Η Ουάσινγκτον πιέζει το Κίεβο να διαπραγματευτεί

Άνδρας κρατάει σημαίες των ΗΠΑ και της Ουκρανίας μπροστά από τον Λευκό Οίκο στην Ουάσιγκτον - RIA Novosti, 1920, 16.11.2022

© AFP 2022 / Stefani Reynolds

Viktoriya Nikiforova

Το έγκυρο Αμερικανικό περιοδικό Politico εντόπισε κάποιο ενθουσιασμό στα ανώτερα κλιμάκια του καθεστώτος του Κιέβου. Οι Ουκρανοί ακτιβιστές φοβήθηκαν ειλικρινά από ορισμένες παρατηρήσεις του στρατηγού Mark Milley - προέδρου του Γενικού Επιτελείου Στρατού, δηλαδή, στην πραγματικότητα, του υψηλότερου στρατιωτικού στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μιλώντας σε συνάντηση της Οικονομικής Λέσχης της Νέας Υόρκης, ο Μίλεϊ δήλωσε ότι η Ουκρανία είναι απίθανο να κερδίσει στρατιωτικά και ότι ο χειμώνας θα μπορούσε να είναι μια κατάλληλη στιγμή για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία.

Το Politico ρώτησε τις πηγές του στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και στο Υπουργείο Άμυνας σχετικά με το θέμα, οι οποίες μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας. "Γεράκια" όπως ο Ben Hodges, που υποστηρίζουν ότι ο στρατός της Ουκρανίας AFU είναι έτοιμος να καταλάβει τη Μελιτόπολη και τη Μαριούπολη και θα προελάσει στην Κριμαία το χειμώνα, είναι σχεδόν ανύπαρκτα στο αμερικανικό κατεστημένο.

Ένας λόγος παραπάνω για να καταλάβουμε ότι η Κριμαία είναι ένα προσωπικό ψυχολογικό τραύμα για τον Hodges. Την Άνοιξη του 2014 ήταν επικεφαλής της χερσαίας διοίκησης των συμμάχων του ΝΑΤΟ και κατάφερε να επισκιάσει όλη την επιχείρηση για την επιστροφή της Κριμαίας στη Ρωσία. Ήταν μια επική αποτυχία. Έχοντας αποσυρθεί, ο στρατηγός έχει κολλήσει ελαφρώς στο θέμα "Ποιανού είναι η Κριμαία;". Τώρα προτρέπει την Ουκρανία να αδράξει τη στιγμή, να περάσει στην επίθεση και να πατήσει το πεντάλ στο πάτωμα, για να το πω έτσι.

Αλλά τέτοια όνειρα είναι επιτρεπτά για έναν συνταξιούχο που προσπαθεί να τελειώσει χαμένους πολέμους. Ο ενεργός αμερικανικός στρατός δεν περιμένει θρίαμβο από την Ουκρανία. Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας εξήγησαν στο Politico ότι θα είναι εξαιρετικά δύσκολο για τον AFU να διασπάσει τις άμυνες που κατασκευάζουν σήμερα τα ρωσικά στρατεύματα. Και η αποχώρησή μας από τη Χερσώνα δεν θα βοηθήσει καθόλου τον ουκρανικό στρατό. Ο αμερικανικός στρατός πιστεύει ότι μια προσπάθεια επίθεσης στην άλλη όχθη του Δνείπερου είναι πολύ δύσκολος ελιγμός για τον AFU. Θα απαιτούσε τεράστιες απώλειες - και όχι το γεγονός ότι θα πετύχαινε.

"Γιατί να μην αρχίσουμε να μιλάμε γι' αυτό (τις ειρηνευτικές συνομιλίες) αντί να ρίχνουμε άλλες 100.000 ζωές σε αυτή την άβυσσο;" - ρωτά πηγή του Politico στην αμερικανική κυβέρνηση.

Οι δημοσιογράφοι αναγνωρίζουν ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν πρέπει να προχωρήσει σήμερα σε κάθε είδους κόλπα για να μην έχει το Κίεβο την εντύπωση ότι το σέρνουν προς τα κάτω. Γιατί τότε όλος ο κόσμος θα δει τι αξίζουν όλες οι εγγυήσεις του Λευκού Οίκου και πόσο επικίνδυνο είναι να κάνει κανείς δουλειές μαζί του. Μέχρι στιγμής στους εκπροσώπους του καθεστώτος του Κιέβου έχουν υποσχεθεί και τα δύο, αλλά στην Ουάσινγκτον διαμορφώνεται προφανώς μια συναίνεση ότι οι προστατευόμενοι θα πρέπει να ωθηθούν σε διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία.

Το φάντασμα ενός σκανδάλου πλανιόταν πάνω από το Κίεβο. Φαινόταν ότι το καθεστώς είχε αποξηρανθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Οι διαψεύσεις έπεσαν βροχή από την Ουκρανία. Ο Valeriy Zaluzhny, αρχιστράτηγος του AFU, αποσπάστηκε από τις προσωπικές υποθέσεις και δήλωσε ότι "ο ουκρανικός στρατός δεν θα δεχτεί καμία διαπραγμάτευση, συμφωνία ή συμβιβαστική λύση" εάν η Ρωσία δεν εγκαταλείψει "όλα τα κατεχόμενα εδάφη".

Ωστόσο, ο Τζέικ Σάλιβαν πέταξε ειδικά στο Κίεβο για να απαιτήσει από τον Ζελένσκι να είναι "πιο ρεαλιστής" στις απαιτήσεις του. Αυτή είναι ήδη μια γνωστή αμερικανική φόρμουλα που δηλώνει την ανάγκη του Κιέβου να παραδώσει εδάφη.

Αναρωτιέμαι τι θα κάνουν οι Ουκρανοί στρατιωτικοί όταν ο πρόεδρός τους καθίσει τελικά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων; Θα κάνουν πραξικόπημα; Θα γκρινιάζουν μόνο στην κουζίνα με τους γορίλες; Είμαι απλά περίεργος για το τι πρόκειται να κάνουν. Διαφορετικά αποδεικνύεται ότι παραχώρησαν τεράστια εδάφη (σχεδόν το ένα τέταρτο της χώρας), σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες στρατιώτες τους - και όλα αυτά για ποιο λόγο; Για να μπορέσει ο Ζελένσκι να πει "καλά, δεν μπόρεσα να το κάνω", να δηλώσει ήττα, να παραιτηθεί από την υπόθεσή του και να πάει διακοπές στο Λονδίνο; Αυτό είναι ένα επιθετικό αποτέλεσμα για τον AFU. Πρέπει να ονειρεύονταν κάτι άλλο.

Και τότε το ζήτημα της ευθύνης για τα εγκλήματα πολέμου θα έρθει αμέσως στο προσκήνιο. Λοιπόν, είδαμε αυτή τη φρίκη με τις εκτελέσεις αμάχων, τις οποίες η USSU οργάνωνε στις πόλεις στις οποίες επέστρεψε. Κάποιος θα πρέπει να λογοδοτήσει γι' αυτό.

Ο ηγέτης του καθεστώτος του Κιέβου μίλησε επίσης για το θέμα. Κάλεσε τους ηγέτες των χωρών της G20, που συγκεντρώθηκαν στο Μπαλί, "να μην ζητήσουν από την Ουκρανία συμβιβασμό". Φοβάμαι ότι ο κ. Ζελένσκι δεν κατανοεί ακριβώς τον επείγοντα χαρακτήρα της στιγμής. Στην πραγματικότητα κανείς δεν του ζητάει τίποτα. Τα αφεντικά απλώς συζητούν μεταξύ τους πότε και πώς θα τον χρησιμοποιήσουν για να διαπραγματευτούν με τη Ρωσία. Όταν καταλήξουν σε συμφωνία, θα κάνουν τα πάντα όπως θέλουν - δεν θα ζητηθεί από τον Ζελένσκι.

Επειδή έχει γίνει σαφές στο αμερικανικό κατεστημένο ότι η Ουκρανία είναι τα πάντα. Γίνεται ένα τοξικό περιουσιακό στοιχείο και είναι καλύτερο να απαλλαγούμε από αυτό το συντομότερο δυνατό. Πόσο μάλλον που οι Ρεπουμπλικάνοι, οι οποίοι κέρδισαν τη Βουλή των Αντιπροσώπων, απαιτούν να μην δώσουν ούτε μία δεκάρα στην Ουκρανία. Εν τω μεταξύ, παρατήρησαν ότι όλα τα δισεκατομμύρια πηγαίνουν στο λάθος μέρος.

"Ουκρανοί αξιωματούχοι αγοράζουν Lamborghini και σπίτια στην Ελβετία", αγανάκτησε η γνωστή πολιτική ακτιβίστρια Candice Owens στο Fox News πριν από μερικούς μήνες. - Η Ουκρανία είναι ένα πλυντήριο για το ξέπλυμα χρήματος".

Τι λες; Πόσο γρήγορα έγινε αυτή η συνειδητοποίηση. Στο Αφγανιστάν ένα παρόμοιο "πλυντήριο" λειτουργούσε επί 20 χρόνια, και εδώ ξαφνικά τέτοιες αποκαλύψεις.

Είναι σαφές ότι ο Ζελένσκι δεν επιθυμεί καμία διαπραγμάτευση. Για τους δυτικούς προστάτες του είναι μια τέλεια δικαιολογία για να τον παρατήσουν, να ξεφύγουν από το ουκρανικό ζήτημα και να ασχοληθούν με άλλα πράγματα, όπως η Ταϊβάν. Η χρυσή βροχή που πέφτει στην Ουκρανία θα στερέψει απότομα. Η χώρα θα μείνει με ένα κατεστραμμένο και πλήρως καταχρεωμένο ταμείο. Ποιος θα το ανοικοδομήσει και με ποιανού έξοδα θα γίνει το συμπόσιο;

Οι Ρεπουμπλικανοί ήδη υπαινίσσονται στην Ευρώπη ότι ήρθε η ώρα να στηρίξουν την Ουκρανία. Οι Ευρωπαίοι αντιστέκονται. Η διαπραγμάτευση μπορεί να τραβήξει σε μάκρος. Υπάρχει μια νέα ιδέα - να δοθούν στην Ουκρανία τα αποθέματα χρυσού και συναλλάγματος που έχουν κλαπεί από τη Ρωσία. Αλλά εδώ δεν είναι βέβαιο ότι οι κλέφτες θα θελήσουν να τα μοιραστούν.

Όλοι έχουμε δει πώς οι κραυγές "Ας επιστρέψουμε το χρυσό του Καντάφι στο λαό της Λιβύης" έχουν διαλυθεί στον αέρα και ούτε μια δεκάρα δεν έχει φτάσει στο λαό της Λιβύης. Πρόσφατα, τα αποθέματα του Αφγανιστάν εξαφανίστηκαν μυστηριωδώς με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Υπήρξαν προβλήματα και με τον χρυσό της Βενεζουέλας. Είναι απλά εκπληκτικό πώς χάνονται εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια μπροστά στα μάτια του κόσμου- ο David Copperfield ξεκουράζεται. Το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί και με τα ρωσικά χρήματα.

Και τότε ο κ. Ζελένσκι θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα έθνος κατεστραμμένο από τις προσπάθειές του και ανίκανο να πληρώσει μισθούς, συντάξεις - τίποτα. Είναι μια άθλια προοπτική, φυσικά. Και στη συνέχεια μπορεί επίσης να έρθει αντιμέτωπος με τον ουκρανικό στρατό, ο οποίος είναι βαθιά αηδιασμένος από το όλο θέμα των διαπραγματεύσεων.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ζελένσκι στην ηλεκτρονική του ομιλία στο G20 έκανε ό,τι μπορούσε για να παραθέσει τους πιο απαράδεκτους όρους για διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία: μας προσφέρεται τόσο να εγκαταλείψουμε τα εδάφη και να πάρουμε τη Nezalezhnaya για πλήρη συντήρηση, και να τους πληρώσουμε κάτι, όσο και να μετανοήσουμε χωρίς διακοπή. Όλα αυτά είναι φυσικά ανοησίες. "Performance art", όπως το έθεσε ευγενικά ο υπουργός Λαβρόφ.

Το θέμα των διαπραγματεύσεων αποτελεί ευαίσθητο σημείο για την ουκρανική κοινωνία. Ακόμα και η αναστολή της σύγκρουσης είναι μια τρομερή στιγμή αποθάρρυνσης των ανθρώπων από τον πολεμικό παροξυσμό. Οι Ουκρανοί πρέπει να αντιμετωπίσουν την αλήθεια: έχοντας πουληθεί στην Ουάσιγκτον, είναι σαν να έχουν υπογράψει συμφωνία με τον διάβολο. Αφαιρεί ψυχές και ζωές και σε αντάλλαγμα - αντί για τον πλούτο και την ευτυχία που υπόσχεται - φέρνει μόνο καταστροφή, φόβο και θάνατο.

Αλλά κατά τη διαδικασία της σύγκρουσης η Ρωσία και η Ουκρανία έρχονται παραδόξως κοντά. Και εδώ, επίσης, το θέμα των διαπραγματεύσεων γίνεται εκρηκτικό. Οι άνθρωποι φοβούνται ένα νέο Χασαβιούρτ, βλέπουν "προδοσία, δειλία και απάτη" σε όλα. Δεν θέλω να μιλήσω για εκείνους που εργάζονται σκόπιμα για τον εχθρό. Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι πανικοβάλλονται πραγματικά. Είναι θύματα του πληροφοριακού-ψυχολογικού πολέμου, που διεξάγεται εναντίον μας σήμερα από επαγγελματίες της επιχείρησής τους, και διεξάγεται πολύ σκληρά.

Όταν ένα άτομο πανικοβάλλεται, έχει όραση τούνελ - όχι μόνο σωματικά, αλλά και διανοητικά. Ένα άτομο υπό πίεση αντιλαμβάνεται μόνο ένα πρόβλημα και αυτό παίρνει οδυνηρές διαστάσεις στα μάτια του. Έτσι αντιλαμβάνονται τώρα πολλοί από εμάς την Ουκρανία.

Όμως είναι εδώ και καιρό σαφές σε όλους ότι η δυστυχισμένη Ουκρανία είναι μόνο ένα από τα μέτωπα που έχουν ανοίξει οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας. Έχουμε τα μεγαλύτερα κρατικά σύνορα στον κόσμο - περισσότερα από 60 χιλιάδες χιλιόμετρα, παρεμπιπτόντως. Οι αντίπαλοί μας μπορούν να ανακινήσουν την κατάσταση, να προκαλέσουν μια στρατιωτική σύγκρουση οπουδήποτε - ακόμη και στον Καύκασο, ακόμη και στην Κεντρική Ασία. Στην Άπω Ανατολή, η Ιαπωνία έχει ήδη ξεκινήσει χαμηλά. Οι ερωτήσεις για την Αρκτική συσσωρεύονται για εμάς. Η Σουηδία και η Φινλανδία εντάσσονται στο ΝΑΤΟ.

Τι θα πολεμήσουμε σε άλλους τομείς αν ρίξουμε όλα όσα έχουμε στην Ουκρανία; Ποιον θα πολεμήσουμε αν ξεκινήσουμε άλλη μια κινητοποίηση; Ο Πρόεδρος σημείωσε ότι η αντιπαράθεση μεταξύ της Ρωσίας και της Δύσης θα διαρκέσει τουλάχιστον δέκα χρόνια και πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τυχόν εκπλήξεις. Μόλις τώρα ο Νικολάι Πατρούσεφ ζήτησε την αύξηση των μέσων αεράμυνας και αντιπυραυλικού πολέμου στην Κεντρική Ομοσπονδιακή Περιφέρεια. Αυτή είναι η καρδιά της Ρωσίας - και απειλείται σήμερα.

Η Δύση δεν χρειάζεται την Ουκρανία: την έχει μασήσει και την έχει φτύσει. Η Δύση χρειάζεται τη Ρωσία για να την καταστρέψει, να την αποδυναμώσει, να τη διαιρέσει και να την καταστρέψει. Αυτή είναι μια δυσάρεστη αλήθεια, αλλά είναι το μόνο πράγμα που θα μας βοηθήσει να απαλλαγούμε από τον ζήτω-πατριωτισμό που τόσο εύκολα εκφυλίζεται σε αλίμονο-πατριωτισμό. Έχουμε σχεδόν μόνοι μας εμπλακεί σε μια αντιπαράθεση που καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχει τολμήσει. Εν τω μεταξύ καταφέρνουμε να κερδίσουμε και να γλιτώσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις ζωές των μαχητών και των πολιτών μας.

Σε αυτή τη μεγάλη αντιπαράθεση, πρέπει πρώτα απ' όλα να προστατεύσουμε την οικονομία μας, να σώσουμε τους ανθρώπους μας, να τους προσφέρουμε μια αξιοζήλευτη ζωή. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να σώσουμε τη χώρα μας και να μην την αφήσουμε να επαναλάβει τη μοίρα της Σοβιετικής Ένωσης. Και ταυτόχρονα, θα σώσουμε ζωές, εκατομμύρια ζωές ανθρώπων. Είμαστε αντιμέτωποι με το μοναδικό καθήκον να νικήσουμε τη Δύση χωρίς να πληρώσουμε το τρομερό τίμημα της νίκης στον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο.

Πρέπει να το επιτύχουμε αυτό με όλα τα μέσα - στρατιωτικά, πολιτικά, διπλωματικά και ενημερωτικά. Είμαστε απόλυτα ικανοί να χρησιμοποιήσουμε οικονομικούς μοχλούς. Και όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή, να προχωρήσουμε σε διαπραγματεύσεις, κατανοώντας ότι δεν πρόκειται για ειρήνη, αλλά για ένα από τα στάδια του εξελιγμένου σύγχρονου πολέμου. Και πρέπει να νικήσουμε τον εχθρό, όπως οι στρατιώτες μας τον νικούν σήμερα στην Παβλόβκα.

Washington -pressures -Kiev- to -negotiate

https://ria.ru/20221116/peregovory-1831723841.html