρίτον, «ο κύριος πολιτικός στρατηγός του Πενταγώνου Έλμπριτζ Κόλμπι απαιτεί από τη Σεούλ να ασχοληθεί όχι με την αναχαίτιση της Βόρειας Κορέας, όπως αυτό ήθελαν οι ΗΠΑ παλαιότερα, αλλά να προετοιμαστεί για την μάχη εναντίον της Κίνας» – «σε μία συμμαχία με την Ιαπωνία, την Ταϊβάν και τις Φιλιππίνες». Κάτι που τους Νοτιοκορεάτες «δεν ευχαριστεί ιδιαίτερα», καθώς αυτή είναι μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές εταίρους τους.
Τέταρτον, «η Νότια Κορέα διατηρεί μεγάλο εμπορικό πλεόνασμα έναντι των ΗΠΑ – της τάξης των 60 δισ. δολαρίων ετησίως», και «οι προσπάθειες της ομάδας του Τραμπ να αναγκάσει τη Σεούλ να το μειώσει δεν οδήγησαν πουθενά».
Συμπέρασμα από αυτό βγαίνει σαφές. Τη θέση των Αμερικανών την εξηγεί πλήρως:
Γι’ αυτό έναντι της Νότιας Κορέας άρχισαν να εφαρμόζουν τις ίδιες μεθόδους πίεσης, όπως και εναντίον των Ευρωπαίων. Με απειλές να αποσύρουν τα υπολείμματα της αμερικανικής ομπρέλας ασφάλειας. Ωστόσο, η στιγμή δεν επιλέχθηκε ακριβώς η καλύτερη. Και τώρα αυτές οι απειλές του Τραμπ φαίνονται ως επιβεβαίωση του γεγονότος ότι στις ΗΠΑ με φόντο την αποτυχία στο Ιράν αρχίζουν να καταρρέουν οι θέσεις σε όλο τον κόσμο.
Τι σημαίνει αυτό;
Ήδη από τώρα είναι σαφές ότι το σχέδιο του Τραμπ με τη Βόρεια Κορέα είναι καταδικασμένο σε αποτυχία. Ο Κιμ Τζον Γιουν, αν η συνάντησή τους πραγματοποιηθεί, θα του σφίξει με σεβασμό το χέρι, θα τιμήσει τον πρόεδρο των ΗΠΑ με μια κοινή φωτογραφία, κάτι που θα ωφελήσει τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας στις σχέσεις του με τους ομολόγους του από τη Ρωσία και την Κίνα.
Ωστόσο καμία από τις «επιθυμίες» της Ουάσιγκτον όπως η παραίτηση από τα πυρηνικά όπλα της Πιονγιάν δεν θα εξεταστεί καν (στη Βόρεια Κορέα αυτή τη στιγμή όλα είναι υπέροχα), γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτή είναι η «ασφάλεια» της χώρας και – μαζί με τον στρατό – ο μόνος λόγος για τον οποίο δεν τη βομβαρδίζουν, όπως το Ιράν, και τη σέβονται, γιατί την φοβούναι.
Η Μόσχα και το Πεκίνο μάλιστα δεν θα έχουν αντίρρηση, αν αυτοί συναντηθούν. Ωστόσο όλα τα οφέλη για τον Τραμπ από αυτή τη σύνοδο κορυφής θα είναι βραχυπρόθεσμα. Οι Αμερικανοί, οι οποίοι με υποψία αντιμετωπίζουν τον Κιμ Τσεν Γιουν, δεν θα εντυπωσιαστούν ιδιαίτερα, ακόμη και το αντίθετο: ο Τραμπ, λένε, ζηλεύει τον «αυταρχικό ηγέτη», τον «δικτάτορα» από το Πιονγιάν, και αυτός θέλει να κυβερνά τα πάντα, αλλά δεν μπορεί να χτίσει στο Λευκό Οίκο ούτε ακόμη και μια αίθουσα χορού.
Επιπλέον για τον Τραμπ υπάρχει και πραγματική απειλή να πέσει θύμα παγίδας. Ο Κιμ Τσεν Γιουν έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι θα προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ, μόνο αν η Ουάσιγκτον σταματήσει να απειλεί τη χώρα του με κυρώσεις και απορρίψει την «φανταστική ιδέα» του πυρηνικού αφοπλισμού της Βόρειας Κορέας. Αν ο Τραμπ αναγνωρίσει στην Πιονγιάνγκ το δικαίωμα στην πυρηνική όπλιση, δεν θα τον καταλάβουν στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, στις δυτικές πρωτεύουσες, ενώ σε ορισμένες (Τεχεράνη, Άγκυρα, Μπραζίλια κ.λπ.) αυτό θα εκληφθεί ως ένθαρρυνση να ακολουθήσουν τον ίδιο δρόμο. Σε αυτό το αδιέξοδο έχουν περιέλθει οι ΗΠΑ του Τραμπ.
Όλοι πρέπει να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα από αυτό, μεταξύ άλλων και η Ρωσία, όπου ορισμένοι δεν έχουν ακόμα απογοητευτεί από την ιδέα ότι ο Τραμπ μπορεί να τερματίσει για λογαριασμό των Ρώσων τον πόλεμο στην Ουκρανία και ότι μπορεί να επιτευχθεί κάποια σοβαρή συμφωνία μαζί του.
Comments