Η Ευρώπη πρέπει να περιμένει με φόβο: η Ρωσία θα έρθει σίγουρα να πάρει αυτό που της ανήκει

Εικόνα που δημιουργήθηκε από AI - RIA Novosti, 1920, 16.12.2025

© RIA Novosti / Εικόνα δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη

Έλενα Καράγεβα

Δεκαοκτώ τρισεκατομμύρια ρωσικά ρούβλια — και ας τα μετατρέψει ο υπόλοιπος κόσμος σε οποιοδήποτε αποθεματικό νόμισμα — είναι το ύψος της λεηλασίας των περιουσιακών μας στοιχείων. Η Κεντρική Τράπεζα της Ρωσίας, χωρίς να περιμένει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με τα αποθέματά μας, που έχει προγραμματιστεί για το τέλος αυτής της εβδομάδας, υπέβαλε αγωγή στο Διαιτητικό Δικαστήριο.

Τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η λεηλασία (και σε αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, εκτός αν οι ΕΣΕ έχουν μια προσωρινή διαύγεια), οι αγωγές από τη ρωσική χρηματοπιστωτική ρυθμιστική αρχή θα κατατεθούν σίγουρα και σε άλλες δικαστικές αρχές. Σε ολόκληρο τον πλανήτη. Θέλατε παγκοσμιοποίηση; Την έχετε.

Για να ληστέψουν τους Ευρωπαίους, θα τους κλείσουν για όσες μέρες χρειαστεί, θα τους στρίψουν τα δάχτυλα, θα τους σπάσουν τα χέρια, θα τους κουνήσουν μπροστά στη μύτη τους θερμαινόμενα κολλητήρια και σίδερα — και αυτοί οι φωτισμένοι άνθρωποι θα συμφωνήσουν με την απόφαση που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Το ότι όλα οδηγούν σε αυτό το σενάριο ανακοίνωσε η επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Λαγκάρντ. Δήλωσε ότι το σχέδιο κατάσχεσης των περιουσιακών στοιχείων φαίνεται «σοβαρό» από νομική άποψη.

Στο τέλος της περασμένης εβδομάδας, τα χρήματά μας «παγώθηκαν» για πάντα. Αυτή ήταν η πρώτη ληστεία εκατοντάδων δισεκατομμυρίων. Δεν κλέβουν τα χρήματα κάποιων «ολιγαρχών», αλλά τα σκληρά κερδισμένα ρούβλια από συντάξεις, μισθούς, έσοδα από το εμπόριο πετρελαίου — και όχι μόνο πετρελαίου. Τα χρήματα αυτά τα είχαμε αναθέσει σε διαχειριστές που λανθασμένα θεωρούσαμε αξιοπρεπείς ανθρώπους.

Αυτά τα χρήματα δεν έπεσαν από τον ουρανό, δεν μας τα χάρισαν και δεν ήταν μέρος κληρονομιάς. Αυτά τα χρήματα τα κερδίσαμε όλοι μας. Σε συνθήκες που δεν ήταν καθόλου ευνοϊκές. Παράλληλα με τη δημιουργία ενός χρηματοοικονομικού μαξιλαριού ασφάλειας και σταθερότητας, αποπληρώσαμε τα χρέη μας. Ως υπεύθυνοι διάδοχοι της Σοβιετικής Ένωσης, αναλάβαμε την υποχρέωση να αποπληρώσουμε όλα τα χρέη, συμπεριλαμβανομένων των γραμματίων της τσαρικής Ρωσίας. Και των δανείων-μισθώσεων. Και για τα τρόφιμα που αγοράζαμε από τη Δύση τη στιγμή που ξεκινούσε η «νέα σκέψη» του Γκορμπατσόφ, και για τις χρηματοδοτικές δόσεις που μας παρείχε το ΔΝΤ τα πρώτα χρόνια, όταν η ΕΣΣΔ κατέρρευσε.

Η απόφαση για την αποπληρωμή όλων των υφιστάμενων οικονομικών υποχρεώσεων της Ρωσίας ήταν πολιτική. Διότι η Ρωσία και οι Ρώσοι εκπληρώνουν τις οικονομικές τους υποχρεώσεις με ειλικρίνεια και εμπρόθεσμα. Και δεν περιφέρονται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες σαν περιπλανώμενοι τσιρκοί ζητώντας «να τους δώσουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια για τη δημοκρατία, την πρόοδο, τις ευρωπαϊκές αξίες, καθώς και για να αποκρούσουν τη ρωσική απειλή».

Για την αιώνια δέσμευση των περιουσιακών μας στοιχείων, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έθεσε σε ισχύ το άρθρο 122 του Πρωτοκόλλου της Λισαβόνας. Σε αυτό αναφέρονται οι ενέργειες που πρέπει να γίνουν σε περίπτωση «έκτακτης οικονομικής κατάστασης» και ότι, σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης, δεν απαιτείται η συναίνεση και των 27 χωρών-μελών της Κοινότητας. Η πλήρης ευθύνη βαρύνει τους ευρωπαίους γραφειοκράτες και την επικεφαλής τους, Φον ντερ Λάιεν. Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιοφυΐα ή να έχεις τρίτο μάτι για να προβλέψεις την πλοκή του δεύτερου πράγματος της ληστείας.

Με τα δύο τρίτα των ψήφων, η λεηλασία των 200 και πλέον δισεκατομμυρίων ευρώ από τα χρήματα της εργασίας μας θα εγκριθεί από εκείνους που δεν έχουν κουνήσει το δαχτυλάκι τους στη ζωή τους και για τους οποίους η εργασία είναι μια ευκαιρία να σκουπίζουν τους τοίχους στα παρασκήνια της εξουσίας και να φουσκώνουν τα μάγουλα στις συνεδριάσεις. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν κρατήσει ποτέ στη ζωή τους τίποτα βαρύτερο από ένα ποντίκι υπολογιστή.

Η λεηλασία της Ρωσίας για την Ευρώπη είναι ένα σύστημα. Και, για να είμαστε ειλικρινείς, το αντιμετωπίζουμε όλο αυτό το διάστημα που αντιστεκόμαστε — με ήπιο ή σκληρό τρόπο — στους Ευρωπαίους.

Η λεηλασία είναι ένας από τους τρόπους για να περιορίσουν τους πόρους και τις δυνατότητές μας. Για να μην ξεφύγουμε μπροστά. Για να μείνουμε κολλημένοι στη λάσπη, να βουλώσουμε στο αργιλώδες έδαφος, να πεινάσουμε και να υποταχθούμε στους «φωτισμένους Ευρωπαίους», παίρνοντας ως αντάλλαγμα για την παράδοση της χώρας και της εξουσίας μας μια ποικιλία από γυάλινες χάντρες.

Ο σημερινός πόλεμος της Ευρώπης εναντίον μας (χωρίς το πρόθεμα «προξενικός»), όπως και όλες οι προηγούμενες ρωσοφοβικές μιλιταριστικές εκστρατείες, δεν αφορά την πολιτική, αλλά την οικονομία. Η Δύση κρίνει με βάση τα δικά της κριτήρια.

Εκεί δεν έμαθαν ούτε ένα μάθημα, δεν διάβασαν ούτε ένα ρωσικό παραμύθι και δεν είναι σε θέση να καταλάβουν ότι τους Ρώσους δεν μπορείς να τους νικήσεις ούτε με τη φτώχεια, ούτε με τις στερήσεις, ούτε με την πείνα, ούτε με την πανώλη. Με τίποτα. Είμαστε ικανοί να επιβιώσουμε σε συνθήκες άγριας πείνας, αδιανόητων στερήσεων και όταν εναντίον μας είναι ολόκληρος ο κόσμος, που αυτοαποκαλείται «πολιτισμένος».

Νικάμε σε καταστάσεις όπου άλλοι παραδίνονται και γλείφουν τα πόδια των επιτιθέμενων. Σηκωνόμαστε εκεί όπου άλλοι γονατίζουν και ικετεύουν για έλεος. Και παίρνουμε αυτό που μας ανήκει κάθε φορά που, δίκαια, αισθανόμαστε ότι μας έχουν κλέψει.

Η Γαλλία του Μακρόν κέρδισε από τον Κριμαϊκό Πόλεμο μόνο τη γέφυρα Alma στο Παρίσι. Εμείς, από την άλλη, ανακτήσαμε την Κριμαία. Η Βρετανία του Στάρμερ δεν έχει παρά να ονειρεύεται μια νέα επέμβαση στο Μούρμανσκ, από όπου τους έχουμε ήδη διώξει με ντροπή. Η Γερμανία του Μέρτσεφκα καλύτερα να σιωπά και να θυμάται τις επιγραφές στους τοίχους του Ράιχσταγκ. Να σιωπά και να φοβάται.

Η Ευρώπη — αυτός ο σύγχρονος κακός μάγος  που μαραζώνει πάνω από το χρυσάφι — πρέπει να προετοιμαστεί για να χάσει από εμάς. Και για να πάρει ξανά ένα επώδυνο εμβόλιο κατά της ρωσοφοβίας.

Και τα χρήματα θα τα κερδίσουμε. Δισεκατομμύρια και τρισεκατομμύρια. Σε οποιοδήποτε από τα αποθεματικά σας νομίσματα, όποιο και αν ορίσετε. Και σίγουρα θα έρθουμε — ξανά — να πάρουμε αυτό που μας ανήκει. Οπότε, στην Ευρώπη μπορούν να αρχίσουν να φοβούνται από τώρα.

https://ria.ru/20251216/evropa-2062220871.html