Καράμπα στον ουρανό της Βενεζουέλας: Θα κυνηγήσουν τα αμερικανικά F-35 οι Ρώσοι αξιωματικοί της αεροπορικής άμυνας;

Στη φωτογραφία: αεροπλανοφόρο των Πολεμικών Ναυτικών των ΗΠΑ «Gerald R. Ford» (Φωτογραφία: Zuma/TASS)

Ακόμα Σεργκέι Ιτσένκο

Και  αν οι προβλέψεις των βουλευτών για την παράδοση του «Ορεσνίκ» μας στο Καράκας δεν πραγματοποιηθούν, για να ξεκινήσει ένας μεγάλος πόλεμος μπορεί να αρκέσει μια  πολύ μικρότερη αφορμή.

Ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί ότι μια μεμονωμένη πτήση του ρωσικού στρατιωτικού μεταγωγικού αεροσκάφους Il-76TD (ναυλωμένη από την εταιρεία μεταφορών «Αβιακόν Σιτοτρανς») από το Ναμπιρέζνι Τσελνίφ στο Καράκας, που πραγματοποιήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2025, θα προκαλούσε σοβαρό διπλωματικό σκάνδαλο μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον. Αλλά αυτό ακριβώς συνέβη.

Από την αρχή, οι Αμερικανοί άρχισαν να κάνουν εικασίες — τι ήταν αυτό που έφερε το αεροπλάνο μας τόσο επείγοντα στην πρωτεύουσα της Βενεζουέλας, η οποία ήταν σχεδόν πολιορκημένη από την πλευρά της Καραϊβικής Θάλασσας από τη μεγαλύτερη αποβατική ναυτική δύναμη του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ;

Οι περισσότεροι υπερπόντιοι εμπειρογνώμονες συμφώνησαν ότι το Il-76TD πιθανότατα διέθετε τα πιο σύγχρονα ρωσικά συστήματα αεροπορικής άμυνας.

Η λογική τέτοιων υποθέσεων είναι απλή. Από την αρχή της αποκαλούμενης «αντιναρκωτικής» επιδρομής του στόλου του, με επικεφαλής το πυρηνικό αεροπλανοφόρο «Gerald Ford», ήταν σαφές ότι, αν η κατάσταση εξελισσόταν σε μεγάλης κλίμακας πολεμικές ενέργειες, αυτές θα προηγούνταν  από ισχυρές και αιφνιδιαστικές πυραυλικές και βομβιστικές επιθέσεις εναντίον των σημαντικότερων κυβερνητικών και στρατιωτικών εγκαταστάσεων της Βολιβαριανής Δημοκρατίας.

Πιθανότατα θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το δεύτερο μισό του Νοεμβρίου. Απλώς και μόνο επειδή περίπου εκείνη την περίοδο θα φτάσει στο σημείο όπου θα εκτυλιχθούν τα επικίνδυνα γεγονότα το αεροπλανοφόρο «Gerald Ford». Έφυγε βιαστικά από τη Μεσόγειο, όπου μέχρι πρόσφατα εκτελούσε στρατιωτική θητεία. Και την περασμένη Δευτέρα, συνοδευόμενο από τα πυραυλοφόρα αντιτορπιλικά «Bainbridge» και «Winston Churchill», έφυγε για τον Ατλαντικό με προορισμό τη Βενεζουέλα.

Παρεμπιπτόντως, πρόκειται για το ίδιο «Gerald Ford» που το αμερικανικό πρακτορείο CNN χαρακτήρισε πρόσφατα ως «την πιο ισχυρή, προσαρμόσιμη και θανατηφόρα πολεμική πλατφόρμα στον κόσμο». Λοιπόν, σύντομα, οι ναρκοδιανομείς της Καραϊβικής θα έχουν σοβαρά προβλήματα.

Αλλά σοβαρά τώρα, είναι σαφές ότι αν ο φημισμένος «ειρηνοποιός» Τραμπ αποφασίσει τελικά να αναλάβει μια ακόμη σοβαρή περιπέτεια στη Λατινική Αμερική, χωρίς την ισχυρή αεροπορική δύναμη του «Gerald Ford», που αποτελείται από 90 μαχητικά αεροσκάφη, ελικόπτερα και UAV, δεν θα καταφέρει να κερδίσει τον επικείμενο πόλεμο με τους Βενεζουελάνους.

Δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι από τις 17 Σεπτεμβρίου οι Αμερικανοί στρατιωτικοί μηχανικοί άρχισαν πολύ βιαστικά και προφανώς όχι τυχαία να αναβιώνουν την εγκαταλελειμμένη ναυτική βάση «Roosevelt Roads» στο Πουέρτο Ρίκο, η οποία είχε κλείσει το 2004.

Σύμφωνα με στοιχεία του Reuters, στο αεροδρόμιο της περιοχής έχουν ήδη αντικατασταθεί τα καλύμματα των διαδρόμων τροχοδρόμησης και της διαδρόμου απογείωσης, έχουν εγκατασταθεί σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και έχει τοποθετηθεί νέος πύργος ελέγχου.

Επιπλέον, η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ προετοιμάζει επειγόντως δεκάδες (αν όχι εκατοντάδες!) μαχητικά και αναγνωριστικά αεροσκάφη για να προσγειωθούν στα πολιτικά αεροδρόμια του Πουέρτο Ρίκο και της Σάντα Κρουζ στις Αμερικανικές Παρθένες Νήσους. Και αυτό απέχει μόνο περίπου 500 μίλια από τη Βενεζουέλα.

Σε αυτό το φουρτουνιασμένο στρατιωτικό-πολιτικό κλίμα, το Il-76TD μας πραγματοποίησε πριν από μερικές εβδομάδες την μυστηριώδη προσγείωσή του στο Καράκας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Από τη Μόσχα, ο βουλευτής της Κρατικής Δούμας της Ρωσικής Ομοσπονδίας Αλεξέι Ζουράβλεφ αποφάσισε να σχολιάσει δημοσίως το ίδιο γεγονός την 1η Νοεμβρίου. Μεταξύ άλλων, είναι ο πρώτος αναπληρωτής πρόεδρος της Επιτροπής Άμυνας της Κάτω Βουλής του ρωσικού κοινοβουλίου. Και αυτό έθεσε τις Ηνωμένες Πολιτείες σε εγρήγορση.

Ο Ζουράβλεφ είπε το εξής: «Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, με αεροσκάφος Il-76 μεταφέρθηκαν πρόσφατα στο Καράκας τα ρωσικά συστήματα «Πάντσιρ-Σ1» και «Μπουκ-Μ2Ε».

Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Ο βουλευτής συνέχισε: «Οι πληροφορίες σχετικά με τους όγκους και τις ακριβείς ονομασίες των προϊόντων που μεταφέρονται από τη Ρωσία είναι απόρρητες, οπότε οι Αμερικανοί μπορεί να περιμένουν εκπλήξεις.

Δεν βλέπω κανένα εμπόδιο στο να προμηθεύσουμε μια φιλική προς εμάς χώρα με νέες τεχνολογίες, όπως το «Oreshnik» ή, ας πούμε, τα «Kalibr», που έχουν αποδείξει την αξία τους. Τουλάχιστον, καμία διεθνής υποχρέωση δεν περιορίζει τη Ρωσία σε αυτό.

Δεν είναι γνωστό αν κάποιος από το Κρεμλίνο εξουσιοδότησε τον βουλευτή να κάνει τόσο υπεύθυνες υποθέσεις σχετικά με το «Oreshnik» και το «Kalibr». Για κάποιο λόγο φαίνεται ότι, όπως λέγεται, «ο Οστάπ παρασύρθηκε» κάπου αλλού. Διότι δεν πιστεύεται ότι τέτοιου είδους αποφάσεις, που είναι καθοριστικές για ολόκληρο τον κόσμο, λαμβάνονται στη Ρωσία σε επίπεδο κοινοβουλίου.

Αλλά τα λόγια του Ζουραβλέφ αμέσως έγιναν αντικείμενο έντονου ενδιαφέροντος στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και άρχισαν να ρίχνουν δικά τους ξύλα στη φωτιά του σκανδάλου που ξεσπούσε.

Η έκδοση The War Zone υπολόγισε αμέσως ότι, σε περίπτωση που το ρωσικό πειραματικό κινητό σύστημα πυραύλων εδάφους «Oreshnik», του οποίου η μέγιστη εμβέλεια πυροβολισμού εκτιμάται από ξένους εμπειρογνώμονες σε 5000 χιλιόμετρα, εμφανιζόταν πράγματι στη Βενεζουέλα, σχεδόν ολόκληρη η ηπειρωτική χώρα των ΗΠΑ θα βρισκόταν εντός της εμβέλειάς του.

Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στο έδαφος του Πουέρτο Ρίκο, το οποίο προετοιμάζεται από τους Αμερικανούς ως ορμητήριο για μια όλο και πιο πιθανή επίθεση κατά της Βολιβαριανής Δημοκρατίας. Με μια τέτοια εξέλιξη των γεγονότων, θα βρισκόταν κυριολεκτικά δίπλα στον «Ορεσνίκ» μας.

Όσον αφορά οι  υψηλής ακρίβειας πύραυλοι κρουζ  μεγάλου βεληνεκούς «Καλίμπρ» που ανέφερε ο Ζουράβλεφ σε απειλητικό πλαίσιο, οι φόβοι για αυτό το είδος όπλων στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ωστόσο μικρότεροι.

Διότι, σύμφωνα με το The War Zone, στην ζώνη καταστροφής τους θα βρεθούν «μόνο» οι νοτιότερες πολιτείες της χώρας τους. Αλλά, βέβαια, και πολλές σημαντικές για το Πεντάγωνο στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή της Καραϊβικής.

Σε αυτό το πλαίσιο, η αμερικανική έκδοση υπενθυμίζει ότι το καλοκαίρι του 2024, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, σε απάντηση στις απειλές για την επικείμενη εμφάνιση των «Τομαχόκ» στην Ουκρανία, παραδέχτηκε δημοσίως την πιθανότητα η Μόσχα να προμηθεύσει παρόμοιο σύγχρονο οπλισμό στους συμμάχους της σε όλο τον κόσμο.

«Αν κάποιος θεωρεί δυνατό να προμηθεύει τέτοια όπλα σε ζώνες πολεμικών επιχειρήσεων για να επιτεθεί στο έδαφός μας και να μας δημιουργήσει προβλήματα, τότε γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα να προμηθεύουμε όπλα της ίδιας κατηγορίας σε περιοχές του κόσμου όπου θα επιτεθούν σε ευαίσθητους στόχους των χωρών που το κάνουν αυτό σε βάρος της Ρωσίας;», — έθεσε το ερώτημα ο Πούτιν σε συνάντηση με ξένους δημοσιογράφους στην Αγία Πετρούπολη.

«Η ενίσχυση της στρατιωτικής δύναμης των ΗΠΑ στην Καραϊβική μπορεί να δώσει στον Πούτιν αφορμή να υλοποιήσει την απειλή του, και μάλιστα ακριβώς στην «αυλή» της Αμερικής. Ο Τραμπ εξακολουθεί να εξετάζει το ενδεχόμενο να παραδώσει στην Ουκρανία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς «Τομαχόκ» (TLAM). Αυτό μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί από τη Μόσχα ως δικαιολογία για τη μεταφορά των όπλων της στη Βενεζουέλα σε συνθήκες αντιπαράθεσης», σχολιάζει τα επικείμενα γεγονότα το TWZ.

Ωστόσο, ο συγγραφέας αυτού του άρθρου πιστεύει ότι, αν και ορισμένοι παράλληλοι με την κρίση της Καραϊβικής το 1962 θα φανούν σε πολλούς κατάλληλοι, είναι απίθανο να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Πρώτα απ' όλα, επειδή η Ρωσία έχει τα χέρια της δεμένα με την κρίση στην Ουκρανία.

Και τα ελάχιστα μέχρι στιγμής στη διάθεσή της συγκροτήματα «Oreshnik» και «Kalibr» θα είναι πολύ πιο χρήσιμα στη Μόσχα σε εκείνο το θέατρο των πολεμικών επιχειρήσεων παρά στη Λατινική Αμερική. Όσον αφορά τη Βενεζουέλα, αν έρθει η σειρά της, αυτό θα συμβεί «στο μέλλον, όχι σήμερα».

Αλλά αυτό που οι Αμερικανοί εμπειρογνώμονες θεωρούν απολύτως ρεαλιστικό είναι τα επείγοντα μέτρα της Ρωσίας για την ενίσχυση του συστήματος αεροπορικής άμυνας της Βενεζουέλας ενόψει της αυξανόμενης αμερικανικής απειλής. Στις ΗΠΑ είναι σχεδόν βέβαιοι ότι ακριβώς τα επιπλέον αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα και τα ανταλλακτικά τους έχουν αρχίσει να μεταφέρονται στο Καράκας μέσω αεροπορικής γέφυρας.

Το περιοδικό Military Watch δίνει ιδιαίτερη προσοχή στην πρόσφατη απόκτηση από τη Βενεζουέλα των ρωσικών αυτοκινούμενων αντιαεροπορικών πυραυλοπυροβόλων συστημάτων «Πάντσιρ-S1», τα οποία έχουν αποδείξει την αξία τους στις μάχες στην Ουκρανία. Και θεωρεί ότι υπάρχει σοβαρή ενίσχυση της αεροπορικής άμυνας αυτής της λατινοαμερικανικής χώρας.

Αναφέρεται ότι «η ικανότητα του Pantsir να παρέχει προστασία από δυτικούς πυραύλους κρουζ που αποφεύγουν τα ραντάρ, όπως ο Storm Shadow, έχει ενισχυθεί σημαντικά με βάση την εμπειρία μάχης στο ουκρανικό θέατρο επιχειρήσεων... B

Χάρη στο χαμηλό κόστος, την υψηλή κινητικότητα και την ευελιξία του, το «Πάντσιρ» μπορεί να παραδοθεί σε μεγάλες ποσότητες στις ένοπλες δυνάμεις της Βενεζουέλας. Αυτό θα έχει μετασχηματιστικό αντίκτυπο στην αεροπορική άμυνα της Βενεζουέλας. Η σχετική απλότητά του θα επιτρέψει ενδεχομένως την ταχεία θέση του συγκροτήματος σε λειτουργία.

Ωστόσο, οι Αμερικανοί εμπειρογνώμονες δεν είναι σίγουροι ότι η Ρωσία κατάφερε να εκπαιδεύσει επαρκή αριθμό χειριστών στα εκπαιδευτικά της κέντρα για τα «Παντσίρ» που μεταφέρονται στη Βενεζουέλα. Σε αυτή την περίπτωση, δίπλα στους τοπικούς στρατιωτικούς θα βρεθούν αναπόφευκτα Ρώσοι ειδικοί στον τομέα της αεροπορικής άμυνας. Τι θα συμβεί σε αυτή την περίπτωση;

Σε περίπτωση που ο Τραμπ αποφασίσει τελικά να επιτεθεί στη Βενεζουέλα, όπως έχει προετοιμάσει τόσο προσεκτικά, οι ρωσικοί αξιωματικοί της αεροπορικής άμυνας θα πρέπει να αποκρούσουν τις επιδρομές των αμερικανικών πολυχρηστικών αεροσκαφών F-35 και των πύραυλων Tomahawk. Θα πρέπει επίσης να τα καταρρίψουν πάνω από τις τοπικές ζούγκλες. Όπως συνέβη, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Βιετνάμ.

Σε συνθήκες ήδη τεταμένων σχέσεων μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον, αυτό μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για απίστευτα γεγονότα. Τα οποία, δεν αποκλείεται, να ξεφύγουν γρήγορα από τον έλεγχο και των δύο πρωτευουσών. Και να εξαπλωθούν πολύ πέρα από τα όρια της Λατινικής Αμερικής.

https://svpressa.ru/war21/article/489177/