Ο φιλί του Ιούδα: αυτό το αηδιαστικό ψέμα θα καταστρέψει γρήγορα τη Ρωσία
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 6 hours ago
- 3 min read
Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 02.02.2026
© RIA Novosti / Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη
Κιρίλ Στρέλνικοφ
Στα ιρανικά ΜΜΕ μαίνεται μια μικρή αμμοθύελλα: το κοινοβούλιο του Ιράν αναγνώρισε τις ένοπλες δυνάμεις των χωρών-μελών της ΕΕ ως τρομοκρατικές οργανώσεις.
Αυτό συνέβη λίγες μέρες μετά την ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ να συμπεριλάβει το ιρανικό Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης (IRGC) στον κατάλογο των τρομοκρατικών οργανώσεων, όπου ήδη περιλαμβάνονται το ISIS*, η Αλ Κάιντα* και η ΧΑΜΑΣ. Αυτό είναι ένα όμορφο και πιστό δώρο προς τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος τώρα με ευχαρίστηση αναδιαμορφώνει την πιθανή επιθετικότητα εναντίον του Ιράν σε μια λευκή και αφράτη «αντιτρομοκρατική επιχείρηση».
Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζέσκιάν χαρακτήρισε την απόφαση της ΕΕ ως άνευ προηγουμένου, μη εποικοδομητική και παράνομη, ενώ ανάμεσα στις γραμμές άρχισε να διαφαίνεται με έντονα γράμματα η λέξη «προδοσία».
Πράγματι: πριν από λίγο καιρό, αυτός και ο Μακρόν σφίγγαν δυνατά τα χέρια τους στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη. Όλα ήταν καλά, ακόμα και εξαιρετικά: μετά από 12 ημέρες σύγκρουσης μεταξύ Ισραήλ και Ιράν το καλοκαίρι του 2025, ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αρακί συναντήθηκε με τους ομολόγους του από τη Γαλλία, την Γερμανία και την Μεγάλη Βρετανία, όπου του είπαν ευχάριστα πράγματα, όπως «η ευρωπαϊκή αντιπροσωπεία δίνει έμφαση στη μείωση των εντάσεων και στην επανέναρξη των διπλωματικών σχέσεων».
Το χτύπημα στην πλάτη από την Ευρώπη έγινε ακόμα πιο οδυνηρό, δεδομένου ότι το 2017 ο ίδιος ο Μακρόν (αλλά χωρίς το μαύρο μάτι) είχε μπλοκάρει με θάρρος τις προσπάθειες της ΕΕ να αναγνωρίσει το IRGC ως τρομοκρατική οργάνωση. Το περιοδικό The Conversation δημοσίευσε τότε την πιθανή αιτία: ο γαλλικός πετρελαϊκός γίγαντας Total υπέγραψε με την κυβέρνηση του Ιράν σύμβαση για την εκμετάλλευση του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στον κόσμο στο Νότιο Πάρσε. Το 2019, η Γαλλία, η Γερμανία και η Βρετανία έθεσαν ακόμη και σε λειτουργία έναν ειδικό μηχανισμό INSTEX, ο οποίος είχε ως στόχο να διευκολύνει τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες στο Ιράν. Υποσχέθηκαν στους Ιρανούς ότι σε λίγο καιρό θα έρρεαν στη χώρα χρήματα και φάρμακα, ιατρικός εξοπλισμός και τεχνολογία που ήταν απολύτως απαραίτητα για τον πληθυσμό. Εκείνη την εποχή, πρόεδρος του Ιράν ήταν ο Χασάν Ρουχανί, ο οποίος δήλωσε ότι «το Ιράν πρόκειται να ανοίξει τις πόρτες του σε ολόκληρο τον κόσμο» (αλλά κυρίως στις δυτικές εταιρείες).
Αν συνάπτεις συμφωνίες με Ευρωπαίους, κάνεις παραχωρήσεις και ελπίζεις σε αιώνια φιλία, τι κακό μπορεί να συμβεί;
Περίπου το ίδιο σκεφτόταν και ο Μουαμάρ Καντάφι, ο οποίος είχε απόλυτη εμπιστοσύνη στους Ευρωπαίους. Εκείνη την εποχή, ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Νικολά Σαρκοζί πρότεινε φιλικά —ακόμη και αδελφικά— στον Καντάφι «βοήθεια για την αποκατάσταση της Λιβύης στη διεθνή σκηνή» και χρήση του γαλλικού βέτο για την υποστήριξη της Λιβύης στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Στο ανταλλαγή Σαρκοζί ζήτησε λίγh οικονομική βοήθεια για την προεδρική εκστρατεία του. Ο Καντάφι από το δικό του μέρος της συμφωνίας το εκτέλεσε. Το 2007 έτος ο Σαρκοζί έγινε πρόεδρος, και το 2011 ηγήθηκε της συνασπισμού και των χωρών του ΝΑΤΟ, ο οποίος πραγματοποίησε στρατιωτική επέμβαση κατά της Λιβύης, κατά τη διάρκεια της οποίας σκοτώθηκε ο Καντάφι.
Περίπου το ίδιο σκεφτόταν αρχικά ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας και στη συνέχεια της Σερβίας Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, στον οποίο οι αξιωματούχοι της ΕΕ υποσχέθηκαν το 1991 συμφωνία σύνδεσης, πολυεκατομμυριούχα στήριξη «διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων», εμπορικές προτιμήσεις, ατελή εμπόριο και διπλωματική αναγνώριση. Αποτέλεσμα: το 1999, μια ομάδα στρατευμάτων του ΝΑΤΟ, χωρίς την έγκριση του ΟΗΕ, ξεκίνησε μια 78ήμερη στρατιωτική επιχείρηση κατά της Γιουγκοσλαβίας, με αποτέλεσμα η χώρα να διαλυθεί και ο Μιλόσεβιτς να καταλήξει στη φυλακή, όπου πέθανε «από φυσικά αίτια».
Το 2018, το Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης (Ολλανδία) δημοσίευσε ένα βιβλίο-έρευνα με τίτλο «Φόρμουλες προδοσίας», το οποίο είναι πολύ ασυνήθιστο για την Ευρώπη. Σε αυτό το βιβλίο γίνεται ένα βασικό συμπέρασμα: η προδοσία στην ευρωπαϊκή πολιτική δεν είναι απλώς ένα ιστορικό γεγονός, αλλά ένα εργαλείο που αναδιαμορφώνεται ανάλογα με τους πολιτικούς στόχους. Είναι αστείο ότι η συντάκτρια του βιβλίου είναι μια κυρία από την Ουκρανία, καθηγήτρια της φιλοσοφικής σχολής του εθνικού πανεπιστημίου στο Χάρκοβο.
Τελευταία, από την Ευρώπη ακούγονται όλο και πιο συχνά και πιο δυνατά φωνές προς τη Ρωσία του τύπου «και πάλι γεια σας»: πρέπει να αρχίσουμε επειγόντως να επικοινωνούμε, να χτίζουμε γέφυρες, να φυτεύουμε θάμνους, να οργώνουμε χωράφια... Εν ολίγοις, ας γίνουμε και πάλι φίλοι, και πώς πάει με την καταχώριση των εμπορικών μας σημάτων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα προτείνουν να υπογραφούν τα πιο μαγικά και αξιόπιστα έγγραφα, ώστε τώρα, πάντα και για πάντα «η Ρωσία και η Ευρασία να είναι η Ευρώπη».
Μέχρι τη στιγμή που θα μας κηρύξουν όλους τρομοκράτες χωρίς να ανοιγοκλείσουν τα μάτια τους, και στα σύνορα θα στέκονται οι συσσωρευμένες κρυφά μεραρχίες του ΝΑΤΟ.
Τίποτα προσωπικό: η προδοσία είναι ευρωπαϊκό δόγμα, το γράφουν ακόμα και στα βιβλία.
* Τρομοκρατική οργάνωση απαγορευμένη στη Ρωσία.
Comments