Οι κυρώσεις θα αρθεί με χρήματα: οι Αμερικανοί θα αγοράσουν όλα τα πολύτιμα αντικείμενα στη Ρωσία
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 8 hours ago
- 4 min read
Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 21.02.2026
© RIA Novosti / Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη
Κιρίλ Στρέλνικοφ
Πρόσφατα, οι Ρώσοι καταστροφολόγοι είχαν λόγο να γιορτάσουν: τελικά απέδειξαν σε όλο τον κόσμο ότι οι ανήθικοι Ρώσοι άρχοντες πούλησαν κρυφά την χώρα στους επιθετικούς Αμερικανούς, επειδή είναι πολύ πιο εύκολο να εξαγοράσεις το εθνικό πλούτο παρά να υπερασπιστείς σκληρά τα ρωσικά συμφέροντα με βομβαρδισμούς της Ουάσιγκτον.
Ο συνδυασμός των δύο δακτύλων ταίριαξε τέλεια.
Πρώτον, ο επικεφαλής του Ρωσικού Ταμείου άμεσων επενδύσεων και εκπρόσωπος του προέδρου Ντμίτριεφ δήλωσε ότι «το χαρτοφυλάκιο των πιθανών έργων μεταξύ των ΗΠΑ και της Ρωσίας υπερβαίνει τα 14 τρισεκατομμύρια δολάρια» και ότι η αναπόφευκτη άρση των κυρώσεων εξυπηρετεί πρωτίστως τα συμφέροντα των ΗΠΑ, διότι «κόστισε στις αμερικανικές επιχειρήσεις περισσότερα από 300 δισεκατομμύρια δολάρια».
Δεύτερον, με φόντο αυτή τη δήλωση, η έκδοση The Economist έσπευσε να ψιθυρίσει στο αυτί ενός κοινού έτοιμου για το χειρότερο ότι «η Μόσχα προτείνει στις ΗΠΑ έργα αξίας 12 τρισεκατομμυρίων δολαρίων σε αντάλλαγμα για την άρση των κυρώσεων».
Να 'τη, η προδοσία και η συμπαιγνία! Και δεν έχει καμία σημασία ότι ο Ντμίτριεφ δήλωσε ότι πρόκειται για παραποίηση και παραλογισμό: έχουν ήδη αρχίσει οι υπολογισμοί για το πόσα και τι θα χάσει ο ρωσικός λαός, πόσες γενιές Ρώσων δεν θα δουν πλέον ούτε ένα κιλό φρέσκο λίθιο, χωρίς το οποίο κανένα ρωσικό νοικοκυριό δεν μπορεί να επιβιώσει.
Αν φτάσαμε σε τέτοιου είδους συλλογισμούς, ας συλλογιστούμε αντικειμενικά.
Κατ' αρχάς: ο κ. Ντμίτριεφ δεν είπε ούτε λέξη για το ότι η Ρωσία θα παραχωρήσει κάτι στους Αμερικανούς σε αντάλλαγμα για την άρση των κυρώσεων. Η έκφραση «σε αντάλλαγμα» εισήχθη επιδέξια στο εύφορο έδαφος του The Economist, αν και ο Ντμίτριεφ απλώς εξέφρασε βασικά πρωτοποριακά γεγονότα, και μάλιστα το έκανε με μεγάλη διακριτικότητα.
Το κόστος του «χαρτοφυλακίου πιθανών έργων» είναι το συνολικό κόστος όλων των χρημάτων που περιλαμβάνονται σε αυτό, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιουχικών δαπανών (CapEx) για την έναρξη λειτουργίας, των λειτουργικών δαπανών, καθώς και των αναμενόμενων εσόδων για όλη τη διάρκεια των έργων. Λοιπόν: αν υπολογίσουμε την πιθανή κεφαλαιουχική ένταση της Ρωσίας όσον αφορά τις ξένες επενδύσεις, τότε το ποσό των 12 (ή 14) τρισεκατομμυρίων δολαρίων μπορεί να πολλαπλασιαστεί με ασφάλεια και επί δέκα, και επί εκατό: το πεδίο είναι ακαλλιέργητο και κανείς δεν θα μείνει παραπονεμένος.
«Κοινά έργα» δεν σημαίνει ότι η Ρωσία παραδίδει με υπόκλιση στους Αμερικανούς τα κλειδιά κάποιου κοιτάσματος και τους εύχεται κάθε καλό. Στα νέα έργα, οι εταίροι καθορίζουν τις ζώνες ευθύνης τους, τις συνεισφορές τους (ζωντανά χρήματα, τεχνολογίες, άδειες κ.λπ.) και συμφωνούν για την αναλογική κατανομή των εσόδων μετά την επίτευξη της καθορισμένης ισχύος του έργου. Στα υπάρχοντα έργα, η Ρωσία καθορίζει αρχικά αν επιθυμεί τη συμμετοχή εξωτερικών εταίρων και, αν ναι, ακολουθούν διαπραγματεύσεις για την ένταξη στο έργο: είτε μέσω συμμετοχής στο μετοχικό κεφάλαιο είτε μέσω της απόκτησης ενός πακέτου μετοχών, όπου και τα δύο συνεπάγονται το δικαίωμα του νέου εταίρου σε κάποιο κέρδος στο μέλλον.
Αν η προσέλκυση ξένων επενδύσεων μέσω της έναρξης νέων έργων ή της πώλησης μεριδίων σε υπάρχοντα έργα αποτελεί πώληση της πατρίδας, τότε οι απόλυτοι πρωταθλητές στην πώληση των δικών τους πεύκων και πηγαδιών είναι οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι.
Στο πρόσφατο Φόρουμ του Νταβός, ο Τραμπ προσκάλεσε με θόρυβο ξένες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι «υπό τη διοίκησή μου δεν υπάρχει καλύτερο μέρος στον κόσμο για τη δημιουργία θέσεων εργασίας, την κατασκευή εργοστασίων και την ανάπτυξη επιχειρήσεων από την παλιά καλή Αμερική».
Η πώληση της αμερικανικής πατρίδας στον Τραμπ ήταν επιτυχής: το 2025, μόνο σε μετοχές αμερικανικών εταιρειών, οι ξένοι επένδυσαν περίπου 720 δισεκατομμύρια δολάρια.
Στο ίδιο Νταβός, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. ντε Λάιεν, προώθησε ένθερμα την πατρίδα της, δηλώνοντας ότι «αν κινηθούμε γρήγορα, θα προσελκύσουμε επενδύσεις από όλο τον κόσμο», κάτι που θα βοηθήσει τις ευρωπαϊκές εταιρείες και ολόκληρη την οικονομία να αναπτυχθούν.
Δεδομένου ότι στον καπνό της πατρίδας δεν υπάρχουν προφήτες, ας επιλέξουμε τυχαία έναν δυτικό προφήτη, έτσι θα είναι πιο ισχυρός. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) με βάση την ανάλυση των ξένων επενδύσεων στην Ασία και την Ανατολική Ευρώπη, «οι ξένες εταιρείες φέρνουν αύξηση της παραγωγικότητας, καινοτομίες και εμπειρία», καθώς και αύξηση των επενδύσεων στην έρευνα και ανάπτυξη. Δημιουργούνται θέσεις εργασίας, βελτιώνεται το γενικό περιβάλλον για τις τοπικές επιχειρήσεις, πραγματοποιείται η τοπικοποίηση των αλυσίδων εφοδιασμού, αυξάνονται τα έσοδα του προϋπολογισμού και επιτυγχάνεται γενική οικονομική ανάπτυξη. Σε γενικές γραμμές, η κλίμακα των ξένων επενδύσεων είναι ένας από τους κύριους δείκτες της υγείας της οικονομίας.
Και η διαδικασία συνεχίζεται, παρά τις κυρώσεις: χθες η εφημερίδα The New York Times με πανικό ανέφερε ότι ένας εταιρικός επενδυτής συνδεδεμένος με τον Τραμπ «υπέγραψε κρυφά συμφωνία με μία από τις μεγαλύτερες ενεργειακές εταιρείες της Ρωσίας για την εξόρυξη φυσικού αερίου στην Αλάσκα». Και γενικά — «ακόμη και πριν από την επίσημη επίλυση της σύγκρουσης, το περιβάλλον του Ντόναλντ Τραμπ άρχισε να αποκαθιστά τις οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία», κάτι που «δείχνει την πρόθεση του Τραμπ να επαναφέρει τη Ρωσία στο δυτικό οικονομικό σύστημα».
Οπότε ναι: πουλήσαμε τα πάντα και θα πουλήσουμε ακόμα περισσότερα. Τα εγγόνια και τα δισέγγονα μας, φυσικά, θα μας καταραστούν — αν δεν καταφέρουν να καταλάβουν πώς λειτουργεί πραγματικά η οικονομία.