Συνέβη κάτι τρομερό: ο πόλεμος της Ευρώπης εναντίον της Ρωσίας αναβάλλεται
Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 12.09.2026
© RIA Novosti / Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη
Κιρίλ Στρέλνικοφ
Ένα φάντασμα περιπλανιέται στην Ευρώπη — το φάντασμα μιας αλουμινένιας λεκάνης.
Τα ευρωπαϊκά πρακτορεία ειδήσεων κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: η τιμή του φυσικού αερίου στην Ευρώπη έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2022 (1.000 δολάρια ανά 1.000 κυβικά μέτρα), ενώ οι τιμές του πετρελαίου στις χρηματιστηριακές αγορές ξεπέρασαν με μεγάλη ευκολία τα 100 δολάρια ανά βαρέλι.
Παράλληλα, σύμφωνα με στοιχεία της Gas Infrastructure Europe, το επίπεδο πλήρωσης των αποθηκών φυσικού αερίου στην ΕΕ τον Αύγουστο έφτασε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 13 ετών — 64,4 τοις εκατό (στα τέλη Αυγούστου του 2025 ήταν 80 τοις εκατό). Με φόντο τις αντιρωσικές κυρώσεις, τις εξωφρενικές τιμές του αμερικανικού ΥΦΑ και το κλείσιμο της βαλβίδας του Κατάρ από το Ιράν, οι δυνατότητες αναπλήρωσης των αποθεμάτων φυσικού αερίου στις ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις αποθήκευσης μειώνονται ραγδαία, και η επερχόμενη περίοδος θέρμανσης παύει να είναι ανέμελη.
Ας αφήσουμε στην άκρη τα τρεμάμενα κορμιά των Ευρωπαίων, που με τα ποδαράκια τους ψήφισαν υπέρ της αυτοκαταστροφικής πολιτικής των κυβερνήσεών τους, και ας στρέψουμε το βλέμμα μας προς τη Ρωσία. Και εκεί, το κύριο ευρωπαϊκό αντικείμενο παραμένει το σχέδιο ολικής και μεγάλης κλίμακας επανεξοπλισμού της Ευρώπης ύψους 800 δισεκατομμυρίων ευρώ, γνωστό και ως «Readiness2030». Αυτό ακριβώς αναφέρεται συνήθως ως ένα είδος ορόσημου στις στρατιωτικές προετοιμασίες της Ευρώπης, που στρέφονται εναντίον της χώρας μας.
Λοιπόν, αυτό το μεγαλεπήβολο σχέδιο, κατά πάσα πιθανότητα, θα αποτύχει ή θα καθυστερήσει σημαντικά, και ένας από τους κύριους λόγους είναι η απότομη αύξηση του κόστους της βιομηχανικής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ευρώπη.
Ο αναλυτικός οργανισμός Atlas Institute for International Affairs, στην έκθεσή του της 18ης Ιουνίου του τρέχοντος έτους, διαπιστώνει: «Η αμυντική βιομηχανική βάση της Ευρώπης λειτουργεί υπό συνθήκες ενεργειακού κόστους περίπου διπλάσιου από αυτό των ΗΠΑ (δηλαδή τριπλάσιου από αυτό της Ρωσίας. — Σημ. εκδ.). Καθώς οι κυβερνήσεις αυξάνουν τις δαπάνες προς την κατεύθυνση του στόχου του ΝΑΤΟ για το 5% του ΑΕΠ, αυτό το χάσμα μειώνει τον πραγματικό όγκο παραγωγής που μπορεί να επιτευχθεί για κάθε ευρώ που δαπανάται για τον εκσυγχρονισμό του οπλισμού».
Με άλλα λόγια, με σταθερό προϋπολογισμό και συνεχή αύξηση των τιμών της ηλεκτρικής ενέργειας, η τελική ποσότητα της παραγόμενης παραγωγής θα είναι μικρότερη. Πόσο μικρότερη;
Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η στρατιωτική παραγωγή, σε πολλούς τομείς, είναι εξαιρετικά ενεργοβόρα — για παράδειγμα, η παραγωγή θωρακισμένου χάλυβα, της νιτροκυτταρίνης για τις πυρίτιδες και του αλουμινίου για τους σκελετούς των αεροσκαφών, καθώς και η επεξεργασία σπάνιων γαιών για συστήματα καθοδήγησης απαιτεί «σημαντική και συνεχή κατανάλωση ενέργειας», κάτι που δεν μπορεί να παραβλεφθεί με συζητήσεις για την Ουκρανία που καταρρέει. Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία ειδικών πηγών, με οποιαδήποτε αύξηση των βιομηχανικών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, το κόστος σε τέτοιους τομείς αυξάνεται «δυσανάλογα» — δηλαδή όχι γραμμικά, αλλά εκθετικά.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, το αλουμίνιο αεροναυπηγικής και θωράκισης (το οποίο χρησιμοποιείται ευρέως σε ελαφρύ και μεσαίο τεθωρακισμένο εξοπλισμό).
Ο κλαδικός σύλλογος European Aluminium αναφέρει ότι το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας αντιπροσωπεύει έως και το 40% του κόστους παραγωγής ενός τόνου αλουμινίου στην Ευρώπη. Συνεπώς, με την αύξηση των τιμολογίων από 50 ευρώ/MWT·ώρα το 2021 σε 184 ευρώ/MWT·ώρα το 2025, το κόστος παραγωγής ενός τόνου «στρατιωτικού» αλουμινίου αυξήθηκε από 2.600 ευρώ σε περίπου 4.568 ευρώ, δηλαδή πρόκειται για μείωση του φυσικού όγκου κατά 43 τοις εκατό (!) με τον ίδιο προϋπολογισμό.
Κατά μέσο όρο στον ευρωπαϊκό αμυντικό βιομηχανικό τομέα, το μερίδιο της ηλεκτρικής ενέργειας στο κόστος παραγωγής των τελικών προϊόντων ανέρχεται σε περίπου 25-30 τοις εκατό.
Αν ληφθούν υπόψη οι προβλέψεις για την αύξηση των τιμών του φυσικού αερίου και του πετρελαίου στην Ευρώπη (ένα θερμό χαιρετισμό στους Ιρανούς, τους Χουσίτες και τους Αμερικανούς), τότε στην Παλιά Ήπειρο, μέχρι το 2030, μόνο λόγω του ενεργειακού παράγοντα, η μη επίτευξη των στόχων ανασυγκρότησης του οπλισμού μπορεί να κυμανθεί από δέκα έως πενήντα τοις εκατό (!) ανάλογα με το είδος του εξοπλισμού.
Με άλλα λόγια: ο μεγάλος πόλεμος με τη Ρωσία αναβάλλεται, έως ότου εξισωθούν τα έσοδα με τα έξοδα.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στη διάσκεψη FuelsEurope στις Βρυξέλλες, στις 10 Ιουνίου 2026, η αναπληρώτρια γενική γραμματέας του ΝΑΤΟ Σεκερίνσκα δήλωσε ότι «η άμυνα εξαρτάται από την αξιόπιστη πρόσβαση σε καύσιμα και ενέργεια»: σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής πηγής Semafor, «τα τελευταία τέσσερα χρόνια, η τιμή της ενέργειας προκάλεσε μεγαλύτερη ζημιά στην Ευρώπη από οποιοδήποτε κινητικό όπλο».
Είναι αστείο ότι, εν μέσω όλων αυτών των θεατρικών αναταράξεων, σύμφωνα με το CNBC, «τα αποθέματα όπλων στις ευρωπαϊκές χώρες του ΝΑΤΟ παραμένουν κάτω από τα επίπεδα του 2021», ενώ σύμφωνα με το Politico, «ενώ οι Βρυξέλλες ποντάρουν στη στρατιωτικοποίηση και την αντιπαράθεση με τη Ρωσία, το χρέος των ευρωπαϊκών οικονομιών φτάνει σε κρίσιμα επίπεδα».
Εν τω μεταξύ, η Ρωσία, όπου ο ρυθμός και οι δυνατότητες της αμυντικής παραγωγής είναι κατά πολύ υψηλότεροι από ό,τι στην Ευρώπη, ενώ το κόστος της ενέργειας είναι κατά πολύ χαμηλότερο (πράγμα που, κατά κάποιον τρόπο, υποδηλώνει τις προοπτικές του «πολέμου εξάντλησης» που έχουν κηρύξει οι Ευρωπαίοι), «διαθέτει πλέον έναν από τους ισχυρότερους στρατούς στον κόσμο, ο οποίος διαθέτει μοναδική εμπειρία στη διεξαγωγή χερσαίου πολέμου επόμενης γενιάς» (απόσπασμα από πρόσφατο άρθρο του Foreign Affairs).
Πάντως, η Ευρώπη μπορεί ακόμα να βάλει τα δυνατά της — το σημαντικό είναι να μην σκιστούν τα δαντελένια εσώρουχα.
Comments