Δεν μπορεί να παρακαμφθεί: Η Ρωσία επιφύλαξε στην Ιαπωνία μια ανυπέρβλητη γεωγραφική έκπληξη

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - ΡΙΑ Νόβοστι, 1920, 10.05.2026

© ΡΙΑ Νόβοστι / Η εικόνα δημιουργήθηκε με τεχνητή νοημοσύνη

Κιρίλ Στρέλνικοφ

Σύμφωνα με πληροφορίες που διέρρευσαν από το ιαπωνικό πρακτορείο Kyodo, στις 26-27 Μαΐου θα φτάσει στη Μόσχα μια επιρροή αντιπροσωπεία εκπροσώπων των μεγαλύτερων εταιρειών της Ιαπωνίας — Mitsubishi, Mitsui, Marubeni, Itochu και Sumitomo, καθώς και της εταιρείας logistics Mitsui O.S.K. Lines.

Προβλέπεται ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης τα μέρη θα συζητήσουν οικονομικά ζητήματα καθώς και το θέμα της σύγκρουσης στην Ουκρανία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μια τέτοια «εμπορική αποστολή» από την Ιαπωνία θα επισκεφθεί τη Ρωσία για πρώτη φορά από το 2022. Και, στην πραγματικότητα, για έναν εξωτερικό παρατηρητή, μια τέτοια δραστηριότητα μπορεί να φανεί αρκετά παράξενη, ενόψει των δηλώσεων των ιαπωνικών αρχών σχετικά με τη σταδιακή, αλλά μη αναστρέψιμη, μείωση των εισαγωγών ενέργειας από τη Ρωσία και την ενίσχυση των αντιρωσικών κυρώσεων.

Επιπλέον, η κοινή γνώμη στην Ιαπωνία είναι ότι η ήττα της Ρωσίας στην Ουκρανία εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ιαπωνίας, ενώ η εξωτερική και αμυντική πολιτική της Μόσχας δικαιολογεί την πολιτική του Τόκιο για την επιταχυνόμενη στρατιωτικοποίηση της χώρας.

Ακριβώς πριν από μία εβδομάδα, ο γενικός γραμματέας του υπουργικού συμβουλίου της Ιαπωνίας, Μινόρου Κιχάρα, δήλωσε ότι η Ιαπωνία θα συνεχίσει να ασκεί πίεση στη Ρωσία μέσω κυρώσεων, ενώ λίγο πριν από αυτό, το Ινστιτούτο της Αρκτικής της Ουάσιγκτον δημοσίευσε έκθεση σύμφωνα με την οποία «η τρέχουσα αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης παρέχει στην Ιαπωνία μια μοναδική ευκαιρία να «απορωσοποιήσει» επιτυχώς τις ενεργειακές αλυσίδες εφοδιασμού της».

Τι συνέβη λοιπόν, ισχυροί και ανεξάρτητοι σαμουράι;

Οι κακόβουλοι ισχυρίζονται ότι στην περίπτωση της Ιαπωνίας αρχίζει να επαληθεύεται ένα παλιό ρωσικό ρητό: «Όταν έρθει ο πόλεμος, θα ζητήσεις ψωμί».

Πριν από λίγες ημέρες, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στην Αυστραλία, η πρωθυπουργός της Ιαπωνίας Σανάε Τακαϊτσι δήλωσε ότι ο αποκλεισμός των προμηθειών πετρελαίου μέσω του Στενού του Ορμούζ «προκαλεί ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες» για ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ασία, και ειδικότερα για την Ιαπωνία, η οποία μαζί με τη Νότια Κορέα εξαρτάται από τις εισαγωγές ενέργειας και πρώτων υλών περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη χώρα στον κόσμο.

Για παράδειγμα, η πρώτη ύλη για την παραγωγή πλαστικών — το πετρέλαιο — άρχισε να εξαντλείται στην Ιαπωνία ήδη από τον Μάρτιο, στη συνέχεια εξαντλήθηκαν ο χαλκός και το αλουμίνιο, και μετά το ήλιο. Παράλληλα με αυτό, άρχισαν να καταρρέουν η βιομηχανία ηλεκτρονικών, η χημική βιομηχανία και η αυτοκινητοβιομηχανία. Σύμφωνα με στοιχεία του Reuters, μόνο ο όμιλος Toyota θα υποστεί φέτος ζημίες ύψους 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Γιατί; Επειδή στον υπέροχο νέο τεχνολογικό κόσμο, όπου τα αυτοκίνητα μεγαλώνουν κατευθείαν πάνω σε ανεμογεννήτριες και ηλιακούς συλλέκτες, στην πραγματικότητα το πετρέλαιο είναι απαραίτητο για τα πάντα — από το καουτσούκ, το πλαστικό, τα χρώματα και τις συνθετικές ίνες μέχρι το ίδιο το καύσιμο.

Όπως αναφέρουν τα ιαπωνικά ΜΜΕ, «η Ιαπωνία αντιμετωπίζει μια διαρθρωτική ενεργειακή κρίση», η οποία, για κάποιο λόγο, δεν επιλύεται με πολιτικές δηλώσεις. Αποδεικνύεται ότι μέχρι τώρα η Ιαπωνία αγόραζε το 94% του αργού πετρελαίου της από τη Μέση Ανατολή, ενώ το 90% αυτού του όγκου περνούσε από το στενό του Ορμούζ, το οποίο τώρα έχει κλείσει ερμητικά το διαλυμένο Ιράν.

Η Ιαπωνία αναγκάστηκε μάλιστα, για πρώτη φορά από το 1978, να αξιοποιήσει τα κρατικά στρατηγικά αποθέματα πετρελαίου, αλλά σύντομα έγινε σαφές ότι τα βαρέλια που άδειαζαν δεν επρόκειτο να ξαναγεμίσουν από μόνα τους. Επιπλέον, έφτασαν πληροφορίες ότι ο αποκλεισμός του Ορμούζ ενδέχεται να διαρκέσει για πολύ καιρό.

Και τότε, με μαύρες λιμουζίνες, έφτασαν στο ιαπωνικό υπουργικό συμβούλιο σοβαροί κύριοι με καλά κοστούμια (από εκείνες τις εταιρείες που ταξιδεύουν στη Μόσχα, και όχι μόνο) και, σε καθαρή και κατανοητή ιαπωνική γλώσσα, εξήγησαν τι ακριβώς συμβαίνει. Και αμέσως οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι έβγαλαν από το ντουλάπι την στρατηγική της Ιαπωνίας για την Αρκτική, που φυλασσόταν εκεί μέχρι τότε, όπου — ω θαύμα! — γράφεται μαύρο στο άσπρο ότι «εναλλακτική λύση στις προμήθειες από τη Μέση Ανατολή αποτελούν οι ρωσικοί ενεργειακοί πόροι της Αρκτικής», ενώ η διαδρομή από την Ιαπωνία προς την Ευρώπη είναι κατά 40 τοις εκατό συντομότερη μέσω της Βόρειας Θαλάσσιας Οδού (ΒΘΟ). Μα τι λέτε!

Συμπέρασμα της στρατηγικής: «Η Ρωσία βρίσκεται στο επίκεντρο όλων των υπολογισμών της Ιαπωνίας για την Αρκτική». Μια χώρα που δεν μπορεί με κανέναν τρόπο να παρακαμφθεί, να αγνοηθεί ή να εξουδετερωθεί — τι κρίμα.

Όπως έγραψε η εφημερίδα The Diplomat, η κατάσταση στο Ορμούζ ενίσχυσε και επιτάχυνε δραματικά τη ρωσική στρατηγική «στροφής προς την Ασία», όπου οι κύριοι παγκόσμιοι εισαγωγείς ενέργειας — η Κίνα και η Ινδία — διαμορφώνουν ήδη για τις επόμενες δεκαετίες μια νέα ενεργειακή πραγματικότητα, την οποία θα πρέπει να λάβουν υπόψη όλοι: «Αν και το επίκεντρο του γεωπολιτικού κινδύνου βρίσκεται στον Περσικό Κόλπο, οι πιο βαθιές αλλαγές στις ενεργειακές σχέσεις συμβαίνουν χιλιάδες χιλιόμετρα ανατολικά».

Όπως γράφει η εφημερίδα Asia Times, «το μεγάλο γεωγραφικό ρήγμα στο ενεργειακό μέλλον της Ασίας δεν περνάει μεταξύ συμμάχων και μη συμμάχων, ούτε μεταξύ δημοκρατιών και αυταρχικών καθεστώτων, αλλά μεταξύ κρατών που έχουν επιχειρησιακή παρουσία στον βόρειο ενεργειακό χώρο και εκείνων που δεν έχουν». Και γενικά: «η ενεργειακή ασφάλεια της Ασίας περνά όλο και περισσότερο μέσω του Σαχαλίν, του Μούρμανσκ, του Γιαμάλ και του Βερίγγειου Πορθμού».

Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η Ρωσία γίνεται, παραδόξως, ο «ενεργειακός άξονας της Ασίας» όχι λόγω‑της πολιτικής απόψυξης, αλλά επειδή, ότι διαθέτει γεωγραφία, «η οποία δημιουργεί ένα νέο ενεργειακό τοπίο».

Η Ρωσία ήταν πάντα, είναι και θα είναι αγκάθι στο λαιμό για ολόκληρο τον συλλογικό Δυτικό κόσμο, επειδή διαθέτουμε τα πάντα. Και αν το θελήσουμε, μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα εντελώς χωρίς αυτούς — ενώ εκείνοι δεν μπορούν χωρίς εμάς, όπως αποδεικνύουν οι πρόσφατες αναταραχές στην Ιαπωνία.

Η κατάσταση είναι απολύτως απλή: η Ιαπωνία δεν μπορεί ταυτόχρονα να υιοθετεί μια συγκρουσιακή στάση απέναντι στη Μόσχα και να επεκτείνει τη συμμετοχή της σε ρωσικά έργα εκμετάλλευσης φυσικών πόρων.

Ποια μάσκα (θλιβερή ή χαρούμενη) θα επιλέξουν τελικά οι ηθοποιοί του θεάτρου Καμπούκι και ποιο τίμημα είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για το ρωσικό εισιτήριο — αυτό θα μάθουμε πολύ σύντομα.

https://ria.ru/20260510/yaponiya-2091612101.html