top of page

«Θα μείνετε με άδεια χέρια». Η Γερμανία βρέθηκε 36 χρόνια πίσω

ILIAS GAROUFALAKIS
1 day ago
3 min read

Ο καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς - RIA Novosti, 1920, 09.11.2026

© AP Photo / Markus Schreiber

ΜΟΣΧΑ, 9 Νοεμβρίου — RIA Novosti, Σβετλάνα Μεντβέντεβα. Ο κλάδος που κάποτε ήταν ο κινητήριος μοχλός της γερμανικής οικονομίας βρίσκεται σε παρακμή. Σύμφωνα με τις προβλέψεις της ένωσης εργοδοτών της μεταλλουργικής και ηλεκτροτεχνικής βιομηχανίας, τα επόμενα δύο με τρία χρόνια η χώρα θα χάσει 300.000 θέσεις εργασίας στον τομέα αυτό. Το ρεπορτάζ της RIA Novosti αναλύει τις θλιβερές προοπτικές της βιομηχανικής κινητήριας δύναμης της Ευρώπης.

Επιστροφή στη δεκαετία του 1990

Τα τελευταία επτά χρόνια έχουν ήδη χαθεί 350.000 θέσεις εργασίας, κάτι που κόστισε στην οικονομία 42 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως. Το νέο κύμα απολύσεων θα κοστίσει επιπλέον 35 δισεκατομμύρια, όπως δήλωσε στην εφημερίδα Bild ο Όλιβερ Τσάντερ, πρόεδρος της Ένωσης Εργοδοτών της Μεταλλουργικής και Ηλεκτροτεχνικής Βιομηχανίας της Γερμανίας (Gesamtmetall).

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του, στον κλάδο απασχολούνται σήμερα περίπου 3,7 εκατομμύρια άτομα. Θα απομείνουν 3,4 εκατομμύρια. «Το χαμηλότερο επίπεδο από την εποχή της ενοποίησης της χώρας το 1990», σημειώνει.

Οι λόγοι είναι πολλοί: ο εντεινόμενος ανταγωνισμός με την Κίνα, το υψηλό κόστος εργασίας και ενέργειας, η γραφειοκρατία, οι αμερικανικοί δασμοί. Το συνδικάτο IG Metall επισημαίνει επίσης λάθη της διοίκησης, κυρίως στον κλάδο της αυτοκινητοβιομηχανίας.

Αναγκαστικό μέτρο

Η οικονομική ευημερία της Γερμανίας βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο φθηνό καύσιμο από τη Ρωσία. Οι γερμανικές αρχές στέρησαν οι ίδιες τον εαυτό τους από αυτές τις ευνοϊκές συνθήκες, λέει ο Σεργκέι Ζαϊνούλιν, καθηγητής του τμήματος διαφήμισης του Πανεπιστημίου «Συνέργεια».

«Βλέπουμε ότι τα ευρωπαϊκά προϊόντα χάνουν την ανταγωνιστικότητά τους, η παραγωγή μειώνεται, ιδίως στους ενεργοβόρους κλάδους — τη μεταλλουργία, τη χημική βιομηχανία και τη μηχανοβιομηχανία. Πολλές γερμανικές εταιρείες σκέφτονται να μεταφερθούν σε άλλες χώρες», εξηγεί.

Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας (Destatis), η παραγωγή στους προαναφερθέντες τομείς της οικονομίας μειώθηκε κατά 3,5% το τρίτο τρίμηνο σε σύγκριση με το δεύτερο.Σε σχέση με τον Σεπτέμβριο του 2025, η μείωση ήταν 1,9%.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία της Gesamtmetall, το επόμενο εξάμηνο το 42% των επιχειρήσεων της μεταλλουργικής και ηλεκτροτεχνικής βιομηχανίας σχεδιάζει να μειώσει το προσωπικό του, το 39% εκτιμά ότι η κατάστασή του είναι κακή, ενώ το 21% αναμένει επιδείνωση της κατάστασης.

«Διαρροή εγκεφάλων»

Όλα αυτά έχουν ορισμένες μακροοικονομικές επιπτώσεις, εξηγεί η Εκατερίνα Νοβίκοβα, αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Οικονομικής Θεωρίας του ΡΕΟ «Γ. Β. Πλεχάνοφ».

Οι μαζικές απολύσεις θα οδηγήσουν σε απότομη πτώση των εσόδων από τον φόρο εισοδήματος και τις κοινωνικές εισφορές, αυξάνοντας το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού.

«Θα αυξηθεί η πίεση στο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας. Η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να διαθέσει δισεκατομμύρια ευρώ για επιδόματα ανεργίας και επανεκπαίδευση εκατοντάδων χιλιάδων ειδικευμένων εργαζομένων», διευκρινίζει ο εμπειρογνώμονας.

Η μεταλλουργία αποτελεί το θεμέλιο της γερμανικής μηχανοβιομηχανίας και της αυτοκινητοβιομηχανίας. Η μείωση της παραγωγικής ικανότητας πυροδοτεί μια αλυσιδωτή αντίδραση: οι αυτοκινητοβιομηχανίες (όπως η Volkswagen ή η Audi) και οι κατασκευαστές εξοπλισμού χάνουν την τοπική βάση προμηθευτών τους. Αυτό αποτελεί ένα ακόμη επιχείρημα υπέρ της μεταφοράς της παραγωγής στο εξωτερικό.

Το αποτέλεσμα είναι η απώλεια της τεχνολογικής υπεροχής, ενώ η απόλυση εξειδικευμένων μηχανικών και εργατών συμβάλλει στη διαρροή εγκεφάλων. Και η ανάκτηση των ικανοτήτων αυτών είναι εξαιρετικά δύσκολη, υπογραμμίζει η συνομιλήτρια του RIA Novosti.

Η οικονομία θα περάσει από το στάδιο της στασιμότητας σε μια βαθιά διαρθρωτική μεταμόρφωση, και η Γερμανία κινδυνεύει να χάσει για πάντα τη θέση της ως ένας από τους βασικούς βιομηχανικούς κόμβους του κόσμου, στο ίδιο επίπεδο με τις ΗΠΑ και την Κίνα. Και αυτές οι δύο χώρες, ουσιαστικά, απορροφούν ολόκληρο το βιομηχανικό και τεχνολογικό δυναμικό της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Το Βερολίνο δεν μπορεί παρά να παρακολουθεί αδύναμο την καταστροφή.

 


 
 
 

Comments


bottom of page