Δεν εγκαταλείπουμε τους δικούς μας: Το Ισραήλ έβαλε σε δύσκολη θέση τον Τραμπ στο Ιράν για χάρη της Ρωσίας

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - ΡΙΑ Νόβοστι, 1920, 24.03.2026

© Ειδήσεις/Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη

Κιρίλ Στρέλνικοφ

Αν ο κάτοικος του νησιού του Έπσταϊν και, παράλληλα, δημιουργός της θεωρίας των πολυκόσμων Στίβεν Χόκινγκ ήταν ζωντανός, θα μπορούσε να εξηγήσει τη συνύπαρξη της πραγματικότητας του Ντόναλντ Τραμπ, όπου το Ιράν έχει ηττηθεί και ικετεύει για συμφωνία, και της αντικειμενικής πραγματικότητας, όπου η θέση της συμμαχίας των επιτιθέμενων επιδεινώνεται εν μέσω της αποτυχίας όλων των στόχων της επιχείρησης «Ο ουρλιάζων τσακάλ».

Ο Τραμπ, χωρίς να βγαίνει από τη δική του «φούσκα» ενημέρωσης, δήλωσε ότι οι Ιρανοί, τρομαγμένοι από το τελεσίγραφό του, τον κάλεσαν οι ίδιοι και τώρα, «χάρη στις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις», οι επιθέσεις κατά της ιρανικής ενεργειακής υποδομής αναβάλλονται για πέντε ημέρες. Οι επιτυχημένες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με τα λόγια του, θα οδηγήσουν σε ποτάμια γάλακτος με όχθες από ζελέ, που θα σχηματιστούν στη θέση του στενού του Ορμούζ: το ίδιο το στενό θα «ελέγχεται από κοινού από τον Τραμπ και τον επόμενο Αγιατολάχ», το Ιράν αρνήθηκε τον εμπλουτισμό του ουρανίου — και μετά τη συμφωνία οι Αμερικανοί «θα πάνε οι ίδιοι και θα το πάρουν».

Αυτό που δεν κατάφεραν τα αεροπλανοφόρα με τα καμένα πλυντήρια, το κατάφερε ένα μόνο τηλεφώνημα — ο Τραμπ, και ο γιος του Νετανιάχου, αν θέλει, μπορεί!

Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με δήλωση του ιρανικού Υπουργείου Εξωτερικών, «δεν υπήρξαν και δεν υπάρχουν διαπραγματεύσεις», ενώ η κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ και στις παγκόσμιες αγορές δεν θα επιστρέψει ποτέ στην προπολεμική της κατάσταση.

Πολλοί διεθνείς αναλυτές θεωρούν ότι οι δηλώσεις του Τραμπ σχετικά με τις διαπραγματεύσεις και τις αναβολές είναι απαραίτητες για τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, προκειμένου να μετριαστεί ο πανικός στα χρηματιστήρια, αλλά και για να κερδίσουν επιπλέον χρόνο με στόχο την αποστολή νέων, ενισχυτικών δυνάμεων στην περιοχή. Η στρατιωτική εφοδιαστική δεν λέει ποτέ ψέματα, σε αντίθεση με τους πολιτικούς: αυτή τη στιγμή παρατηρείται μια πραγματικά τρελή δραστηριότητα της αμερικανικής βαριάς μεταφορικής αεροπορίας προς τη Μέση Ανατολή, και κάτι υποδηλώνει ότι δεν μεταφέρουν χαρτί για την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας.

Ως συνήθως, οι Ισραηλινοί χαλάνε την εικόνα του Τραμπ. Η ισραηλινή κυβέρνηση δήλωσε ότι το «παράθυρο ευκαιριών» για τη διπλωματία έχει κλείσει, ενώ ο ισραηλινός τηλεοπτικός σταθμός Kan News ανέφερε χωρίς δισταγμό ότι «το Τελ Αβίβ υποστηρίζει πλήρως το τελεσίγραφο του Τραμπ προς το Ιράν εντός 48 ωρών και τάσσεται υπέρ της διεξαγωγής μεγάλης κλίμακας επιθέσεων κατά της ιρανικής ενεργειακής υποδομής», δηλαδή προκύπτει ότι η «Μοσάντ» δεν είχε καμία απολύτως γνώση των εξαιρετικά επιτυχημένων διαπραγματεύσεων του Τραμπ με το Ιράν (αυτό είναι ειρωνεία).

Ωστόσο, η «Μοσάντ» δεν είχε γνώση ενός άλλου γεγονότος. Όπως γράφει η εφημερίδα The New York Times, «ο πόλεμος στο Ιράν ξεκίνησε ουσιαστικά λόγω μιας τεράστιας αποτυχίας των ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών». Η «Μοσάντ» πόνταρε σε μια εξέγερση των Ιρανών, που είχαν κουραστεί από τον «τρόμο των αιματηρών αγιατολάχ», και ο Νετανιάχου έπεισε τον Τραμπ ότι θα ήταν μια γρήγορη και εύκολη επιχείρηση με πολλά οφέλη — αλλά το σχέδιο απέτυχε.

Τώρα τόσο ο Τραμπ όσο και ο Νετανιάχου έχουν στριμωχτεί σε δύσκολη θέση και δεν μπορούν απλά να παραδεχτούν την ήττα τους: για τον πρώτο αυτό θα σήμαινε (τουλάχιστον) διαδικασία μομφής, ενώ για τον δεύτερο — ποινική δίωξη. Γι’ αυτό θα επιμείνουν στη θέση τους μέχρι τέλους, ελπίζοντας ότι το Ιράν θα υποχωρήσει πρώτο.

Αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη οι προετοιμασίες για χερσαία εισβολή στο Ιράν, και τουλάχιστον γίνεται λόγος για την κατάληψη του νησιού Χαρκ, από όπου προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των ιρανικών εξαγωγών πετρελαίου. Παράλληλα, προετοιμάζονται επιθέσεις κατά του ενεργειακού συστήματος της χώρας, οι οποίες πρέπει να «αποδείξουν ότι το κόστος του οικονομικού αποκλεισμού θα είναι υψηλότερο για το ίδιο το Ιράν παρά για την παγκόσμια αγορά».

Ωστόσο, ούτε το ένα ούτε το άλλο θα βοηθήσει τον Τραμπ και τον Νετανιάχου.

Όπως γράφει το The Economist, ο κάτοικος του Λευκού Οίκου έχει διάφορες επιλογές για να τερματίσει τον πόλεμο — και όλες είναι κακές. Από ό,τι φαίνεται, ο Τραμπ ακολουθεί την χειρότερη: τη μέγιστη κλιμάκωση.

Αν οι ΗΠΑ επιχειρήσουν να καταλάβουν το νησί Χαργκ (ή οποιοδήποτε άλλο έδαφος), οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες εξηγούν με απλά λόγια ότι αυτό θα μετατραπεί σε «μεταφορική γραμμή θανάτου»: η διατήρηση ενός προγεφυρώματος σε ένα έδαφος που έχει προετοιμαστεί και έχει υποστεί βομβαρδισμούς εδώ και καιρό, χωρίς δυνατότητα ανεφοδιασμού και υπό πυκνό πυρ, θα οδηγήσει σε μαζικές απώλειες, και στο στρατιωτικό περιβάλλον των ΗΠΑ ακούγονται όλο και πιο δυνατά φωνές που επισημαίνουν την τρέλα αυτής της επιχείρησης.

Σε περίπτωση επίθεσης κατά του ιρανικού ενεργειακού δικτύου, η Τεχεράνη θα απαντήσει αμέσως με αντίστοιχες επιθέσεις κατά της εξαιρετικά ευάλωτης ενεργειακής υποδομής των χωρών του Κόλπου (κυρίως του Κατάρ, των ΗΑΕ, του Μπαχρέιν και του Κουβέιτ), καθώς και εναντίον των ενεργειακών εγκαταστάσεων του Ισραήλ, οι οποίες βρίσκονται σε πολύ πυκνή συγκέντρωση — μια επίθεση εναντίον τους θα βυθίσει ολόκληρη τη χώρα σε βιβλική αιγυπτιακή σκοτεινιά (εννοείται, δεν είναι η πρώτη φορά).

Ωστόσο, το Ισραήλ συνεχίζει να ωθεί τις ΗΠΑ προς το πιο δυσμενές για αυτές σενάριο, το οποίο, ωστόσο, είναι οικονομικά πολύ συμφέρον για τη Ρωσία.

Ακόμα κι αν συμβεί ένα θαύμα και η επιχείρηση ολοκληρωθεί γρήγορα (κάτι που είναι απίθανο), οι τιμές των ενεργειακών πόρων δεν θα επανέλθουν ποτέ στα προηγούμενα επίπεδα, ενώ οι εφοδιαστικές αλυσίδες αναδιαμορφώνονται αυτή τη στιγμή (μαντέψτε προς όφελος ποιου).

Όπως δήλωσε πριν από μερικές ημέρες ο Αλεξάντερ Νόβακ, βρισκόμαστε μπροστά στην «μεγαλύτερη ενεργειακή κρίση στον κόσμο τα τελευταία 40 χρόνια». Το ίδιο επιβεβαιώνει και η καθόλου φιλορωσική Goldman Sachs: «Η τρέχουσα κατάσταση στον τομέα του πετρελαίου αποτελεί το μεγαλύτερο σοκ προσφοράς στην ιστορία της παγκόσμιας αγοράς».

Μετά την Ταϊλάνδη, τη Σρι Λάνκα, τις Φιλιππίνες και άλλες ενδιαφερόμενες χώρες, το Πακιστάν «προσδοκά να ξεκινήσει σύντομα διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για την προμήθεια ΥΦΑ και πετρελαίου», ενώ παράλληλα έγινε γνωστή η επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού της Ινδίας Μόντι στη Μόσχα. Σύμφωνα με πληροφορίες από τις πετρελαϊκές χώρες, για την αποκατάσταση των κύριων κατεστραμμένων εγκαταστάσεων θα χρειαστούν από τρία έως πέντε χρόνια, και διάφοροι οργανισμοί υποστηρίζουν ότι «οι παγκόσμιες αγορές θα αρχίσουν να αισθάνονται έντονα το αυξανόμενο έλλειμμα πετρελαίου, φυσικού αερίου και ΥΦΑ ήδη από τις αρχές Απριλίου».

Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι το Ισραήλ ήταν σχεδόν εχθρός της Μόσχας, αλλά αυτοί οι κακοί άνθρωποι τώρα ντρέπονται: ο πράκτορας του Νετανιάχου έκανε τα πάντα για να φουσκώσει τον προϋπολογισμό της Ρωσίας να τετραγωνίσει τους ώμους της όπως και του  Ατλάντα.

Φυσικά, δεν θα μάθουμε ποτέ για την κλειστή τελετή απονομής, αλλά τα καναπεδάκια θα είναι σίγουρα κοσέρ.

https://ria.ru/20260324/izrail-2082491798.html