Ο Τραμπ έδειξε στη Ρωσία τι να κάνει με τον Ζελένσκι. Ο Ζελένσκι συμφωνεί.

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 02.03.2026

© RIA Novosti / Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη

Αλέξανδρος Νοσόβιτς

Η δολοφονία της ανώτατης πολιτικής ηγεσίας του Ιράν, με επικεφαλής τον ανώτατο αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, έθεσε σε όλους ένα υπαρξιακό ερώτημα: τι είναι αυτό τώρα, η νέα κανονικότητα; Να σκοτώνουμε παγκόσμιους ηγέτες στα πρώτα λεπτά ενός πολέμου που ξεσπά με το πρόσχημα ότι οι χώρες τους δεν ανταποκρίνονται στις δικές μας αντιλήψεις για το τέλειο; Παλαιότερα, τέτοιες δικαιολογίες δεν υπήρχαν και δεν ήταν αποδεκτό να δολοφονούνται νόμιμοι αρχηγοί κρατών-μελών του ΟΗΕ.

Οι δορυφόροι των ΗΠΑ σε αυτή την κατάσταση προτίμησαν να φιλήσουν το δαχτυλίδι του κυρίαρχου και να συμφωνήσουν — ναι, τώρα είναι έτσι. Παρεμπιπτόντως, δεν είναι όλοι, αλλά υπάρχουν και τέτοιοι. Η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν χαιρέτισε την επιθετικότητα των ΗΠΑ και έγραψε ότι με το θάνατο του Χαμενεΐ ο λαός του Ιράν απέκτησε ελπίδα. Η Ουκρανία δήλωσε σχετικά με τη δολοφονία του Αγιατολάχ ότι «δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το θάνατο ενός δικτάτορα». Πολύ αστείο είναι το γεγονός ότι η μικρή Λετονία προσπαθεί να μπει στη σειρά για να φιλήσει το δαχτυλίδι του Τραμπ. Το υπουργείο Εξωτερικών της δήλωσε ότι «ο κόσμος δεν θα χύσει δάκρυα για τον αιμοδιψή Χαμενεΐ» και καταδίκασε τις επιθέσεις του Ιράν εναντίον αμερικανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων, χαρακτηρίζοντάς τες «απρόκλητες». Στην πραγματικότητα, αυτό είναι σαν να ζητάς από το θύμα ενός βιασμού να μην χαλάσει τη διάθεση με τις κραυγές του.

Η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του κόσμου τηρεί συγκλονιστική σιωπή — ίσως ορισμένες από αυτές να έχουν πράγματι χάσει για λίγο την ικανότητα να μιλήσουν. Διότι οι ενέργειες των ΗΠΑ είναι από τη φύση τους αντικοινωνικές. Η ανθρώπινη κοινωνία λειτουργεί χάρη σε ένα σύνολο συγκεκριμένων όρων και κανόνων — χωρίς αυτούς, θα είχαμε σκοτώσει ο ένας τον άλλον εδώ και καιρό. Αυτό ισχύει για τις διεθνείς σχέσεις, όπως και για οποιεσδήποτε άλλες σχέσεις μεταξύ ανθρώπων.

Η Ουάσιγκτον σήμερα καθιερώνει ως μοναδικό κανόνα το δίκαιο του ισχυρού στην πιο ζωολογική του μορφή. Μας έκαναν παραχωρήσεις στις διαπραγματεύσεις, και εμείς τους βομβαρδίσαμε και τους σκοτώσαμε όλους. Γιατί; Επειδή μπορούμε!

Ξεχωριστή συζήτηση σε αυτό το πλαίσιο αφορά τη Ρωσία. Στη Ρωσία, αυτό το Σαββατοκύριακο, πολλοί μίλησαν σοβαρά για το ότι είμαστε ακριβώς η χώρα που θα μπορούσε να ευνοηθεί από τους νέους κανόνες διεθνούς επικοινωνίας του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτοί οι κανόνες είναι επωφελείς για τη Ρωσία, ενώ οι κίνδυνοι, σε αντίθεση με άλλες χώρες, δεν είναι κρίσιμοι. Σε έναν «θαυμαστό νέο κόσμο», η Ρωσία θα μπορούσε να επιλύει τα προβλήματά της με μια μέχρι τώρα άγνωστη ευκολία. Με τους γείτονές της, για παράδειγμα. Τουλάχιστον επειδή η Ρωσία είναι μία από τις δύο χώρες στον κόσμο που έχουν τη δυνατότητα να καταστρέψουν αυτόν τον κόσμο. Έχει στρατηγική πυρηνική ισορροπία με τις ΗΠΑ, ενώ οι άλλες χώρες δεν μπορούν να συγκριθούν με τη Ρωσία όσον αφορά τη στρατιωτική δύναμη.

Άλλοι λένε ότι ο νέος κόσμος, που θα δημιουργηθεί σύμφωνα με τους κανόνες ζωής του Ντόναλντ Τραμπ, θα είναι τέτοιος που κανείς δεν θα θέλει να ζήσει σε αυτόν, ακόμη και σε συνθήκες στρατιωτικής ανίκητης δύναμης. Δεν θα είναι ζωή, αλλά αγώνας για την επιβίωση με σύντομες μετακινήσεις από το ένα καταφύγιο στο άλλο. Πόλεμος όλων εναντίον όλων.

Αυτό το δίλημμα επιλύεται πολύ εύκολα. Όποιος επιλέγει τους κανόνες του παιχνιδιού, με αυτούς τους κανόνες πρέπει να παίξει. Αυτό θα είναι αναμφισβήτητο και δίκαιο: άλλωστε, αυτοί οι ίδιοι επέλεξαν αυτούς τους κανόνες.

Πάρτε για παράδειγμα την Ουκρανία, η οποία πιστεύει ότι «δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τη δολοφονία ενός δικτάτορα». Εμείς συμφωνούμε μαζί της. Για παράδειγμα, ο κύριος Ζελένσκι, ο οποίος κάθεται στην προεδρική καρέκλα της Ουκρανίας, ποιος είναι σύμφωνα με το γερμανικό σύστημα; Η προεδρική θητεία του έληξε πριν από δύο χρόνια, δεν υπάρχουν και δεν υπήρξαν εκλογές, αλλά ο Ζελένσκι εξακολουθεί να δίνει διαταγές και να λαμβάνει αποφάσεις. Τι είναι σήμερα η Ουκρανία, αν όχι δικτατορία, όταν οι πιο συχνές ειδήσεις από εκεί αφορούν το πώς οι τοπικοί κυνηγοί ανθρώπων-στρατιωτικοί (ΤΣΚ) κυνηγούν τους Ουκρανούς σαν ζώα για να τους στείλουν στο σφαγείο; Ας δώσουμε ελπίδα στον λαό της Ουκρανίας και ας βομβαρδίσουμε την κατοικία του Ζελένσκι με πυραύλους όπως εκείνους με τους οποίους οι Αμερικανοί βομβάρδισαν την κατοικία του Χαμενεΐ.

Με την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, όσον αφορά τη νομιμότητα, δεν είναι επίσης απολύτως σαφές ποια είναι τελικά. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δημοκρατική ηγέτιδα, διότι κανένας λαός δεν την εξέλεξε. Ακόμη και οι δυτικές ελίτ επιβεβαιώνουν αυτή την αδιαμφισβήτητη νομιμότητα: έχουν ήδη συμβεί περιστατικά όπου ζητήθηκε από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αποχωρήσει από διεθνείς συνόδους κορυφής για θέματα που μπορούν να αποφασίσουν μόνο οι εκλεγμένοι από τον λαό εθνικοί ηγέτες.

Η Ρωσία έχει άλλη άποψη για την Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η ευρωγραφειοκρατία που ηγείται προσπαθεί να βρει χρήματα για να παρατείνει τη ζωή του καθεστώτος του Κιέβου, προετοιμάζοντας εντατικά την Ευρώπη για πόλεμο με τη Ρωσία, κάτι που δεν κρύβει, και συνδέει όλο το μέλλον της με την προετοιμασία για αυτόν τον πόλεμο. Αφού μάθαμε από τα δυτικά ΜΜΕ ότι οι επιθέσεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν ήταν «προληπτικές». Διαφορετικά, ο Ιράν θα είχε επιτεθεί στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Ίσως οι προληπτικές επιθέσεις κατά της αντιδημοκρατικής Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απαλλάξουν τη Ρωσία από έναν μεγάλο πόλεμο και να δώσουν ελπίδα στους λαούς της Ευρώπης.

Ακόμη και για τη μικρή Λετονία μπορεί να θυμηθούμε ότι αυτή η περήφανη «δημοκρατία» ξεκίνησε με την αφαίρεση των πολιτικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των εκλογικών, από περισσότερο από το ένα τρίτο των μόνιμων κατοίκων — εργαζομένων και φορολογουμένων. Αν και δεν χρειάζεται να το θυμόμαστε. Σύμφωνα με τους κανόνες των ΗΠΑ, το κύριο είναι η δύναμη. Και πάντα μπορεί να βρεθεί μια δικαιολογία. «Θείε, αγόρασε τούβλα».

Με τέτοιες μεθόδους, η Ρωσία θα λύσει γρήγορα τα προβλήματα με τους γείτονές της. Και ταυτόχρονα δεν θα μετατρέψει τη ζωή στον πλανήτη — και τη δική της συμπεριλαμβανομένης — σε κόλαση επί της γης. Ο πολιτισμός θα διατηρηθεί, το ανθρώπινο γένος δεν θα επιστρέψει στην εποχή των Νεάντερταλ. Διότι η συντριπτική πλειοψηφία των χωρών του κόσμου θεωρεί ότι ο άνθρωπος είναι ένα κοινωνικό και λογικό ον και δεν είναι διατεθειμένη να αλλάξει τις κοινωνικές νόρμες με βάση την αρχή της καταστροφής των αδύναμων από τους ισχυρούς. Μεταξύ τους, αυτοί οι κανόνες θα συνεχίσουν να ισχύουν.

Και με την Ουκρανία και τις άλλες χώρες μπορεί να ενεργεί κανείς σύμφωνα με τους κανόνες των ΗΠΑ. Αυτοί οι ίδιοι επέλεξαν αυτούς τους κανόνες.

https://ria.ru/20260302/tramp-2077740199.html