Να επιμείνουμε μέχρι το τέλος: η Ευρώπη δεν είναι έτοιμη να εγκαταλείψει το μεγαλύτερο όνειρό της
Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη – RIA Novosti, 1920, 08.11.2026
© RIA Novosti/Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη
Πέτρος Ακόποφ
Η Ευρώπη προσπαθεί να ανασυγκροτηθεί, και μάλιστα επειγόντως. Χρειάζεται μια κοινή θέση για την Ουκρανία, αλλά αυτή δεν υπάρχει πια — και δεν μπορεί πλέον να αναβληθεί η επίλυση του προβλήματος. Συναγερμό κρούει η πρωθυπουργός της Ιταλίας Τζόρτζια Μελόνη, της οποίας η επιστολή προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κοστέ φέρεται να διέρρευσε τυχαία στον Τύπο.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση δίνει την εντύπωση πλήρους σύγχυσης όσον αφορά το ζήτημα της Ουκρανίας, «οι ενέργειες χωρίς τον απαραίτητο συντονισμό, όπου οι πρωτοβουλίες διαδέχονται η μία την άλλη και συσσωρεύονται, δεν θα μας ωφελήσουν», γράφει η Μελόνι. Και γενικά, «δημιουργώντας την εικόνα μιας Ευρώπης που ενεργεί ασυντόνιστα, εξυπηρετούμε μόνο τα συμφέροντα εκείνων που επιθυμούν την παράταση της σύγκρουσης».
Τι είναι λοιπόν αυτό που ανησυχεί τη Μελόνι; Οι πολυάριθμες πλατφόρμες στο πλαίσιο των οποίων συζητείται επί του παρόντος το θέμα της Ουκρανίας: οι συναντήσεις στο Μαϊάμι (όπου, εκτός από τους Αμερικανούς και τους Ουκρανούς, συμμετείχαν και Ευρωπαίοι) και στο Όσλο (οι ίδιοι Αμερικανοί συν δύο πρωθυπουργοί σκανδιναβικών χωρών), τηλεφωνικές συνομιλίες των Στούμπ και Στέρε με τον Πούτιν, οι επικείμενες συζητήσεις στις συνεδριάσεις της «συμμαχίας των ενδιαφερομένων» και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας (Ευρωπαϊκή Ένωση συν όσους επιθυμούν να ενταχθούν σε αυτήν). Αυτή η πληθώρα φόρουμ «εμποδίζει την αποτελεσματική επίλυση ενός από τα πιο σύνθετα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι χώρες μας», παραπονιέται η Μελόνι και προτείνει να συμφωνηθεί επειγόντως ένας ενιαίος ηγέτης ή ένας θεσμός που θα ηγηθεί της διαπραγματευτικής διαδικασίας (με απλά λόγια, θα εκπροσωπεί την ΕΕ στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας που οργανώνουν οι Αμερικανοί).
Και αυτό πρέπει να γίνει ήδη την επόμενη εβδομάδα στο Δουβλίνο: εκεί θα πραγματοποιηθεί τη Δευτέρα η συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Κοινότητας, ενώ την επόμενη μέρα θα διεξαχθεί η άτυπη συνάντηση του Ευρωσυμβουλίου (δηλαδή των ηγετών όλων των χωρών της ΕΕ). Στην Ιρλανδία θα μεταβεί και ο Ζελένσκι.
Ο Κόστα υποστήριξε θερμά τη Μελόνι: φυσικά, έχει περάσει καιρός να οργανωθεί η συμμετοχή της ΕΕ στις διαπραγματεύσεις «με σαφή και ενιαία θέση». Αλλά ποιος εμποδίζει την Ευρώπη να το κάνει αυτό; Μήπως και εδώ φταίει η Ρωσία; Γενικά, είναι μάλιστα περίεργο το γεγονός ότι μέχρι τώρα κανένας από τους Ευρωπαίους ηγέτες δεν έχει κατηγορήσει προσωπικά τον Βλαντιμίρ Πούτιν για το ότι η ΕΕ δεν μπορεί να καταλήξει σε κοινή θέση και να ορίσει τον εκπρόσωπό της στις διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα. Αν και υπάρχουν ήδη υπαινιγμοί προς αυτή την κατεύθυνση: άλλωστε, η Ρωσία κατηγορείται συχνά ότι εκμεταλλεύεται σκόπιμα τις αντιθέσεις στην Ευρώπη και διασπά τον «ανθισμένο κήπο».
Σε σχεδόν πέντε χρόνια υβριδικού πολέμου εναντίον της χώρας μας, οι Ευρωπαίοι έχουν συνηθίσει να ακούνε ότι η Ρωσία απειλεί την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Το γεγονός ότι η Ρωσία αντιλαμβάνεται την ευρωπαϊκοποίηση και την ατλαντικοποίηση της Ουκρανίας ως άνευ όρων απειλή για την ασφάλειά της, απορρίπτεται ως «ρωσική προπαγάνδα». Αρχικά, οι Ευρωπαίοι δεν είχαν καμία πρόθεση να συζητήσουν μαζί μας τα συμφέροντά μας: έλεγαν ότι η Μόσχα πρέπει πρώτα να σταματήσει τον πόλεμο, να αποδεχτεί το γεγονός ότι η Ουκρανία στρέφεται προς τη Δύση, και μόνο τότε η ΕΕ θα συμφωνήσει να συζητήσει τις μελλοντικές σχέσεις με τη Ρωσία και την ασφάλεια στην ευρύτερη Ευρώπη.
Η κατάσταση είναι εντελώς αδιέξοδη: άλλωστε, ήδη το 2021 η Ρωσία είχε διατυπώσει τους όρους της προς τις ΗΠΑ και την Ευρώπη σχετικά με το ΝΑΤΟ, και αυτοί αφορούσαν όχι μόνο την Ουκρανία, αλλά κυρίως αυτήν. Και μετά την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, είναι άσκοπο να μιλάμε για το ότι η Ουκρανία θα γίνει μέρος της Ευρώπης (ενώ όλοι καταλαβαίνουν ότι προσπαθούν να μετατρέψουν σταδιακά την Ευρωπαϊκή Ένωση σε στρατιωτικό μπλοκ). Εκτός, φυσικά, αν πιστεύει κανείς στην πιθανότητα να επιβληθεί στρατηγική ήττα στη Ρωσία, αλλά γι’ αυτό δεν μιλάει πια σχεδόν κανείς, ούτε καν οι πιο επίμονοι Ευρωπαίοι ατλαντιστές.
Γι’ αυτό, αυτό που εμποδίζει σήμερα την Ευρώπη δεν είναι η απουσία «εξουσιοδοτημένου για διαπραγματεύσεις με τον Πούτιν», ούτε καν οι διαφωνίες μεταξύ των χωρών-μελών της ΕΕ. Αυτό που την εμποδίζει είναι η πεποίθηση ότι, στο τέλος της σύγκρουσης, θα κατακτήσει την Ουκρανία. Για να ξεκινήσουν εποικοδομητικές διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία, το ΕΣ χρειάζεται μόνο ένα πράγμα: να εγκαταλείψει αυτές τις κενές φαντασιώσεις. Τότε οι Ευρωπαίοι εκπρόσωποι θα έχουν κάτι να συζητήσουν και να συμφωνήσουν μαζί μας — διαφορετικά, θα πρέπει να κατηγορήσουν μόνο τους εαυτούς τους για την παράταση του πολέμου.
Comments