Το Ιράν βρίσκει τρόπους να παρακάμψει τον θαλάσσιο αποκλεισμό της συμμαχίας του Έπσταϊν
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 2 hours ago
- 6 min read

Γιούρι Μαβάσεφ
Μετά την επίσκεψη του Τραμπ στο Πεκίνο, δεν αποκλείεται νέα κλιμάκωση της ένοπλης σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή
Οι ιρανικές αρχές αναζητούν και βρίσκουν με επιτυχία εναλλακτικές χερσαίες διαδρομές μεταφοράς και εφοδιαστικής, στο πλαίσιο μιας γενικής στρατηγικής για την παράκαμψη του αμερικανικού αποκλεισμού. Υποτίθεται ότι η αξιοποίηση χερσαίων και άλλων εναλλακτικών οδών θα βοηθήσει την Τεχεράνη να αντιπαραθέσει τα κοινά συμφέροντα των χωρών του Παγκόσμιου Νότου στην «οικονομική μανία». Η προσπάθεια να αποκλειστεί το Ιράν από το περιφερειακό και παγκόσμιο εμπόριο θα πλήξει και πολλούς εταίρους της χώρας αυτής στην Ευρασία.
Επιστρέφοντας από το Πεκίνο, σε συνομιλία με δημοσιογράφους, ο πρόεδρος των ΗΠΑ απέρριψε για άλλη μια φορά την πρόσφατη ειρηνευτική πρόταση του Ιράν. Όπως γράφει η The New York Times, βασικοί σύμβουλοι του Τραμπ έχουν καταρτίσει σχέδια για την επανάληψη των στρατιωτικών επιθέσεων, σε περίπτωση που ο προϊστάμενός τους αποφασίσει τελικά να προσπαθήσει να βγει από το αδιέξοδο με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που προσπάθησε να ακολουθήσει στις 28 Φεβρουαρίου. Οι εμπνευστές της επιθετικότητας επιδιώκουν να επιβάλουν στους ηγέτες του Ιράν την παράδοση με τη μορφή συμφωνίας που θα ανοίξει το στενό του Ορμούζ στους παγκοσμιοποιητές και τις εταιρείες τους. Όπως και στο παρελθόν, ο Λευκός Οίκος και το καθεστώς Νετανιάχου επιδιώκουν με κάθε τρόπο να εξουδετερώσουν τα πυρηνικά και πυραυλικά προγράμματα του Ιράν. Οι αρχές της Ισλαμικής Δημοκρατίας, από την πλευρά τους, σκοπεύουν να ξεφύγουν από τον οικονομικό κλοιό της Δύσης.

Έτσι, πρόσφατα ο βουλευτής του Μετζλίσ Ερμπαχίμ Νατζάφι αναφέρθηκε στη χρήση χερσαίων διαδρομών μέσω του Πακιστάν, της Αρμενίας, της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν, καθώς και μέσω των υδάτων της Κασπίας. Όπως αναφέρουν Αμερικανοί αναλυτές, στο Τεχεράνη σκοπεύουν, πρωτίστως, να καλύψουν μέσω χερσαίων διαδρομών το κενό που έχει δημιουργηθεί στο ναυτιλιακό εμπόριο. Μέχρι πρόσφατα, σχεδόν το 90% του εμπορικού κύκλου της χώρας εξαρτιόταν από την παρεμποδισμένη κυκλοφορία μέσω του Στενού του Ορμούζ, χωρίς να εξαιρούνται οι εξαγωγές υδρογονανθράκων.
Η Κασπία παραμένει η «βόρεια πύλη» του Ιράν προς τη Ρωσία και, εν μέρει, προς την Κεντρική Ασία, μέσω της οποίας διέρχεται ο θαλάσσιος κλάδος του διεθνούς μεταφορικού διαδρόμου «Βορράς-Νότος». Στα μέσα Μαρτίου, η Πολεμική Αεροπορία του Ισραήλ εξαπέλυσε επιθέσεις κατά του λιμανιού Μπαντάρ-Ενζελί στην Κασπία, προκαλώντας σημαντικές ζημιές στις υποδομές. Για κάποιο διάστημα, το εμπόριο σιτηρών μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας διακόπηκε, αλλά στη συνέχεια αποκαταστάθηκε πλήρως. Όπως διευκρινίζει η εταιρεία παρακολούθησης Kpler, από τα μέσα Απριλίου έφτασαν στα λιμάνια του Ιράν στην Κασπία έως και δέκα πλοία από τη Ρωσία, το Καζακστάν και το Τουρκμενιστάν. Είναι γνωστό ότι μετέφεραν σιτηρά, καλαμπόκι, καθώς και ηλιέλαιο.
Σύμφωνα με τον διευθυντή του ομίλου «RusIranExpo», Αλεξάντερ Σαρόφ, οι εξαγωγές προς το Ιράν μέσω της Κασπίας έχουν κάθε πιθανότητα να αυξηθούν κατά 3-4 εκατομμύρια τόνους, φτάνοντας τα 6-8 εκατομμύρια τόνους σιτηρών ετησίως. Τα λιμάνια της Αστραχάνης και της Μαχατσκάλα κατέγραψαν ρεκόρ όγκου διακίνησης φορτίων τον Μάρτιο και τον Απρίλιο. Το γεγονός παραμένει: τα φορτηγά πλοία μέσω της Κασπίας μεταξύ Ρωσίας και Ιράν λειτουργούν σε κανονικό ρυθμό. Παράλληλα, η ασφαλιστική επιβάρυνση για στρατιωτικούς κινδύνους στη Κασπία Θάλασσα είναι 10 φορές μικρότερη από ό,τι στη Μαύρη Θάλασσα.
Η ευκαιρία να αντικαταστήσει το θαλάσσιο εμπόριο με χερσαίο ή μέσω της Κασπίας θα ισοδυναμούσε αυτόματα με οικονομική νίκη, παρά τις αισθητές απώλειες που έχει υποστεί το Τεχεράνη από την αρχή της σύγκρουσης. Παρεμπιπτόντως, κανένας από τους γείτονες του Ιράν, ανεξάρτητα από την αντίληψή του για το «καθεστώς των Αγιατολάχ» ή το «καθεστώς του IRGC», δεν προσχώρησε τελικά στον αποκλεισμό που ξεκίνησε η «συμμαχία του Επστάιν». Τα χερσαία σύνορα παραμένουν ανοιχτά, ενώ δεν παρατηρούνται περιορισμοί στις χερσαίες εμπορικές οδούς. Είναι επίσης ευρέως γνωστό ότι οι ηγέτες δύο μεγάλων κρατών που συνορεύουν με το Ιράν, της Τουρκίας και του Πακιστάν, προσπάθησαν επανειλημμένα να μεταπείσουν τον Τραμπ και να τον αποτρέψουν από τη διεξαγωγή της επιχείρησης «Επική Οργή», ενώ μετά την έναρξή της προσπάθησαν να οργανώσουν ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις.
Επιπλέον, τις τελευταίες εβδομάδες, πιθανώς με σκοπό να προσδώσει μεγαλύτερη βαρύτητα στις προσπάθειές του, το Ισλαμαμπάντ άνοιξε έξι χερσαίες διαδρομές διαμετακόμισης για τη διακίνηση εμπορευμάτων στα σύνορα με το Ιράν. Η σχετική εντολή του Υπουργείου Εμπορίου του Πακιστάν της 25ης Απριλίου προβλέπει τη μεταφορά εμπορευμάτων από τρίτες χώρες μέσω του εδάφους της χώρας και την παράδοσή τους στο Ιράν με οδικά μέσα. Το άνοιγμα νέων συνοριακών διαβάσεων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής του Ισλαμαμπάντ για την έναρξη σιδηροδρομικών και εμπορευματικών συνδέσεων μεταξύ Πακιστάν και Ιράν, στο πλαίσιο πιο φιλόδοξων σχεδίων για τη δημιουργία μιας απευθείας εμπορικής διαδρομής από το Πακιστάν προς την Ευρώπη μέσω της Τουρκίας.

Παρά τους προφανείς κινδύνους για την ασφάλεια στο Μπελουτζιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ενεργά δυτικές και, πιθανώς, ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες, είναι σαφές ότι η νέα σιδηροδρομική διαδρομή διευκολύνει σημαντικά τη μεταφορά εμπορευμάτων μέσω του Ιράν προς την Τουρκία. Για τον συγκεκριμένο σκοπό, στο παρελθόν τα πακιστανικά εμπορεύματα μεταφέρονταν αρχικά μέσω του Ινδικού Ωκεανού σε ιρανικά λιμάνια στην ακτή της Αραβικής Θάλασσας, από όπου μεταφέρονταν στην Τουρκία με οδικά μέσα.
Αυτή η πολύπλοκη εφοδιαστική αλυσίδα εμπόδιζε το Πακιστάν να αξιοποιήσει πλήρως τα οφέλη του εμπορίου με τις ευρωπαϊκές χώρες, ενώ μια ακόμη διαδρομή μέσω του Ιράν βοηθά το Πακιστάν να αυξήσει τις εξαγωγές του προς τις χώρες της Κεντρικής Ασίας: στις 12 Απριλίου, η πρώτη παρτίδα εξαγωγικών εμπορευμάτων από το Πακιστάν αναχώρησε για την Τασκένδη μέσω του Ιράν.
Από την πλευρά της, η Τουρκία, ως μακροχρόνιος ιστορικός αντίπαλος και ανταγωνιστής του Ιράν ήδη από την εποχή των μακροχρόνιων οθωμανικών-σεφεβιδικών πολέμων, επιδιώκει να επωφεληθεί από την αστάθεια που επικρατεί γύρω από το Ιράν, προσπαθώντας να εκμεταλλευτεί τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της γειτονικής χώρας. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι Τούρκοι ακολουθούσαν μια παρόμοια γραμμή πολύ πριν από την «Επική Οργή», ανταλλάσσοντας ιρανικό χρυσό και άλλα αποθέματα με δυτικά αγαθά, τα οποία ήταν απολύτως απαραίτητα για τη χώρα που βρισκόταν υπό κυρώσεις.
Όπως προαναφέρθηκε, η κυβέρνηση του Ερντογάν και η διπλωματία του Χακάν Φιντάν έχουν αναμφίβολα τα δικά τους κίνητρα να προσφέρουν άμεση και έμμεση βοήθεια στον γείτονά τους, ώστε αυτός να ξεπεράσει με τις λιγότερες δυνατές απώλειες τις δύσκολες εποχές που δεν πρόκειται να τελειώσουν σύντομα (αν τελειώσουν ποτέ). Αρκεί να πούμε ότι οι Τούρκοι προμηθεύονται το 14% του φυσικού αερίου ακριβώς από το Ιράν, γεγονός που αυξάνει την αξία των διμερών ενεργειακών δεσμών, πόσο μάλλον που λόγω της ρωσο-ουκρανικής σύγκρουσης οι αγωγοί και άλλες προμήθειες μέσω της Μαύρης Θάλασσας ενδέχεται να βρεθούν υπό την απειλή επιθέσεων με drones, μη επανδρωμένα σκάφη, ναρκοπολεμικές επιχειρήσεις κ.λπ. Η υποθετική κατακερματισμός της χώρας θα επέτρεπε, για παράδειγμα, στους Ιρανούς Κούρδους, που αποτελούν περίπου το 10% του πληθυσμού της χώρας, να δημιουργήσουν μια αυτόνομη ζώνη στο δυτικό Ιράν, κάτι που θα σήμαινε κίνδυνο και για τη νοτιοανατολική Τουρκία, υπό τις συνθήκες της ασταθούς διαδικασίας ειρήνευσης των κουρδικών περιοχών. Οι φήμες για τον εξοπλισμό, με πρωτοβουλία του Λευκού Οίκου και ορισμένων μυστικών υπηρεσιών, των ένοπλων σχηματισμών του «Κόμματος της Ελεύθερης Ζωής του Κουρδιστάν» και άλλων ομάδων προκάλεσαν σοβαρή ανησυχία στην Άγκυρα. Σημαντική σημασία έχουν και οι στενές τουρκο-αζερικές επαφές. Παρά τη σχετικά μετριοπαθή επίσημη στάση, οι εθνικιστές στο Μπακού ενδέχεται να δουν στην πολιτική κατάρρευση του Ιράν μια ευκαιρία για «τουρκική αναγέννηση» κατά μήκος της νότιας όχθης του Αράξ. Πρόσφατα εμφανίστηκαν εικασίες σχετικά με πιθανή συμμαχία της Δημοκρατίας του Αζερμπαϊτζάν και ενός υποθετικού ημι-κρατικού σχηματισμού με υποθετικό κέντρο στο Τεμπρίζ.
Αξίζει να υπενθυμίσουμε επίσης ότι, λίγο πριν την έναρξη του πολέμου, η Άγκυρα και το Μπακού συνεργάζονταν στενά με τον Λευκό Οίκο για την προώθηση του σχεδίου του λεγόμενου «διαδρόμου του Ζανγκεζούρ» μέσω της περιφέρειας Σουνίκ της Αρμενίας. Ήδη από εκείνο το στάδιο, η ιδέα μιας διαμπερούς σύνδεσης μεταξύ του Αζερμπαϊτζάν, του Ναχίτσεβάν και της Τουρκίας προκαλούσε σημαντική ανησυχία στο Ιράν, καθώς σε βραχυπρόθεσμο ορίζοντα θα συνέδεε την Τουρκία με την Κεντρική Ασία παρακάμπτοντας το ιρανικό έδαφος, στερώντας από τη χώρα τα σύνορα με την Αρμενία, η σημασία των οποίων ενδέχεται να αυξηθεί στο άμεσο μέλλον.
Δεν υπάρχουν ακόμη πολλά σημάδια αύξησης του χερσαίου εμπορίου του Ιράν με την Αρμενία, την Τουρκία ή το Αζερμπαϊτζάν. Η Τεχεράνη έχει αξιοποιήσει τη διαδρομή μέσω της Κασπίας, καθώς και τις βόρειες χερσαίες και σιδηροδρομικές διαδρομές ως εναλλακτική λύση για το αποκλεισμένο στενό του Ορμούζ, όπως ανέφερε πρόσφατα ο επικεφαλής της Ένωσης Ενώσεων Βιομηχανιών Τροφίμων του Ιράν, Μοχάμαντ Ρεζά Μορταζάβι. Επιπλέον, όπως προκύπτει από τα συμπεράσματα Αμερικανών αναλυτών, το Μπακού δεν προσπαθεί να εμποδίσει το Ιράν να δημιουργήσει εναλλακτικές διαδρομές, επιδιώκοντας να χαλαρώσει τον «στραγγαλισμό» του αποκλεισμού που προσπαθούν να επιβάλουν οι εχθροί.
Φυσικά, οι χερσαίες διαδρομές δεν μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερή ροή εισαγωγών αργού πετρελαίου από το Ιράν προς την Κίνα. Ο ενεργειακός τομέας του Ιράν κινδυνεύει να καταρρεύσει, κάτι στο οποίο βασίζονται σε μεγάλο βαθμό οι αντίπαλοι. Δεν υπάρχει οργανωμένη χερσαία ή «Κασπική» υποδομή που να επιτρέπει την προμήθεια σημαντικών ποσοτήτων ιρανικού πετρελαίου στην Κίνα ή σε άλλους μεγάλους πελάτες, ενώ οι προμήθειες σε βαρέλια ή σε αυτοκινούμενες δεξαμενές θα έχουν εκ των προτέρων τοπικό, το πολύ περιφερειακό χαρακτήρα. Από αυτό προκύπτει ότι το οικονομικό μέτωπο παραμένει σήμερα καθοριστικό για το Ιράν. Αναμφίβολα, αυτό αποτελεί σημαντικό μήνυμα και για τους εταίρους του Ιράν που ενδιαφέρονται για την επιβίωσή του.
Iran is finding ways to break the naval blockade of Epstein's coalition




Comments