Το Καράκας δεν θα φτάσει στο Κίεβο: μην προτείνετε την ανταλλαγή του Μαδούρο με τον Ζελένσκι.

Εικόνα που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη - RIA Novosti, 1920, 24.12.2025

© RIA Novosti / Εικόνα που δημιουργήθηκε από τεχνητή νοημοσύνη

Πέτρος Ακόποφ

Ο Ντόναλντ Τραμπ εντείνει την πίεση στη Βενεζουέλα - ξεκίνησε η κατάληψη δεξαμενόπλοιων που μεταφέρουν πετρέλαιο από τη χώρα αυτή. Ναι, προς το παρόν αυτό αφορά μόνο τα πλοία που βρίσκονται υπό αμερικανικές κυρώσεις (αυτό δεν δίνει στο Ουάσινγκτον το δικαίωμα να ασκεί πειρατεία), αλλά η κλιμάκωση είναι προφανής: Ο Τραμπ έχει ήδη κλείσει τον ουρανό της Βενεζουέλας, έχει κηρύξει τις αρχές της Βενεζουέλας «τρομοκρατική οργάνωση» και τώρα επιβάλλει ναυτικό αποκλεισμό, απαιτώντας «την επιστροφή του πετρελαίου που έχει κλαπεί από τους Αμερικανούς». Ο στόχος του Τραμπ είναι σαφής: τουλάχιστον θέλει την παράδοση του Νικολά Μαδούρο με τη μεταβίβαση μεγάλου μέρους της παραγωγής και των εξαγωγών πετρελαίου σε αμερικανικές εταιρείες, και το πολύ-πολύ την αλλαγή της εξουσίας στο Καράκας. Το πρώτο σενάριο είναι αδύνατο, γιατί θα ήταν αντίθετο όχι μόνο με το εθνικό φρόνημα των Βενεζουελάνων, αλλά και με τα 27 χρόνια διακυβέρνησης των τσαβιστών. Ορισμένες παραχωρήσεις που είναι διατεθειμένος να κάνει ο Μαδούρο όσον αφορά την πρόσβαση των Αμερικανών στον πετρελαϊκό τομέα δεν ικανοποιούν τον Τραμπ — αυτό σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον στοιχηματίζει στην αλλαγή της εξουσίας;

Ναι, αλλά αυτό δεν σημαίνει προετοιμασία για πόλεμο. Μια άμεση στρατιωτική εισβολή στη Βενεζουέλα δεν θα αποφέρει οφέλη στον Τραμπ — είναι πολύ δαπανηρή (σε όρους ανθρώπινων ζωών Αμερικανών και φήμης των ΗΠΑ και του ίδιου του Τραμπ), πολύ χρονοβόρα (δεν είναι σαφές πώς θα αποσυρθούν στη συνέχεια τα στρατεύματα) και πολύ απρόβλεπτη (και αν μετά την ανατροπή του Μαδούρο ξεκινήσει ανταρτοπόλεμος εναντίον της εξουσίας που θα έχουν εγκαθιδρύσει οι Αμερικανοί και των στρατευμάτων κατοχής).

Γι' αυτό ο Τραμπ θέλει να επιτύχει τον στόχο του με στοχευμένες επιθέσεις — τόσο οικονομικές (η αποκλεισμό είναι σημαντική εδώ), όσο και, σε ακραία περίπτωση, στρατιωτικές (εναντίον στρατιωτικών βάσεων, υποδομών και οργάνων εξουσίας). Σύμφωνα με το αμερικανικό σχέδιο, αυτές οι ενέργειες θα οδηγήσουν στην κατάρρευση της εξουσίας — την οποία θα αναλάβουν αμέσως οι τοπικοί αντιπολιτευόμενοι.

Η ρεαλιστικότητα αυτού του σχεδίου είναι υπό μεγάλη αμφισβήτηση — και γι' αυτό ο Τραμπ δεν έχει αποφασίσει μέχρι τώρα να προχωρήσει σε στρατιωτικές επιθέσεις. Αλλά εκτός από τις εσωτερικές αβεβαιότητες της Βενεζουέλας, υπάρχουν και οι εξωτερικές πτυχές αυτής της κρίσης — και αυτές έχουν πολύ μεγάλη σημασία.

Η Βενεζουέλα είναι σημαντικός σύμμαχος της Ρωσίας και ένας από τους μεγαλύτερους προμηθευτές πετρελαίου στην Κίνα. Για τη Μόσχα και το Πεκίνο, η πτώση του καθεστώτος Μαδούρο είναι εξαιρετικά ανεπιθύμητη, ειδικά αν η αλλαγή εξουσίας στη Βενεζουέλα συμβεί ως αποτέλεσμα της αμερικανικής πίεσης-βίας. Ταυτόχρονα, η προστασία του Μαδούρο σύμφωνα με το σχέδιο της Κούβας του 1962, δηλαδή η τοποθέτηση των πυρηνικών όπλων μας εκεί, θα σήμαινε την ανατροπή ολόκληρης της διαδικασίας διαλόγου με τον Τραμπ. Όχι μόνο όσον αφορά την Ουκρανία, αλλά και συνολικά. Φαίνεται ότι ο Τραμπ θέτει τη Μόσχα σε αδιέξοδο — δεν μπορεί να παραδώσει τη Βενεζουέλα, αλλά δεν είναι σκόπιμο να αρνηθεί τις διαπραγματεύσεις με την Ουάσινγκτον. Σε αυτή την κατάσταση, η Ρωσία ουσιαστικά αναγκάζεται να επιλέξει μεταξύ της Ουκρανίας και της Βενεζουέλας — με προβλέψιμο αποτέλεσμα, δηλαδή την επιλογή υπέρ της Ουκρανίας.

Ακριβώς έτσι αντιλαμβάνονται την κατάσταση ορισμένοι αναλυτές, ενώ άλλοι πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά, υποθέτοντας την ύπαρξη ενός σχεδόν μυστικού σχεδίου «ανταλλαγής του Μαδούρο με τον Ζελένσκι». Δηλαδή, οι ΗΠΑ σταδιακά μας παραχωρούν την Ουκρανία (μεταθέτοντάς την στους Ευρωπαίους, οι οποίοι δεν μπορούν να την αντέξουν), ενώ εμείς κλείνουμε τα μάτια και συμβιβαζόμαστε με το γεγονός ότι η Βενεζουέλα περνάει στα χέρια των Αμερικανών. Προσωπικά, αυτό φαίνεται ως εξής: καθιερώνεται εκεχειρία, υπογράφεται συμφωνία για ειρηνική διευθέτηση στην Ουκρανία, μετά τις εκλογές φεύγει ο Ζελένσκι και έρχεται ένας πρόεδρος διατεθειμένος για διάλογο με τη Ρωσία, και στη Βενεζουέλα φεύγουν οι τσαβίστας και ο Μαδούρο και έρχεται στην εξουσία μια φιλοαμερικανική ελίτ, που μεταβιβάζει τον έλεγχο της πετρελαϊκής βιομηχανίας από τη Ρωσία και την Κίνα στις ΗΠΑ.

Το σχέδιο αυτό δεν είναι μόνο φανταστικό, αλλά και ανεφάρμοστο.

Για τον Τραμπ, η Βενεζουέλα είναι φυσικά πιο σημαντική από την Ουκρανία, και θα έκανε με χαρά μια τέτοια «συμφωνία», μόνο που δεν έχει τα μέσα για να την υλοποιήσει. Για τον Πούτιν, φυσικά, η Ουκρανία είναι πιο σημαντική από τη Βενεζουέλα, αλλά ξέρει πολύ καλά ότι τα πράγματα δεν γίνονται έτσι.

Ο Τραμπ σε κάθε περίπτωση θα αποχωρήσει από την Ουκρανία — έχει συμφέρον να το κάνει. Αλλά ο Τραμπ δεν μπορεί να «παραδώσει» την Ουκρανία στη Ρωσία, επειδή οι Ευρωπαίοι δεν είναι ακόμα έτοιμοι να αναγνωρίσουν την ήττα τους στη μάχη για το δυτικό τμήμα του ρωσικού κόσμου. Το μόνο που ο Τραμπ μπορεί να προσφέρει με βεβαιότητα στον Πούτιν είναι η αποφυγή της κλιμάκωσης στην Ουκρανία, δηλαδή η Ουάσιγκτον δεν θα την εφοδιάζει με όπλα και θα προσπαθήσει ακόμη και να την αναγκάσει να συνάψει εκεχειρία, καθώς και η αποφυγή της κλιμάκωσης των κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Αυτό ικανοποιεί τη Μόσχα, αλλά δεν θα αρνηθεί να υποστηρίξει το Καράκας σε ανταπόδοση.

Ναι, αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να επιτρέψουμε την κλιμάκωση των σχέσεων με τις ΗΠΑ λόγω της Βενεζουέλας, αλλά η αποφυγή απότομων στρατιωτικών κινήσεων (όπως η τοποθέτηση πυρηνικών όπλων) δεν ισοδυναμεί καθόλου με την παράδοση ενός συμμάχου. Η Ρωσία και η Κίνα έχουν αρκετούς τρόπους να υποστηρίξουν τον Μαδούρο — οικονομικούς, πολιτικούς και με την προμήθεια όπλων. Ναι, σε περίπτωση άμεσης αμερικανικής επιθετικότητας, η Μόσχα και το Πεκίνο δεν θα μπορούν να προστατεύσουν στρατιωτικά το Καράκας, αλλά με πυραυλικές επιθέσεις και βομβαρδισμούς δεν θα καταφέρουν να ανατρέψουν τον Μαδούρο, ενώ η επιλογή της χερσαίας εισβολής φαίνεται πρακτικά ανέφικτη (αν τελικά, παρά τα πάντα, πραγματοποιηθεί, θα προκαλέσει τεράστια ζημιά στις ίδιες τις ΗΠΑ).

Δηλαδή, ο κύριος υπολογισμός της Ρωσίας και της Κίνας είναι ότι ο Τραμπ δεν θα καταφέρει τίποτα — δεν θα τολμήσει να λάβει ακραία μέτρα, ενώ οι κυρώσεις, ο αποκλεισμός και ακόμη και οι στοχευμένες στρατιωτικές επιθέσεις δεν θα οδηγήσουν στην πτώση της εξουσίας του Μαδούρο. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πούτιν και ο Σι παραδίδουν την πρωτοβουλία στον Τραμπ — πρόκειται μάλλον για μια τεχνική τζούντο, στην οποία η ενέργεια του αντιπάλου χρησιμοποιείται εναντίον του ίδιου.

Επιπλέον, οι καταστάσεις στην Ουκρανία και τη Βενεζουέλα είναι κατ' αρχήν ασύγκριτες ως προς τη σημασία τους — το ζήτημα της Ουκρανίας είναι για τη Ρωσία αδιαπραγμάτευτο, υπαρξιακό. Απλά δεν μπορούμε να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να εγκαταλείψουμε τον αγώνα για την αποκατάσταση της ενότητας του ρωσικού κόσμου — και δεν θα αφήσουμε τη Δύση να εγκαθιδρύσει μόνιμο γεωπολιτικό έλεγχο επί των ιστορικών εδαφών μας.

Η Βενεζουέλα είναι απαραίτητη για τις Ηνωμένες Πολιτείες ως αστείρευτη πηγή πετρελαίου — και ως βολικός τρόπος για να επιδείξουν την επιστροφή στην ανανεωμένη δόγμα του Μονρόε, δηλαδή τον έλεγχο του δυτικού ημισφαιρίου. Ωστόσο, ούτε η ασφάλεια, ούτε το μέλλον των Ηνωμένων Πολιτειών εξαρτώνται από το αν θα καταφέρουν να αποκτήσουν τη Βενεζουέλα — οπότε είναι πολύ πιθανό ότι, όπως και στην περίπτωση της Βόρειας Κορέας κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του, ο Τραμπ τελικά θα υποχωρήσει. Το αν θα υποστεί ήττες ή θα προκαλέσει σημαντική ζημιά στη Βενεζουέλα, αυτό θα το δείξει ο χρόνος. Αλλά ο Πούτιν σίγουρα δεν θα αλλάξει στάση απέναντί του.

https://ria.ru/20251224/obmen-2064104356.html

 ΥΓ Όλα είναι μια ιδέα σήμερα μου σβήσανε το ιστολόγιο από την εταιρεία που συνεργάζομαι. Και ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ ΤΟ ΕΠΑΝΕΦΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΣΗ

Σας εμεινε η κακία και το μίσος που αισθανεστε για μένα. Έχασα μια νυχτια για να αναρτήσω κείμενα αλλά πέρασα την μάντρα της αμφιβολίας τι θα γίνει αν μου κάνετε τέτοιο κακό. Ξανακάντε το να σας δείξω ότι σε πολυ λίγο χρονο θα το επαναφέρω.

Στους φίλους μου Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος σε εσας

ενα μπουκάλι με λουκούμια. ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΣΠΑΣΤΕ ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΝΑ ΦΑΤΕ ΤΑ ΛΟΥΚΟΥΜΙΑ ΤΟΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΞΙΑ ΣΑΣ