Ιστορία με γεωγραφία: Το Ιράν επέφερε συντριπτική ήττα στη Δύση

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 12.03.2026

© RIA Novosti / Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη

Έλενα Καράγεβα

Δεν κατάφεραν να στείλουν το Ιράν πίσω στο Μεσαίωνα, έστω και στον φανταστικό. Όποιοι και αν είναι οι στόχοι, είναι σαφείς ότι η Δύση δεν θα καταφέρει να τους επιτύχει. Ούτε αύριο. Ούτε μεθαύριο.

Ο δυτικός ηγεμονισμός αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα που είχε ήδη αντιμετωπίσει όταν προσπάθησε να μας επιβάλει στρατηγική ήττα. Ο Δυτικός κόσμος αντιμετώπισε την πεποίθηση, άλλων πολιτισμικών αξιών, άλλων αρχώνδιαβίωσης. Πολιτικές δομές. Κρατικές δομές. Μέθοδοι ικανές να προκαλέσουν αναταραχή, διάσπαση, αβεβαιότητα σε χώρες με ιστορία χιλιάδων ετών, σε κράτη που είναι νεότερα από το Μεγάλο Θέατρο μας, δεν διαθέτουν.

Σήμερα — και αυτή είναι η πραγματικότητα που θα πρέπει να λάβει υπόψη η δυτική ηγεμονία στο άμεσο μέλλον — όλες οι συνθήκες (τόσο οι τόποι όσο και ο χρόνος) είναι υπέρ του Ιράν. Στην Ισλαμική Δημοκρατία δεν υπάρχουν παράγοντες όπως η «εκλογική συγκυρία», η ανάγκη να «γοητεύσουν τους ψηφοφόρους» και να κερδίσουν κάτι σε ποσοστά. Σε αντίθεση με τη δυτική ηγεμονία, η ιρανική ηγεσία δεν είναι υποχρεωμένη να αρέσει στις επιχειρηματικές ελίτ ή να τις ευχαριστεί, δηλαδή απλά να δωροδοκεί τον Τύπο. Ο λαός και η εξουσία στο Ιράν, μπροστά σε μια αδικαιολόγητη επιθετικότητα, βρέθηκαν ενωμένοι.

Ο πιο σημαντικός παράγοντας: Η Τεχεράν μεταδίδει αυτό που πραγματικά συμβαίνει. Και όχι μια λογοκριμένη εικόνα των γεγονότων. Θάνατος και καταστροφή σημαίνει θάνατος και καταστροφή. Επιτυχής εκτόξευση σημαίνει επιτυχημένη επίθεση. Και όχι κάτι επιθυμητό που παρουσιάζεται ως πραγματικό.

Οι Ιρανοί εκφράζουν την άποψή τους με απόλυτη ειλικρίνεια. Χαρακτηριστικό είναι ότι το κάνουν στη γλώσσα των μέσων ενημέρωσης που τους προσκαλούν για συνεντεύξεις. Δεν έχουν καμία γλωσσική δυσκολία να μεταδώσουν την άποψη που μοιράζονται και υποστηρίζουν, χωρίς «δυσκολίες μετάφρασης». Δεν έχουμε δει την αντίθετη κατάσταση. Από την πλευρά εκείνων που επιτέθηκαν στο Ιράν, η γνώση της φαρσί είναι σίγουρα ένα πρόβλημα. Και σίγουρα δεν είναι όλοι εξοικειωμένοι με την περσική γραφή.

Όλα αυτά δεν είναι η αιτία της ήττας του Δυτικού κόσμου, που έχει ήδη επέλθει, αν και δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί, αλλά το αποτέλεσμα της φανταστικής αλαζονείας και των ψεμάτων που συνόδευσαν την παρουσία του Ιράν στη γεωπολιτική τα τελευταία 47 χρόνια, από τη στιγμή της νίκης της ισλαμικής επανάστασης το 1979.

Μετά την επιστροφή του Αγιατολάχ Χομεϊνί, του τότε πνευματικού ηγέτη της χώρας, από την εξορία, όλη η μεταπολεμική ιστορία της δημοκρατίας ξαναγράφηκε από τους δυτικούς δημοσιογράφους.

Κανένα «πυρηνικό πρόγραμμα» δεν ξεκίνησε από το «καταπιεστικό φονταμενταλιστικό καθεστώς». Το Ιράν ασχολήθηκε με την πυρηνική έρευνα πριν από σχεδόν 70 χρόνια, το 1957. Την ίδια χρονιά, η χώρα έγινε πλήρες μέλος του Οργανισμού Πυρηνικής Ενέργειας. Ιρανοί μηχανικοί, φυσικοί — τόσο θεωρητικοί όσο και εφαρμοστές — εργάζονταν σε εξειδικευμένα ιδρύματα, σχεδίαζαν αντιδραστήρες, για τους οποίους προμηθεύονταν ραδιενεργά υλικά. Τόσο ουράνιο όσο και πλουτώνιο. Και όχι δωρεάν, αλλά με χρήματα.

Το Ιράν έχει υπογράψει όλες τις συμφωνίες και τις συμβάσεις που αφορούν τις δοκιμές πυρηνικών όπλων, τη μη διάδοσή τους και τις έρευνες στον τομέα της ραδιενέργειας. Και μέχρι στιγμής κανείς και πουθενά δεν έχει αποδείξει ότι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν έχει παραβιάσει έστω και στο ελάχιστο το πνεύμα ή το γράμμα αυτών των υπογεγραμμένων και επικυρωμένων εγγράφων. Το επίπεδο της θεμελιώδους επιστήμης και της ειδικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης υπό το «φονταμενταλιστικό καθεστώς των αγιατολάχ» ήταν τέτοιο που μόνο τα τελευταία δέκα χρόνια οι Ιρανοί μαθηματικοί κέρδισαν δύο μετάλλια Φιλντς (το αντίστοιχο του βραβείου Νόμπελ για τους μαθηματικούς). Ο βαθμός «καταπίεσης» και «περιφρόνησης των γυναικών» στο Ιράν είναι τέτοιος, που ένα από τα μετάλλια Φιλντς ανήκει στη γυναίκα μαθηματικό Μαριάμ Μιρζαχάνι.

Τι φανταστική αντίθεση με αυτή τη δυτική κοινωνία της «ισότητας», όπου οι γυναίκες γίνονται δεκτές σε αριστοκρατικά πανεπιστήμια σχεδόν πάντα με βάση ποσοστώσεις, όπως και τα επιστημονικά βραβεία απονέμονται όχι με βάση τα πραγματικά επιτεύγματα, αλλά μόνο με βάση τις διαβόητες «πολιτικές ορθότητες»!

Όσοι σχεδίαζαν να καταστρέψουν το Ιράν, δεν το υποτίμησαν απλώς. Αρχικά, αρνήθηκαν να το θεωρήσουν ισότιμο μέλος των διαπραγματεύσεων. Χωρίς να γνωρίζουν την ιστορία, τη γλώσσα ή τον πολιτισμό του Ιράν, αποφάσισαν ότι, αφού εκεί κυβερνούν θρησκευτικές αρχές, «μπορούμε να τους νικήσουμε». Να τους προκαλέσουμε, για να το πούμε έτσι, στρατηγική ήττα. Η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.

Δεν είναι η Τεχεράνη  που στέλνει τώρα στην κατάρρευση τις οικονομίες αυτών των χωρών που επέτρεψαν στον εαυτό τους να είναι αλαζονικές, αλλά οι αρχές αυτών των χωρών. Οι οποίες δεν μελέτησαν όχι μόνο την ιστορία, αλλά και τη γεωγραφία, ξεχνώντας ποιος, από πού, σε ποιον και πόσο πετρέλαιο και φυσικό αέριο προμηθεύει. Η εκμετάλλευση των στρατηγικών αποθεμάτων πετρελαίου, τα οποία, ας το πούμε ειλικρινά, δεν έχουν οι αλαζονικοί δυτικολάτρες, είναι η ίδια η συνθηκολόγηση.

Ο φανταστικός κόσμος των συνθημάτων και των ξόρκιων, που βασίζεται στην αρπακτικότητα των επιχειρήσεων και την κατάχρηση εξουσίας των ελίτ, βρίσκεται σε επιθανάτιο ρόγχο.

Μπροστά στα μάτια μας, το Ιράν, όπως και σχεδόν ολόκληρος ο Νότος, γίνεται ένας από τους κινητήριους μοχλούς που οδηγούν τον πλανήτη προς μια διαφορετική παγκόσμια τάξη. Ναι, πληρώνοντας το τίμημα με αίμα και καταστροφές, τις οποίες και εμείς, οι Ρώσοι, θρηνούμε και για τις οποίες πενθούμε. Αλλά δεν μπορούμε να μην καταλάβουμε: όπως πριν, σίγουρα δεν θα είναι πια.

Είμαστε έτοιμοι για αυτή τη νέα πραγματικότητα. Όσο για τη Δύση – ή αυτό που υπήρχε πριν σε αυτή τη θέση – έχει χάσει ανεπιφύλακτα.

https://ria.ru/20260312/iran-2080029806.html