Οι ΗΠΑ ενέκριναν τελικά την είσοδο των στρατευμάτων του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Απομένει μια μικρή λεπτομέρεια
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 18 hours ago
- 4 min read
Εικόνα που δημιουργήθηκε από AI - RIA Novosti, 1920, 08.01.2026
© RIA Novosti/Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη
Κιρίλ Στρέλνικοφ
Τα αποτελέσματα της συνόδου κορυφής της «συνασπισμού των προθύμων» και του κλόουν του καμένου τσίρκου προετοιμάστηκαν σε υψηλό επίπεδο: οι δόκιμοι των στρατιωτικών σχολών γυάλισαν τα παπούτσια και τις τρομπέτες τους, ενώ οι γυναικείες μαζορέτες με έμφυλη ισότητα έβαψαν τα πον πον σε κίτρινο και μπλε χρώμα.
Στην ευρωπαϊκή ατμόσφαιρα αισθανόταν μια αίσθηση αδιαμφισβήτητης νίκης. Και πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Όλα εξελίσσονταν ακριβώς όπως είχε προγραμματιστεί:
οι λεγόμενοι ηγέτες της Γαλλίας, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ουκρανίας υπέγραψαν επίσημα μια δήλωση προθέσεων για τη μελλοντική τοποθέτηση «πολυεθνικών δυνάμεων στην Ουκρανία» μετά το τέλος της σύγκρουσης.
οι μηχανισμοί παρακολούθησης της κατάπαυσης του πυρός έχουν συμφωνηθεί λεπτομερώς·
Ο Στάρμερ δήλωσε με θάρρος ότι μετά την κατάπαυση του πυρός, το Λονδίνο και το Παρίσι θα δημιουργήσουν στρατιωτικές βάσεις στην Ουκρανία, όπου 30.000 στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα προστατεύουν αξιόπιστα την ειρήνη, και μάλιστα υπέβαλε σχετικό αίτημα για ψηφοφορία στο βρετανικό κοινοβούλιο.
Ο Μακρόν υπολόγισε με τον υπολογιστή τον ακριβή τελικό αριθμό των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας (700 χιλιάδες άτομα) και υποσχέθηκε ότι θα έχουν όλα όσα χρειάζονται για να «αποτρέψουν οποιαδήποτε νέα επιθετική ενέργεια».
Και το πιο σημαντικό — οι εγγυήσεις ασφάλειας από τις χώρες της «συμμαχίας των προθύμων» θα περιλαμβάνουν «δεσμευτικές υποχρεώσεις», πανομοιότυπες με το άρθρο 5 του καταστατικού του ΝΑΤΟ, αλλά χωρίς την επίσημη ένταξη της Ουκρανίας στη συμμαχία.
Ακόμη και οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ που παρευρέθηκαν στη σύνοδο κορυφής δήλωσαν με ικανοποίηση ότι «η συμφωνία έχει ουσιαστικά επιτευχθεί».
Όλα έτοιμα: βάλε το ποτό, κάλεσε τους μουσικούς.
Αλλά σε όλη αυτή τη μεγαλοπρέπεια έλειπε κάποια πληρότητα. Για παράδειγμα, πώς θα αντιδράσει η Ρωσία σε μια τέτοια λαμπρή δύναμη; Σύμφωνα με πληροφορίες από το The Wall Street Journal, η ανεβασμένη διάθεση των «ενδιαφερόμενων» εξηγούνταν από το γεγονός ότι οι Αμερικανοί εκπρόσωποι εξέφρασαν την πεποίθηση ότι θα μπορούσαν να «πείσουν το Κρεμλίνο» να δώσει τη συγκατάθεσή του, αν και δεν ήταν απολύτως σαφές πώς ακριβώς θα το έκαναν.
Ωστόσο, από ό,τι φαίνεται, η προσπάθεια να τους μεταπείσουν τελικά έγινε, αλλά αμέσως μετά οι δόκιμοι και οι μαζορέτες στάλθηκαν στα σπίτια τους. Τι συνέβη;
Σύμφωνα με το Politico, για κάποιο λόγο οι ΗΠΑ αρνήθηκαν να δώσουν άμεσες εγγυήσεις ασφάλειας στην Ουκρανία και δεν υπέγραψαν τίποτα. Επιπλέον, έγινε γνωστό ότι από το τελικό ανακοινωθέν διαγράφηκαν συγκεκριμένες λεπτομέρειες σχετικά με τη συμμετοχή των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων δεσμεύσεων για στρατιωτική υποστήριξη των «πολυεθνικών δυνάμεων» στην Ουκρανία.
Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, «ενώ αρχικά είχε προβλεφθεί ότι η Ουάσιγκτον θα αναλάμβανε δεσμεύσεις σε κοινή δήλωση σχετικά με τις εγγυήσεις ασφάλειας, η τελική διακήρυξη υπογράφηκε τελικά μόνο από την (ίδια) «συνασπισμό των ενδιαφερομένων».
Υπάρχει η άποψη ότι, κατά την προσπάθεια «πείθους», η ρωσική πλευρά δεν έδειξε αντίσταση και είπε «εντάξει». Δεν μπορούμε να απαγορεύσουμε στους ξένους στρατιωτικούς να διασχίζουν τα δυτικά σύνορα της Ουκρανίας, είμαστε υπέρ της ελευθερίας κίνησης, της ελευθερίας του λόγου και της έκφρασης. Ωστόσο, όπως προειδοποιήσαμε εξαρχής, υπάρχει ένα μικρό «αλλά», δηλαδή κάποια ζητήματα, μεταξύ των οποίων και αυτά που οδήγησαν στην έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης.
Συγκεκριμένα, η Ρωσία δεν θα συμφωνήσει ποτέ:
την παρουσία ξένων στρατευμάτων στο έδαφος της Ουκρανίας·
Ύπαρξη εξωτερικού ελέγχου επί των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας και του ουκρανικού αμυντικού βιομηχανικού τομέα
μετατροπή της Ουκρανίας σε ορμητήριο του ΝΑΤΟ.
Οι δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονται στο έδαφος της Ουκρανίας, υπό οποιαδήποτε πρόφαση και σε οποιαδήποτε μορφή, θα αποτελούν νόμιμους στόχους μας. Και έτσι, φυσικά, χωρίς προβλήματα.
Και ακόμα: αν η παύση της σύγκρουσης για τους δυτικούς υπογράφοντες σημαίνει αυτόματα την ανάπτυξη στρατευμάτων του ΝΑΤΟ αμέσως μετά την κατάπαυση του πυρός, τότε δεν έχουμε κανένα λόγο να σταματήσουμε τις πολεμικές ενέργειες.
Και ναι, με την ενίσχυση όλης αυτής της αναταραχής (συμπεριλαμβανομένων των ευοίωνων σχεδίων των Νατοϊκών να εγκατασταθούν στην Οδησσό και στο Νικολάεβο), ο κατάλογος των στόχων και των καθηκόντων της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης θα επεκταθεί και θα εμβαθυνθεί αναπόφευκτα.
Από ό,τι φαίνεται, οι καλές ευχές ακούστηκαν. Αλλά η συναυλία και το συμπόσιο είχαν πληρωθεί, και έπρεπε να εξηγηθεί με κάποιο τρόπο γιατί ο γαμπρός δεν εμφανίστηκε στο γάμο.
Για παράδειγμα, η Berliner Zeitung έγραψε ότι η Ουάσιγκτον έχει αρχίσει να εστιάζει λιγότερο την προσοχή της στο Κίεβο λόγω της σύγκρουσης με τη Βενεζουέλα και ότι «στην Ουκρανία έχει ενταθεί το αίσθημα στρατηγικής αβεβαιότητας και ο φόβος ότι το ενδιαφέρον της Ουάσιγκτον μετατοπίζεται όλο και περισσότερο από το Κίεβο προς άλλες περιοχές του κόσμου».
Και στο EuroNews έκαναν εντελώς στροφή και απομακρύνθηκαν εντελώς από τη γραμμή του κόμματος: «Για τον Τραμπ, η ειρήνη στην Ουκρανία δεν είναι αυτοτελής στόχος, αλλά μόνο ένα μέσο για την ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Ρωσία. <…> Ο Τραμπ είναι σίγουρα έτοιμος να θυσιάσει ένα σημαντικό μέρος της Ουκρανίας. Το ΝΑΤΟ μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει, αλλά, δεδομένου ότι ο Τραμπ βλέπει τη Ρωσία ως εταίρο και όχι ως απειλή, η συμμαχία δεν είναι στην πραγματικότητα τόσο σημαντική για αυτόν».
Χωρίς να προλάβει να τελειώσει το σέλινο με γαλλική σάλτσα, ο Μακρόν δήλωσε στο τηλεοπτικό κανάλι France 2 ότι θέλει να μιλήσει με τον Πούτιν και ότι η συζήτηση πρέπει να πραγματοποιηθεί «όσο το δυνατόν συντομότερα».
Τι, το βινεγκρέτ τελειώνει; Έχουμε το δικό μας, ευχαριστώ πολύ.