Η Ρωσία πρότεινε στις ΗΠΑ νέες ιδέες για την ειρήνη στην Ουκρανία
- ILIAS GAROUFALAKIS
- 3 hours ago
- 4 min read

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 27.07.2026
© RIA Novosti/Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη
Αλεξάντερ Νοσόβιτς
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέλαβαν και πάλι τον ρόλο του μεσολαβητή και του ειρηνοποιού στη σύγκρουση στην Ουκρανία. Αυτό είναι το κύριο συμπέρασμα της φαινομενικής κλιμάκωσης που προκάλεσαν στη Ρωσία το καλοκαίρι του τρέχοντος έτους — με αμέτρητες επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη και την κρίση καυσίμων. Η Ρωσία άντεξε, δεν έσπασε και δεν υπέκυψε — και τώρα ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μάρκο Ρούμπιο δηλώνει ότι οι Αμερικανοί θα αναζητήσουν νέες ιδέες για την επίτευξη ειρήνης στην Ουκρανία. Ας αναζητήσουν: όλοι θα βρουν κάτι να κάνουν. Αν και, στην πραγματικότητα, η Ρωσία έχει ήδη βρει αυτές τις νέες ιδέες.
Οι επιθέσεις ουκρανικών drones εναντίον ρωσικών διυλιστηρίων συνεχίζονται, ωστόσο, βάσει πολλών ενδείξεων, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η κρίση έχει περάσει το αποκορύφωμά της και έχει διαμορφωθεί μια τάση προς την ομαλοποίηση. Η κυριότερη από αυτές τις ενδείξεις είναι, φυσικά, η βελτίωση της κατάστασης όσον αφορά τη βενζίνη εντός της Ρωσίας. Οι περιφέρειες καταργούν τις ποσοστώσεις στα πρατήρια καυσίμων, ενώ οι ουρές και η αναταραχή μειώνονται.
Όμως και από την άποψη της διεθνούς πολιτικής είναι σαφές ότι η Ρωσία άντεξε με αξιοπρέπεια την επίθεση που δέχτηκε. Πρώτον, με το μεγαλύτερο πακέτο αντιρωσικών κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης των τελευταίων τεσσάρων ετών, το οποίο εγκρίθηκε με μεγάλη δυσκολία την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες, η κατάσταση της ρωσικής οικονομίας δεν επηρεάστηκε σχεδόν καθόλου. Ούτε η ισοτιμία του ρουβλίου ούτε οι χρηματιστηριακοί δείκτες κατέρρευσαν. Οι τελευταίοι μάλιστα σημείωσαν μικρή άνοδο.
Πάντως, πρόκειται για μια ανάκαμψη μετά την πτώση (και μάλιστα σημαντική) που σημειώθηκε την προηγούμενη μέρα και συνδέεται με τις πολύ πιο αποτελεσματικές ευρωπαϊκές κυρώσεις. Με τις ίδιες ακριβώς επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV) εναντίον διυλιστηρίων πετρελαίου. Αυτά τα UAV, άλλωστε, κατασκευάζονται συχνά στην Ευρώπη για λογαριασμό της Ουκρανίας. Και σχεδόν πάντα με ευρωπαϊκά κεφάλαια.
Ωστόσο, ούτε αυτές οι «κολασμένες» κυρώσεις (στην περίπτωση αυτή, χωρίς εισαγωγικά) κατάφεραν να σπάσουν τη ραχοκοκαλιά της ρωσικής οικονομίας. Ούτε να υπονομεύσουν την πατριωτική συναίνεση στη ρωσική κοινωνία.
Δεύτερον, οι ΗΠΑ, μετά την τελευταία «παράσταση» του Ζελένσκι, επανέφεραν τον ρόλο του μεσολαβητή. Στην ουσία, ολόκληρος ο σκοπός της παράστασης ήταν να πείσει τον Λευκό Οίκο ότι, χάρη στην επανάσταση των drones και στη μετατροπή της Ευρώπης σε στρατηγικό οπίσθιο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας, η Ουκρανία κερδίζει και ότι είναι προς όφελος των Αμερικανών να επιστρέψουν στο σχέδιο για τη στρατηγική ήττα της Ρωσίας, το οποίο είχε κάποτε εκπονήσει ο παππούς Μπάιντεν. Γι’ αυτό και η κορύφωση της εισβολής με drones στη Ρωσία συνέπεσε με τις συνόδους κορυφής της «G7» και του ΝΑΤΟ, όπου οι Ευρωπαίοι έθεσαν ως στόχο τους να πείσουν τον «παππού» Τραμπ.
Ο Πρόεδρος Τραμπ όντως άρχισε να εκφράζεται με θετικά λόγια για τον Ζελένσκι, αν και δεν υποσχέθηκε καμία συγκεκριμένη και ουσιαστική υποστήριξη. Εν πάση περιπτώσει, στην Ουάσινγκτον αναγνώρισαν ότι οι ΗΠΑ δεν είναι ουδέτερες στη σύγκρουση στην Ουκρανία (για τη Ρωσία, αυτή η ειλικρίνεια αποτελεί μάλιστα πλεονέκτημα). Στη συνέχεια, όμως, σημειώθηκε μια αναστροφή και στη ρητορική. Έτσι, ο Ντόναλντ Τραμπ αποστασιοποιήθηκε από τις παραδόσεις όπλων στο Κίεβο, δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ πωλούν όπλα στους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, ενώ το πού τα χρησιμοποιούν στη συνέχεια είναι δική τους υπόθεση.
Τέλος, ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο ζήτησε διμερή συνάντηση με τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ στο περιθώριο ενός από τα διεθνή φόρουμ. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης αυτής, αναγνώρισε de facto ότι οι συμφωνίες του Άνκοριτζ δεν έχουν τηρηθεί. Και μάλιστα δεν έχουν τηρηθεί από την αμερικανική πλευρά, η οποία δεν κατάφερε να επηρεάσει τον Ζελένσκι και τους Ευρωπαίους. Γι’ αυτό, αντί των αποφάσεων του Άνκοριτζ, οι ΗΠΑ θα αναζητήσουν νέες ιδέες και προσεγγίσεις για την ειρηνική επίλυση της κρίσης στην Ουκρανία.
Το τι θα βρουν εκεί — σε γενικές γραμμές δεν έχει σημασία. Όλες οι μελλοντικές δηλώσεις των αμερικανών «μεσολαβητών» σχετικά με νέες προσεγγίσεις και ιδέες μπορεί να ενδιαφέρουν μόνο ειδικούς που επιδιώκουν να διατηρήσουν την παρουσία τους στο ρεύμα των ειδήσεων. Αυτή η λεκτική αναταραχή δεν θα έχει καμία σχέση με τα ουσιαστικά ζητήματα του πολέμου και της ειρήνης. Διότι η Ρωσία έχει ήδη βρει τις δικές της προσεγγίσεις και ιδέες για την ειρήνη στην Ουκρανία.
Όλα, άλλωστε, κινούνται κυκλικά. Η Ρωσία ακολουθεί σταθερά εδώ και τέσσερα χρόνια μια στρατηγική εξάντλησης. Ο ρωσικός στρατός προωθείται στο μέτωπο και εξαντλεί πλήρως τις δυνάμεις των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Για να ανατρέψουν αυτή την τάση, το Κίεβο και η Δύση προκαλούν συνεχώς κλιμακώσεις, με στόχο να βγάλουν τη Ρωσία από την ισορροπία της και να καταρρεύσουν τα μετόπισθεν της. Πόσα πράγματα έχουν συμβεί όλα αυτά τα χρόνια: επιθέσεις εναντίον του Κρεμλίνου, κατάρρευση στα αεροδρόμια, εισβολή στην περιφέρεια του Κούρσκ, βομβαρδισμοί στο Ντονέτσκ και στο Μπέλγκοροντ, και τώρα η κρίση καυσίμων.
Η Ρωσία δεν υποχωρεί ποτέ και συνεχίζει την επίθεσή της. Αυτή τη φορά την ενίσχυσε ακόμη περισσότερο, συνοδεύοντας την επιταχυνόμενη προέλαση στο μέτωπο με τις μεγαλύτερες πυραυλικές επιθέσεις κατά στρατιωτικών στόχων που έχουν σημειωθεί κατά τη διάρκεια της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, με την παράλυση των εξαγωγών και των εισαγωγών της Ουκρανίας, καθώς και με την ουσιαστική στέρηση της πρόσβασής της στη θάλασσα.
Και — ορίστε το θαύμα: στη Δύση άρχισαν και πάλι να μιλούν για ειρηνική επίλυση, διαπραγματεύσεις και αναζήτηση μιας λύσης αποδεκτής από όλους. Από όλους — δηλαδή και από τη Ρωσία.
Κατά συνέπεια, η συνταγή της Ρωσίας για την ειρήνη είναι πολύ απλή. Για να επέλθει ειρήνη στην Ουκρανία, η Ρωσία πρέπει απλώς να νικήσει. Και με την ένταση των στρατιωτικών επιθέσεων που επέδειξε ο ρωσικός στρατός τις τελευταίες εβδομάδες, αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα για τη Ρωσία. Και όταν η Ρωσία νικήσει, δεν θα υπάρχει άλλη επιλογή παρά να επιτευχθεί ειρηνική διευθέτηση που θα λαμβάνει υπόψη τα συμφέροντά της.




Comments