top of page

Αναγνωρίστηκε και πάλι ως η κύρια απειλή για τις ΗΠΑ

ILIAS GAROUFALAKIS
2 hours ago
4 min read

Εικόνα που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 13.11.2026

© ΡΙΑ Νόβοστι / Εικόνα που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη

Διαβάστε το ria.ru στο

Κιρίλ Στρέλνικοφ

Τον Φεβρουάριο του 2022, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν ανακοίνωσε «καταστροφικές» κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι, παράλληλα, ανέφερε μόνο έναν και μοναδικό ρωσικό κλάδο, γεγονός που επιτρέπει να συμπεράνουμε ότι ακριβώς αυτός ήταν ο καρφί στο λαιμό των Αμερικανών: «Αυτό (η επιβολή κυρώσεων. — Σημ. συντ.) θα καταστρέψει την αεροδιαστημική βιομηχανία τους, συμπεριλαμβανομένου του διαστημικού προγράμματος».

Με κάποιο μυστηριώδη τρόπο, αυτό συνέπεσε με μια αδύναμη μετάνοια απέναντι στον Γιούρι Γκαγκάριν σε ορισμένες εγχώριες διαδικτυακές πηγές, όπου μέχρι σήμερα υποστηρίζεται ότι η σύγχρονη Ρωσία σκότωσε κυνικά το ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα και ουσιαστικά πρόδωσε τον ίδιο τον Τσιόλκοφσκι.

Όμως, όπως συμβαίνει συχνά με τους θρηνώδους επαγγελματίες, η πράξη του να πασπαλίζουν το κεφάλι τους με στάχτη κατέληξε σε γκάφα. Διακόπτοντας τα λυγμούς, εμφανίστηκε στον αέρα ο διοικητής των Διαστημικών Δυνάμεων των ΗΠΑ Στίβεν Γουάιτινγκ και με θεατρικό ψίθυρο ανακοίνωσε ότι «οι δυσκολίες της Ρωσίας <…> δεν πρέπει να δημιουργούν ψευδή αίσθηση ασφάλειας ότι η Μόσχα εξασθενεί στον διαστημικό τομέα», και χαρακτήρισε τη χώρα μας «σοβαρό κίνδυνο» για τις Ηνωμένες Πολιτείες σε μεγάλες και μικρές τροχιές. Επιπλέον, το αντιδορυφορικό μας πρόγραμμα που βασίζεται σε πυρηνικές τεχνολογίες το χαρακτήρισε καν «τη μοναδική και μεγαλύτερη διαστημική απειλή για τις ΗΠΑ».

Ανακύπτει το ερώτημα: αν από το ρωσικό διαστημικό πρόγραμμα έχουν απομείνει μόνο χοχλόμσκι μπότες σε σόμπα, τότε τι υπάρχει να φοβηθούμε;

Σε αντίθεση με όσους φορούν κονκάρδες με το σύνθημα «Συγχώρεσέ μας, Γιούρι», οι Αμερικανοί, προφανώς, αποδείχθηκαν καλύτερα ενημερωμένοι για την πραγματική κατάσταση των πραγμάτων, κάτι που, φυσικά, πρέπει να διορθωθεί.

Πρόσφατα, ο πρωθυπουργός της Ρωσίας Μιχαήλ Μισούστιν πραγματοποίησε μια στρατηγική συνεδρίαση με θέμα «Η ανάπτυξη των διαστημικών δραστηριοτήτων στη Ρωσία», το κύριο μήνυμα της οποίας ήταν: «Δέστε τις ζώνες σας».

Εν συντομία, η ανάπτυξη του ρωσικού διαστημικού προγράμματος προχωρά ρυθμικά, δυναμικά και σύμφωνα με το σχέδιο: από φέτος υλοποιείται το εθνικό πρόγραμμα «Διάστημα», για το οποίο έχουν διατεθεί τέσσερα τρισεκατομμύρια ρούβλια, τα οποία «πρέπει να χρησιμοποιηθούν με τη μέγιστη αποτελεσματικότητα και να αποφέρουν αισθητά οφέλη στο κράτος».

Αυτό είναι απολύτως κατανοητό: ο προϋπολογισμός της NASA είναι 12 φορές μεγαλύτερος, γι’ αυτό κάθε ρούβλι πρέπει να αποδίδει όσο δέκα. Πρόκειται για έναν σοβαρό στόχο: σύμφωνα με το σχέδιο διατάγματος του Προέδρου «Σχετικά με τις βάσεις της κρατικής πολιτικής της Ρωσικής Ομοσπονδίας στον τομέα της διαστημικής δραστηριότητας και της αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της για την περίοδο έως το 2036 και τις μελλοντικές προοπτικές», η Ρωσία συνδυάζει δημιουργικά στόχους όπως η εξερεύνηση του μακρινού διαστήματος και η κατασκευή κατοικήσιμου σεληνιακού σταθμού με τους πιο επείγοντες και επιτακτικούς, όπως η άμεση και πολλαπλή αύξηση του αριθμού των ρωσικών δορυφόρων και η δημιουργία ενός καθαρά ρωσικού τροχιακού σταθμού (ROS), ο οποίος δεν θα εξαρτάται από τις πολιτικές περιπέτειες του Διεθνούς Διαστημικού Σταθμού (ISS).

Παρεμπιπτόντως, η εκτόξευση του ROS προγραμματίζεται για το 2028, κάτι που με διαστημικά κριτήρια είναι σχεδόν αύριο, και οι Αμερικανοί τώρα ικετεύουν τη Ρωσία να παρατείνει τη συμμετοχή της στον ΔΣΣ τουλάχιστον μέχρι το 2030.

Οι διαστημικές εκτοξεύσεις έχουν ενταθεί: από τις αρχές του έτους έχουν τεθεί σε τροχιά περίπου 60 σκάφη (πολλαπλάσια αύξηση σε σύγκριση με το 2025), μεταξύ των οποίων ξεχωρίζουν οι δορυφόροι χαμηλής τροχιάς «Ρασσβέτ», η εμφάνιση των οποίων προκάλεσε απότομη αύξηση της συλλογικής πίεσης στο Κίεβο και στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με τον Μισούστιν, ο ρωσικός στόλος αριθμεί σήμερα περίπου 400 δορυφόρους. Ο αριθμός αυτός είναι κατά πολύ μικρότερος από αυτόν των ΗΠΑ, αλλά αυξάνουμε τον ρυθμό και, κυρίως, την αγαπημένη μας ασυμμετρία.

Για παράδειγμα, στις αρχές του έτους η Ρωσία εκτόξευσε με επιτυχία στο διάστημα τον μοναδικό πύραυλο «Σογιούζ-5», ο οποίος διαθέτει τον ισχυρότερο κινητήρα υγρού καυσίμου στον κόσμο. Το «ισχυρότερος» στην περίπτωση αυτή σημαίνει το χαμηλότερο κόστος μεταφοράς ενός κιλού φορτίου σε τροχιά, κάτι που επηρεάζει σημαντικά ολόκληρη την διαστημική οικονομία και την αναλογία των προϋπολογισμών. Ο ίδιος ο πύραυλος κατασκευάζεται σε τμήματα, τα οποία μπορούν να μεταφερθούν σε τυποποιημένες σιδηροδρομικές πλατφόρμες ή με αεροσκάφη Αν-124 σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας, κάτι που είναι εντελώς άνευ προηγουμένου για την παγκόσμια διαστημική βιομηχανία.

Επιπλέον, στις ρωσικές περιφέρειες δημιουργούνται επί του παρόντος εγκαταστάσεις για τη μαζική παραγωγή δορυφόρων, κάτι που, σύμφωνα με προκαταρκτικούς υπολογισμούς, θα μειώσει το κόστος τους κατά περίπου ένα τρίτο. Αυτό είναι πολύ.

Ο σχεδιασμός και η παραγωγή της εγχώριας πυραυλικής τεχνολογίας μετατρέπονται ραγδαία σε πλήρως ψηφιακές τεχνολογίες και τεχνητή νοημοσύνη, γεγονός που μειώνει τόσο τους χρόνους όσο και το κόστος.

Εκτός από την επιτάχυνση «εδώ και τώρα», σημειώνονται σημαντικές εξελίξεις με το κλίμα του «Όμορφου Μακρινού», το οποίο πλέον δεν είναι και τόσο μακριά. Για παράδειγμα, κατά τη συνεδρίαση ενημερώθηκε ο Ρώσος πρωθυπουργός για την πρόοδο των εργασιών στα προγράμματα του πυραύλου «Αμούρ» με επαναχρησιμοποιήσιμο πρώτο στάδιο, του υπερελαφρού πυραύλου «Νόβι Σταρτ», του πυρηνικού συγκροτήματος «Νουκλόν» και του μελλοντικού διαστημικού σκάφους μεταφοράς (ΠΤΚ), που βασίζεται σε εντελώς νέες τεχνολογίες.

Τον Οκτώβριο, ο Μισούστιν δήλωσε ότι η Ρωσία διαθέτει επαρκείς πόρους για να επιτύχει τεχνολογική ηγεσία και κυριαρχία σε κρίσιμους τομείς της οικονομίας. Αυτό σημαίνει ότι όλα τα εγγύς και μακρινά διαστημικά σχέδια της Ρωσίας θα υλοποιηθούν — παρά τις κυρώσεις, τις δυσκολίες και, ενίοτε, την έλλειψη πίστης στις δικές μας δυνάμεις.

Στη Δύση μας εμπιστεύονται, αν και μας φοβούνται — ήρθε, επιτέλους, η ώρα να  το πιστέψουμε και εμείς οι ίδιοι.

 

 

 

 


 
 
 

Comments


bottom of page