Ελαφρύ, αλλά θανατηφόρο. Ποιο όπλο άρχισε να χρησιμοποιεί η Ρωσία στη ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης

Ρώσοι στρατιωτικοί - RIA Novosti, 1920, 21.08.2026

© RIA Novosti / Στανισλάβ Κρασιλνίκοφ

Μετάβαση στη βάση δεδομένων πολυμέσων

Διαβάστε το ria.ru στο Zen, MAX, Telegram

Αντρέι Κοτς

Αντρέι Κοτς

Όλα τα άρθρα

ΜΟΣΧΑ, 21 Αυγ. — ΡΙΑ Νόβοστι, Αντρέι Κοτς. Οι δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών μελετούν προσεκτικά την εμπειρία του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία και υιοθετούν ό,τι τους φαίνεται πολλά υποσχόμενο. Όμως και η Ρωσία, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, απέκτησε πρόσβαση σε δείγματα οπλισμού και στρατιωτικού εξοπλισμού του ΝΑΤΟ. Αυτά χρησιμοποιούνται για τον εκσυγχρονισμό του δικού της οπλοστασίου. Ένα από τα παραδείγματα είναι το νεότερο σύστημα πυραύλων πολλαπλών εκτοξεύσεων «Σάρμα», το οποίο εδώ και πρόσφατα δραστηριοποιείται ενεργά στη Δυτική Ουκρανία. Για αυτό το όπλο — στο ρεπορτάζ της ΡΙΑ Νόβοστι.

Το αόρατο «HIMARS»

Ίσως ένα από τα πιο αποτελεσματικά οπλικά συστήματα που παραδόθηκαν από τη Δύση στις Ενόπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας (VSU) είναι το σύστημα εκτόξευσης πυραύλων M142 HIMARS διαμέτρου 227 χιλιοστών του αμερικανικού αμυντικού κολοσσού Lockheed Martin. Το ατού του είναι η δυνατότητα να εκτοξεύει με ακρίβεια βλήματα των σειρών Μ30 και Μ31 σε απόσταση τεράστια για ένα τέτοιο όπλο — περίπου 85 χιλιόμετρα. Βρίσκονται σε φάση ανάπτυξης τα πυρομαχικά ER GMLRS, τα οποία, όπως υποστηρίζεται, έχουν βεληνεκές 150-200 χιλιομέτρων, γεγονός που, ουσιαστικά, μετατρέπει το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών σε επιχειρησιακό-τακτικό πυραυλικό σύμπλεγμα.

Ακόμη πιο σημαντικό είναι το γεγονός ότι το «HIMARS» διαθέτει εξαιρετική κινητικότητα. Η τροχοφόρος διάταξη 6x6 του επιτρέπει να αναπτύσσει ταχύτητα έως 90 χιλιόμετρα την ώρα στον αυτοκινητόδρομο. Ο χρόνος για την ανάπτυξη και την έναρξη πυρός δεν ξεπερνά τα τρία λεπτά. Η πλήρης βολή διαρκεί 30 δευτερόλεπτα. Ο χρόνος που απαιτείται για την απομάκρυνση και την εγκατάλειψη της θέσης είναι έως τρία λεπτά. Έτσι, το αμερικανικό σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων χρειάζεται μόλις έξιμισι λεπτά για να εκτελέσει την πολεμική αποστολή του και να αποσυρθεί. Η ανίχνευση δεν προλαβαίνει να κατευθύνει εναέρια οχήματα ή πυροβολικό, που χρησιμοποιούνται στην καταπολέμηση των πυροβολαρχιών, προς αυτό.

Κρίνοντας από τα πλάνα αντικειμενικής παρακολούθησης που δημοσιεύει τακτικά το Υπουργείο Άμυνας, το HIMARS καταφέρνει να εντοπιστεί μόνο τη στιγμή της επαναφόρτισης ή εν κινήσει. Αλλά και τότε ο χρόνος μετράται σε λεπτά. Περίπου από το 2023, χάρη στον συνδυασμό «αεροπορικής αναγνώρισης — επιχειρησιακών-τακτικών πυραυλικών συστημάτων», τα αμερικανικά συστήματα πολλαπλών εκτοξεύσεων καταστρέφουν με σιγουριά. Ωστόσο, αυτό παραμένει ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα μακράς εμβέλειας των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Και πρόσφατα, κάτι παρόμοιο εμφανίστηκε στον ρωσικό στρατό.

Τέσσερα πλεονεκτήματα

Το σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών «Σάρμα» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην έκθεση όπλων World Defense Show 2026 στη Σαουδική Αραβία τον Φεβρουάριο, ενώ η ανάπτυξή του ξεκίνησε το 2022, όταν κατέστη σαφές ότι τα βαρέα συστήματα πολλαπλών εκτοξευτών «Σμέρτς» και «Τορνάδο-Σ» που διαθέτει ο στρατός δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις του σύγχρονου πολέμου.

Τα συστήματα αυτά διαθέτουν σημαντική πυροβολική ισχύ: 12 πυραύλους διαμέτρου 300 χιλιοστών ευρείας γκάμας — από θραυσματικούς-εκρηκτικούς έως κασετοειδείς και θερμοβαρικούς. Ωστόσο, το βάρος τους σε κατάσταση μάχης υπερβαίνει τους 40 τόνους, γεγονός που επηρεάζει αρνητικά την κινητικότητα και την ικανότητα διέλευσης. Και, κατά συνέπεια, την επιβιωσιμότητα. Μια ομοβροντία από σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών είναι ορατή από τον αέρα σε απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων. Το κύριο μέλημα για τους πυροβολητές-εκτοξευτές αυτή τη στιγμή είναι να απομακρυνθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Αυτό ελήφθη υπόψη κατά τη δημιουργία του «Σάρμα».

Η εκτοξευτική εγκατάσταση είναι τοποθετημένη σε σασί KamAZ-63501 με τετρακίνηση, διάταξη τροχών 8×8 και θωρακισμένη καμπίνα. Αντί για 12 οδηγούς, υπάρχουν έξι, κάτι που μειώνει αισθητά το βάρος και τις διαστάσεις. Ο χρόνος προετοιμασίας για βολή και απομάκρυνσης από τη θέση είναι περίπου τρία λεπτά, ενώ η πλήρης βολή έξι πυραύλων διαρκεί περίπου 18 δευτερόλεπτα. Στα δημόσια στοιχεία για το «Tornado-S» αναφέρονται 40 δευτερόλεπτα για πλήρη βολή, ενώ για το βασικό «Smerch» — 38. Έτσι, το «Sarma» δεν ξεπερνά τα παλαιότερα συστήματα ως προς τον αριθμό των πυραύλων σε μία βολή, αλλά καταναλώνει ταχύτερα το μειωμένο οπλοφόρο του και ενδεχομένως αλλάζει θέση ταχύτερα.

Το δεύτερο πλεονέκτημα είναι το βάρος. Το πλήρως εξοπλισμένο «Σάρμα» ζυγίζει όχι περισσότερο από 28 τόνους. Δεν είναι τόσο ελαφρύ όσο το HIMARS των 16 τόνων, αλλά ούτε και τόσο βαρύ όσο το «Σμέρτς» των 40 τόνων. Παράλληλα, το ρωσικό σύστημα πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων (RSZO) μπορεί να αναπτύξει ταχύτητα σε εθνική οδό έως 95 χιλιόμετρα την ώρα.

Το τρίτο πλεονέκτημα είναι ο υψηλός βαθμός τυποποίησης. Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, η «Σάρμα» μπορεί να χρησιμοποιεί τα μη κατευθυνόμενα βλήματα των 300 χιλιοστών του «Σμέρτς» καθώς και τα κατευθυνόμενα βλήματα 9Μ544 και 9Μ549, τα οποία χρησιμοποιούνται από το «Τορνάδο-Σ». Αυτό απλοποιεί τον εφοδιασμό και επιτρέπει την εισαγωγή του νέου συστήματος στις ένοπλες δυνάμεις χωρίς τη δημιουργία μιας εντελώς ξεχωριστής υποδομής για την παραγωγή και αποθήκευση πυρομαχικών.

Τέλος, η εστίαση στην στοχευμένη χρήση. Κατά τη βολή κατευθυνόμενων βλημάτων, το σύστημα είναι ικανό να χτυπά μεμονωμένα κέντρα διοίκησης, ραδιοηχοεντοπιστικά μέσα, θέσεις πυροβολικού, αποθήκες και άλλα σημαντικά αντικείμενα. Από αυτή την άποψη, το «Σάρμα» πλησιάζει περισσότερο την έννοια του πυραυλικού πυροβολικού υψηλής κινητικότητας παρά τον κλασικό πυραυλικό σύστημα πολλαπλών εκτοξεύσεων (RSZO), το οποίο προορίζεται κυρίως για μαζική βολή σε μια περιοχή.

Γεννημένο στον πόλεμο

Ο στρατός απέκτησε ένα ελαφρύ, αλλά ισχυρό, ευκίνητο και εξαιρετικά ακριβές πυροβολικό σύστημα για ένα ευρύ φάσμα αποστολών — από την επιλεκτική καταστροφή στόχων στα μετόπισθεν του εχθρού έως την καταπολέμηση των αντιαρματικών πυροβολαρχιών σε επιχειρησιακό βάθος. Η εμβέλεια των πυραύλων 9Μ542, η οποία διορθώνεται μέσω του GLONASS, φτάνει τα 120 χιλιόμετρα και είναι απολύτως επαρκής για το σκοπό αυτό. Επιπλέον, το «Σάρμα» διαθέτει ειδικά πυρομαχικά, τα οποία εκτοξεύουν πάνω από τον στόχο μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) για αναγνώριση και διόρθωση της βολής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, το πλήρωμα του συστήματος πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων μπορεί να λειτουργεί αυτόνομα, χωρίς να βασίζεται σε εξωτερική υποδεικνυόμενη θέση στόχου.

Πιθανώς, η κύρια αποστολή της «Σάρμα» στη ζώνη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης θα είναι η καταδίωξη των εχθρικών πληρωμάτων UAV. Η ισχύς των πυραύλων διαμέτρου 300 χιλιοστών αρκεί για να ισοπεδώσει ένα οχυρωμένο οχυρό. Η καταστροφή των χειριστών των εχθρικών UAV είναι απαραίτητη για να εξασφαλιστεί, σε κάποιο βαθμό, η ασφάλεια του δικού μας πεζικού κατά τη διάρκεια της επίθεσης.

Η ειδική στρατιωτική επιχείρηση (SVO) χρησιμεύει ως πεδίο δοκιμών όχι μόνο για τις δυτικές χώρες. Και η Ρωσία μελετά την τεχνολογία και την τακτική του εχθρού, εκσυγχρονίζοντας τον στρατό της σύμφωνα με τις νέες απειλές. Το σύστημα πολλαπλών εκτοξεύσεων «Σάρμα» είναι το αποτέλεσμα τεσσάρων ετών εμπειρίας από έντονες ένοπλες συγκρούσεις. Και αν μας περιμένει μια μεγάλης κλίμακας σύγκρουση με το ΝΑΤΟ, θα χρειαστούν πολλά τέτοια συστήματα.

https://ria.ru/20260821/sarma-2112090730.html