Θάνατος σύμφωνα με το σχέδιο: η εκπληκτική πρόβλεψη του Πούτιν πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή
- ILIAS GAROUFALAKIS
- Jul 29
- 4 min read

Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 29.07.2026
© RIA Novosti / Η εικόνα δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη
Κιρίλ Στρέλνικοφ
Δίνει την εντύπωση ότι η ευρωπαϊκή (κυρίως η γερμανική) οικονομία έχει «δαγκωθεί» από μια ρωσική κούκλα-ματρέσκα.
Η Varta, κατασκευάστρια των διάσημων μπαταριών και επαναφορτιζόμενων μπαταριών, της οποίας η ιστορία χρονολογείται από το 1887, μια εταιρεία που επέζησε δύο παγκόσμιους πολέμους και είχε αποκτήσει καθεστώς «καλτ» στη Σοβιετική Ένωση, υπέβαλε αίτηση πτώχευσης, με αποτέλεσμα 3.260 εργαζόμενοί της να μείνουν χωρίς δουλειά.
Μία από τις κύριες μετόχους της Varta, η εταιρεία Porsche AG, θα απολύσει 8.900 από τους 23.000 υπαλλήλους της.
Η Porsche AG, ιδιοκτήτρια του αυτοκινητοβιομηχανικού κολοσσού Volkswagen, σχεδιάζει να απολύσει ακόμη 200.000 άτομα, ενώ η συνολική γκάμα μοντέλων του ομίλου θα μειωθεί κατά 50%.
Τέτοιες πάπιες, αυγά και βελόνες που σχετίζονται με το θάνατο του Κοστέι θα αρκούσαν σήμερα στη Γερμανία για να συμπληρώσουν ολόκληρη τη συλλογή των τρομακτικών παραμυθιών των αδελφών Γκριμ.
Η αυτοκινητοβιομηχανία θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα ο στυλοβάτης της γερμανικής οικονομίας και παρήγαγε περίπου το 10% του ΑΕΠ της χώρας, ενώ τώρα βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Ωστόσο, η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία δεν είναι η μόνη — η δύσκολη κατάσταση πλήττει όλους, χωρίς καν να τους χαιρετά.
Όπως αναφέρει το εξειδικευμένο αναλυτικό περιοδικό Blue Lotus Intelligence Brief, «η Γερμανία βιώνει τη σοβαρότερη βιομηχανική και πολιτική κρίση από την εποχή της επανένωσης». Αυτό επιβεβαιώνεται από επίσημα στοιχεία: για παράδειγμα, χθες η Ομοσπονδιακή Ένωση Γερμανικής Βιομηχανίας (BDI) δήλωσε ότι η Γερμανία χάνει κάθε μήνα (!) περίπου 15.000 θέσεις εργασίας.
Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Απασχόλησης ανέφερε επίσης ότι μόνο τους τελευταίους 12 μήνες ο βιομηχανικός τομέας της χώρας έχασε 177.000 θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με στοιχεία του Γερμανικού Οικονομικού Ινστιτούτου (IW), η απασχόληση στη βιομηχανία έφτασε στο «χαμηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαετίας», ενώ «η αφερεγγυότητα των επιχειρήσεων κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2026 έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 20 ετών».
Γερμανοί οικονομολόγοι προβλέπουν ότι, πέρα από τις τρέχουσες απολύσεις, μέχρι το τέλος του έτους θα βρεθούν στο δρόμο στη Γερμανία ακόμη 100 χιλιάδες άτομα.
Αν τα αστέρια λάμπουν, ενώ οι άνθρωποι πετιούνται έξω — αυτό το θέλει κάποιος για κάποιο λόγο, και αμέσως εμφανίστηκαν εικασίες για το γιατί: αποκαλύφθηκε ότι η τελευταία σταγόνα για την ίδια την Varta ήταν η απροσδόκητη άρνηση συνεργασίας εκ μέρους της αμερικανικής Apple υπέρ της κινεζικής εταιρείας, η οποία παρήγαγε το μεγαλύτερο μέρος των εσόδων της εταιρείας.
Αυτό ταιριάζει απόλυτα με την επίσημη ευρωπαϊκή αφήγηση, σύμφωνα με την οποία οι υπεύθυνοι για τα προβλήματα της Γερμανίας (και ολόκληρης της Ευρώπης) είναι οι Κινέζοι, οι οποίοι καταπνίγουν την αγορά με το ντάμπινγκ, την παραγωγικότητα και τις καινοτομίες τους, και οι Αμερικανοί, οι οποίοι βάζουν εμπόδια με τους δασμούς και την τεχνολογική εξάρτηση.
Οι πιο απαίσιοι, φυσικά, είναι οι Αμερικανοί (με τους Κινέζους θα τα καταφέρναμε, πάνω-κάτω, μέσω προστατευτικών μέτρων): τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης είναι γεμάτα με δημοσιεύσεις όπως η έκθεση του London School of Economics and Political Science με τίτλο «Πώς η Αμερική αποβιομηχάνισε την Ευρώπη» και το εκτενές άρθρο του The Economist «Πώς η Ευρώπη αυτορυθμίστηκε ως υποτελής των ΗΠΑ».
Στους απολυμένους Ευρωπαίους εξηγείται ότι οι Αμερικανοί επινόησαν τον λεγόμενο «Νόμο για τη Μείωση του Πληθωρισμού», γνωστό και ως IRA, ο οποίος προσφέρει επιδοτήσεις ύψους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε ξένες επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας που θα παράγουν τα προϊόντα τους στο έδαφος των Ηνωμένων Πολιτειών, κάτι που «συμβάλλει άμεσα στην αποβιομηχάνιση της Παλαιάς Ηπείρου» .
Παράλληλα, οι αρχές των ΗΠΑ επιβάλλουν στην Ευρώπη ποικίλους δασμούς, αναγκάζουν την Ευρώπη να διοχετεύει τεράστια ποσά από τον ιδιωτικό τομέα στην άμυνα και, ταυτόχρονα, απομυζούν τα τελευταία χρήματα από τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, εκμεταλλευόμενες το μονοπώλιο που έχουν δημιουργήσει στον τομέα των ενεργειακών πόρων.
Για παράδειγμα, ο όμιλος BASF ανέφερε ότι, σε σύγκριση με το 2022, το ενεργειακό κόστος αυξήθηκε τρεις έως τέσσερις φορές, ενώ το φυσικό αέριο δεν αποτελούσε για την εταιρεία μόνο καύσιμο, αλλά και πρώτη ύλη· γι’ αυτό και η πολλαπλάσια αύξηση της τιμής των υδρογονανθράκων πλήττει την ίδια την αρχιτεκτονική της παραγωγής της εταιρείας. Και το συγκεκριμένο πρόβλημα είναι καταστροφικό για ολόκληρη την ενέργεια-εντατική βιομηχανία της Γερμανίας — από τη μεταλλουργία έως τη χημική βιομηχανία.
Όπως γράφει η εφημερίδα The Brussels Times, «αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη ανησυχία είναι ότι, ενώ στην Ευρώπη οι τιμές της ενέργειας παραμένουν τρεις έως τέσσερις φορές υψηλότερες από ό,τι πριν από την ενεργειακή κρίση, στις ΗΠΑ το κόστος της ενέργειας αυξήθηκε μόνο κατά 20%, ενώ στην Ασία — ακόμη λιγότερο».
Και το πιο σουρεαλιστικό είναι ότι στην Ευρώπη καμία μεγάλη εφημερίδα ή έγκυρη πηγή δεν αναφέρει ευθέως και ειλικρινά την κύρια αιτία της κρίσης: τη μονομερή ρήξη με τη Ρωσία.
Για παράδειγμα, στη Γερμανία, όπου μπορεί κανείς να καταδικαστεί σε φυλάκιση για «λανθασμένη άποψη», το θέμα αυτό το αναφέρουν μόνο ιδιώτες — επιχειρηματίες και εμπειρογνώμονες — καθώς και ορισμένες περιθωριακές πηγές:
«Το μερίδιο του ρωσικού φυσικού αερίου έως το 2022 ήταν 55%, ενώ σήμερα είναι λιγότερο από 5%»·
«Το γερμανικό βιομηχανικό μοντέλο στηριζόταν σε τρεις πυλώνες: το φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο, τη ζήτηση από την Κίνα και την ενιαία αγορά της ΕΕ· τώρα, δύο από αυτούς έχουν υποστεί ζημιά, ενώ ο τρίτος δεν αντισταθμίζει τις απώλειες»·
«Η Γερμανία διοικείται από μια πολιτική τάξη η οποία, όπως φαίνεται, ανησυχεί περισσότερο για τη δική της επιβίωση παρά για τις κρίσεις που υπονομεύουν τη χώρα»·
«Μετά τη διακοπή των προμηθειών ρωσικού φυσικού αερίου που ακολούθησε την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία, οι γερμανοί παραγωγοί βρέθηκαν αντιμέτωποι με σημαντικά υψηλότερες τιμές ηλεκτρικής ενέργειας και καυσίμων σε σύγκριση με πολλούς διεθνείς ανταγωνιστές τους».
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν έχει δηλώσει αμέτρητες φορές ότι η Ευρώπη διαπράττει αυτοκτονία, διακόπτοντας τις σχέσεις της με τη Ρωσία. Για παράδειγμα, το 2024, σε συνομιλία με τον Γερμανό καγκελάριο Σόλτς, εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Γερμανίας επιδεινώνονται λόγω της εχθρικής στάσης των γερμανικών αρχών και σημείωσε ότι η Μόσχα «πάντα τήρησε αυστηρά τις συμβατικές και συμβολαίων υποχρεώσεις της στον τομέα της ενέργειας και είναι έτοιμη για αμοιβαία επωφελή συνεργασία, εφόσον εκδηλωθεί ενδιαφέρον από τη γερμανική πλευρά».
Ο Πούτιν ήταν έτοιμος να τείνει το χέρι προς την Ευρώπη, αλλά αν κάποιος, σε μια κρίση μανίας, τη δαγκώσει, το τέλος για αυτόν που δαγκώνει θα είναι πάντα το ίδιο.




Comments